ஆகாயம்

22 Feb

அகண்ட வானம் சலனமில்லாமல்
ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
அதில் துளியிலும் துளியாய்
நான்.
 .
எத்தனையோ சூரியன்கள்
எள்போல இறைத்திருக்க
ஒரே ஒருவன் மட்டும்
ஒவ்வொரு நாளும் வருகிறான்.
ஒருவன் மட்டும் ஏன்?
மற்றவர்களும் வந்துவிட்டால்
நான்
மடிந்துவிடுவேன் என்பதாலா?
 .
எட்டுப் பேர் வட்டமிட
என்னை நோக்கி
வரும்போது தான் தெரிகிறது –
நான் உட்பட
அதனைச் சுற்றிக் கொண்டிருப்பது.
.
என்ன ஒரு வண்ணக்கோலம்!
எப்படி?
வியக்கும்போது
விஞ்ஞானி உருவாக்கப் படுகிறான்.
 .
எல்லாம் நிறப்பிரிகை
எல்லாம் தூய நிறம்!
என்று ஆகாயம் ஆர்ப்பரிக்கையில்
என் மனக் குமுறல்கள்
மடிந்துவிடுகின்றன.
அகந்தைமனம்
அடங்கிப்போகிறது.
 .
என் கனவுகளைச் சிதைக்காத
அந்த கண் சிமிட்டும் தாரகைகள்
தனக்குள் அடக்கிக்கொண்ட
அண்டத்தை எண்ணி
நகைக்கும்போது
என் சிற்றோடைக் கனவு
சிற்றருவி ஆகிறது.
 .
ஒளியை உடையது!
ஒலிப்பது!
ஒன்றச் செய்வது; ஒன்றியது
எல்லாம் ஆகாயம் தான்.
 .
எனக்கு சூட்சுமமாய்,
‘என்’ என்ற
மனத்துக்குச் சூட்சுமமாய்,
பிரபஞ்சத்தின் ஆணிவேர் –
ஆகாயம்.
நான்
சல்லிவேரில் ஒட்டிய
ஓரணுத் துகள்.
 .
சிதம்பர ரகசியத்தை
அறிந்தவர்கள்
சிவனை அறிந்து விடுவார்கள்.
அறிந்தவர்கள் அவனை
அடைந்து விடுகிறார்கள்.
நான் புரிந்தவன் போல
புலம்பிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
 .
மனம் இற்று,
மானமும் அற்று,
உடல் சிதைய,
உள்ளம் குலைய,
ஆவி பிரிகையில் தான்
ஆகாயம் புரிகிறது.
அதனால் தான் நான்
இன்னும் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
 .
எட்டாத உயரத்தில்
கிட்டாத பொருளிருக்க
ஏணிப்படியை எண்ணி
லாபமில்லை தான்.
ஆனால் அதுவும் ஒரு
சந்தோஷம் தான்.
 .
எனக்கு
சந்தோஷம் தந்தது – ஆகாயம்.
தந்து கொண்டிருப்பது – பிரபஞ்சம்.
தரப்போவது-
எதுவென்றாலும் அது
அது மூலக்கூறு தான்.
.
Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: