Archive | March, 2012

தீயில் கருகிய பயணிகளின் கதறல் காதில் விழுகிறதா?

31 Mar

கடந்த ஜூன் 7ம் தேதி இரவு வேலூர், காவேரிப்பாக்கம் அருகே நடந்த பயங்கர சாலைவிபத்தில், சென்னையிலிருந்து பொள்ளாச்சி நோக்கிவந்த தனியார் சொகுசுப் பேருந்து கவிழ்ந்து தீப்பிடித்ததில் 21 பேர் கருகி பலியாகி இருக்கின்றனர். இந்த விபத்தில் சிக்கிய அபலைகள் தப்பவே வழியின்றி கூண்டில் அடைபட்டவர்களாக எரிந்து சாம்பலாகி இருக்கின்றனர்.

மிகுந்த மனவேதனை அளிக்கும் இந்தக் கொடிய விபத்திற்கு தனியார் பேருந்து காரணமாக இருந்தாலும், விதிமுறைகளை கடுமையாக அமல்படுத்தாத அரசுத் துறைகளுக்கும் இதில் பொறுப்புண்டு.

விபத்துக்குள்ளான தனியார் சொகுசுப்பேருந்தை வாங்கி ஒரு மாதம்தான் ஆகியிருக்கிறது. குளிர்சாதன வசதி கொண்டது என்பதால் இதன் முப்புறமும் கண்ணாடிச் சாளரங்கள் திறக்க முடியாதவையாக இருந்துள்ளன. முன்புற வாயிலும் மூடப்பட்ட நிலையில், விபத்தில் சிக்கிய பயணிகளால் பேருந்திலிருந்து வெளியேற முடியவில்லை. சாகும் தறுவாயில் அவர்கள் எழுப்பிய மரண ஓலத்தை நினைத்தாலே நெஞ்சம் பதைக்கிறது.

இந்த விபத்திற்குக் காரணம் பேருந்து ஓட்டுநரின் அலட்சியமே என்பது முதல்கட்ட விசாரணையில் தெளிவாகி இருக்கிறது. முன்செல்லும் வாகனங்களை வலதுபுறமாகவே முந்திச் செல்ல வேண்டும் என்ற சாலைவிதியை மீறி, முன்னால் சென்ற இரு லாரிகளை இடதுபுறமாக முந்த முயன்றுள்ளார், தனியார் பேருந்தின் ஓட்டுநர். அதேசமயம், முன்னால் சென்ற லாரி ஒன்றும் இடதுபுறமாகத் திரும்பவே, பேருந்து விபத்தில் சிக்கி பள்ளத்தில் கவிழ்ந்திருக்கிறது. பேருந்தின் டீசல் டேங்க் வெடித்ததில் சாலைவிபத்து தீவிபத்தாக மாறிவிட்டது.

பொதுவாகவே, தனியார் பேருந்துகள் எந்த சாலை விதிமுறைகளுக்கும் கட்டுப்படாமல் இயக்கப்படுவதைக் காணலாம். இவற்றை போக்குவரத்து கட்டுப்பாட்டுத் துறை அதிகாரிகள் கண்டுகொள்வதே இல்லை. வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகங்களில் தனியார் பேருந்து நிறுவனங்களுக்கு அளிக்கப்படும் மரியாதையைக் கண்டால் பல சூட்சுமங்கள் புரியவரும்.

அரசுப் பேருந்துகளைவிட அதிவேகமாக இயக்கப்படுவதால் குறித்த நேரத்திற்கு முன்னதாகவே, செல்ல வேண்டிய இடத்தை இவை அடைந்துவிடுகின்றன. இதுவே தனியார் சொகுசுப் பேருந்துகளின் வியாபார வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையாகவும் இருக்கிறது. சாலைகளில் வாகனங்களை இயக்க உச்சபட்ச வேகம் பல இடங்களில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. அவற்றை தனியார் பேருந்துகள் மதிப்பதே இல்லை. போக்குவரத்து காவல்துறையினரும் நெடுஞ்சாலை ரோந்து போலீஸôரும் இந்த விதிமீறலைக் கண்டுகொள்வதும் இல்லை.

அரசுப் பேருந்துகளில் வேகக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவி பொருத்தப்படுவது கட்டாயமாக உள்ளது. குறிப்பிட்ட வேகத்திற்கு மேல் ஓட்டுநர் நினைத்தாலும் அரசுப் பேருந்தை விரட்ட முடியாது. இது பேருந்துப் பயணிகளின் அச்சமற்ற பயணத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது; தவிர எரிபொருள் செலவையும் குறைக்கிறது. தனியார் பேருந்துகளில் வேகக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவி பொருத்தப்படுவதில்லை.

தவிர வாகனங்களில் பொருத்தப்படும் முகப்பு விளக்குகளின் திறனுக்கும் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளன. எதிர்வரும் வாகன ஒட்டுனர்களின் கண்களைக் கூசச் செய்யாததாக அவை இருக்க வேண்டும். இந்த விதியும் தனியார் பேருந்துகளில் அப்பட்டமாக மீறப்படுகிறது.

வாகனப் பதிவின்போதும், அவ்வப்போது செய்யப்படும் ஆய்வின்போதும் இவற்றை உறுதிப்படுத்த வேண்டியது போக்குவரத்துத் துறை அதிகாரிகளின் கடமை. அவர்கள் கடமை தவறுவதால், தனியார் பேருந்துகளைக் கண்டாலே எமனைக் கண்டதுபோல எதிர்வரும் வாகனங்கள் விலக நேரிடுகிறது.

தனியார் பேருந்துகள் பயணிகளின் பாதுகாப்புக்கும், ஆபத்தான காலகட்டங்களில் தப்புவதற்கும் ஏற்றதாக உள்ளதையும் போக்குவரத்துத்துறை அதிகாரிகள்தான் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். இவ்வாறு செய்திருந்தால், வேலூர் அருகே நடந்த விபத்தில் பலியானோரின் எண்ணிக்கை குறைந்திருக்கக் கூடும்.

நெடுஞ்சாலைகளில் அமைக்கப்படும் சிறுபாலங்கள் இருக்கும் இடங்களில் சாலையின் அகலம் குறைவது “பாட்டில் நெக்’ எனப்படுகிறது. விபத்து நடந்த பகுதியில் அத்தகைய பாலம் இருந்ததும் விபத்துக்கு காரணமாகிவிட்டது. இத்தகைய பாலங்கள் மாநிலம் முழுவதும் பல இடங்களில் விபத்தை ஏற்படுத்தியபடியே உள்ளன. சாலைப் பாதுகாப்பு பிரசாரம் செய்யும் நெடுஞ்சாலைத் துறை, இந்த சாலைக் குறைபாட்டைக் கவனிப்பதே இல்லை.

எந்த ஒரு விபத்தும் பல படிப்பினைகளை அளிக்கவே செய்கிறது. ஏர்வாடியில் மனநலக் காப்பகத்தில் நேரிட்ட தீவிபத்தில் (2001) 27 மனநோயாளிகள் தப்ப வழியின்றி பலியானதும், கும்பகோணம் பள்ளியில் நேரிட்ட தீவிபத்தில் (2004) ஏதுமறியாத 83 மழலைகள் கருகி பலியானதும், ஸ்ரீரங்கம் திருமண மண்டபத்தில் நேரிட்ட தீவிபத்தில் (2004) 57 பேர் பரிதாபமாக பலியானதும் மறக்க முடியாத நிகழ்வுகள்.

காவேரிப்பாக்கம் அருகே நடந்த தனியார் பேருந்து விபத்தும், 21 பேரை உயிரோடு எரித்துக் கொன்று துக்ககரமான சம்பவங்களில் இடம்பிடித்துவிட்டது. இந்தச் சம்பவம் அளித்துள்ள படிப்பினைகளை நாம் பயன்படுத்திக்கொள்ளப் போகிறோமா? கடமையாற்ற வேண்டிய அரசுத் துறைகளின் அலட்சியப்போக்கை அரசு சரிப்படுத்துமா?

(இணைய பிரசுரக் கட்டுரை- 23.06.2011)

.

Advertisements

காகித ஓடங்கள்

24 Mar

.

நாள் தவறாமல் தினமும் காகித ஓடம்
நன்றாகச் செய்ததனில் பெயரெழுதி
மாளாது நான் ஆற்றில் விட்டிடுகின்றேன்
மனிதர் அரிதாகவாழ் ஓரிடத்தில்
யாரேனும் ஒருவரதைக் கண்டெடுத்து
யாருடைய படகென்று அறிவாரென்றே
சோராத எதிர்பார்ப்பு எந்தன் கண்ணில்..

தோட்டத்தில் பறித்திட்ட லில்லிப்பூவை
இன்றையநாள் உதயத்தின் உருவமாக
இதமாகப் படகதனில் ஏற்றிவிட்டால்
கன்றாமல், கவனத்தால் படகு சேர்க்கும்-
காரிருளில், இரவதனில், நம்புகின்றேன்.

.

– இக்கவிதை குருதேவர் ரவீந் திரநாத் தாகூர் எழுதிய ‘கீதாஞ்சலி’ நூலில் உள்ள ‘PAPER BOATS’ கவிதையின் மொழிபெயர்ப்பு.

.

.

‘போய்ச் சேர’ அப்படி என்ன அவசரம்?

22 Mar

எம்பிபிஎஸ் முடித்து தாராபுரத்தில் பயிற்சி மருத்துவராக இருந்த துடிப்பான பெண் அவர். சென்னையிலுள்ள தனது வீட்டுக்கு விடுமுறைக்காகச் சென்றபோது நடந்தது அந்த அதிர்ச்சிகரமான விபத்து.

ரயிலில் அடிபட்டு இறந்த அவரை அடையாளம் காணவே முடியவில்லை. அவரைக் கண்டறிய உதவியது அவரது மொபைல்போன். உண்மையில், அந்த மொபைல்போனால்தான் அவர் ரயிலில் அடிபட்டு இறந்தார்.

ரயில்பாதையைக் கடந்தபோது மொபைல்போனில் பேசியபடியே சென்றதுதான் அவர் செய்த தவறு. தூரத்தே ரயில் வருவது குறித்து பலர் அவரை கூக்குரலிட்டு எச்சரித்தும் அது அவரது காதில் விழவே இல்லை. விளைவாக, திறமையான மகப்பேறு மருத்துவராக விளங்கியிருக்க வேண்டிய அவர், சிறு வயதிலேயே பரிதாபமான முறையில் பலியானார்.

அடுத்து கோவையில் நடந்த சம்பவம் ஒன்று. அண்மையில் தான் திருமணமான வாலிபர் அவர். புது மனைவியுடன் மொபைல் போனில் பேசியபடியே ரயில்பாதையைக் கடந்தார். அருகில் ரயில் வருவதுகூடத் தெரியாமல் மனைவியுடன் பேசிக்கொண்டே இருந்தவர், அப்படியே போய்ச் சேர்ந்துவிட்டார். அவரை அடையாளம் காட்டியதும், எமலோகத்துக்கு அனுப்பிவைத்த அதே மொபைல்போன் தான்.

இதுபோன்ற நிகழ்வுகள் சமீபகாலமாக அடிக்கடி நடக்கின்றன. ரயில்பாதையில் மட்டுமல்ல, சாலைகளிலும் கூட மொபைல் போன் பேசியபடி நடை பயில்பவர்களால் விபத்துகள் நேரிடுகின்றன. குறிப்பாக, “மொபைல்போன் மேனியா’ என்று குறிப்பிடத் தக்க போக்கு தற்போதைய இளம்பெண்களை ஆட்டிப் படைக்கிறது. இதன் சமூக பாதிப்புகள் பற்றி தனிக் கட்டுரையே எழுதலாம்.

சாலையில் நடந்தபடியே மொபைல்போன் பேசாத பெண்களை பத்தாம்பசலிகள் என்று ஒதுக்கிவிடலாம் போலிருக்கிறது. அந்த அளவுக்கு மொபைல்போன் இளைஞிகளை ஆட்டிப் படைக்கிறது. இதனால் அவர்களுக்கும் ஆபத்து, சாலையில் செல்லும் வாகனங்களுக்கும் ஆபத்து என்பது புரிவதே இல்லை.

சாலைவிபத்துகளை ஆய்வு செய்த காவல்துறை, பெரும்பாலான விபத்துக்களுக்கு மொபைல்போன் பேசியபடி இளைஞர்கள் வாகனத்தை இயக்குவதே காரணம் என்பதைக் கண்டறிந்தது. தற்போது போன் பேசியபடி வாகனம் ஓட்டுவது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

இளைஞர்கள் வாகனங்களை இயக்குகையில் மொபைல்போன் பேசுவது போலவே, சாலையில் நடந்து செல்லும்போது பெண்கள் மொபைல்போன் உபயோகிக்கின்றனர். ஆனால் இதை யாரும் ஆபத்தானதாகக் கருதுவதில்லை.÷கவனச்சிதறலை உருவாக்குகிறது என்பதாலேயே வாகனங்களை ஓட்டும்போது மொபைல்போன் பேசுவது தடை செய்யப்படுகிறது. நடந்து செல்வோருக்கும், சாலையைக் குறுக்கே நடந்து கடப்பவருக்கும் கூட, மொபைல்போன் பேச்சு கவனச்சிதறலை ஏற்படுத்துவதில்லையா?

மொபைல்போன் பேச்சு நமது கவனத்தை முற்றிலும் சீர்குலைக்கிறது. மறுமுனையில் பேசுபவரின் உணர்வுகளுடன் ஒன்றிவிடுவதே இந்தக் கவனச் சிதறலுக்குக் காரணம். மறுமுனையில் பேசுபவரின் முகம் நமது மனக்கண்ணில் நிழலாடலாம். அதே நினைவில் சாலையைக் கடந்தால் என்ன ஆகும்? ஒழுங்காக வாகனத்தை இயக்குபவரும் இதனால் விபத்தில் சிக்கலாம்.

நவீன சாதனங்களை நமது வசதிக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை மறந்து, அந்தச் சாதனங்களின் அடிமையாக நாம் மாறி வருகிறோம். மொபைல்போன் இல்லாத உலகை கற்பனை செய்ய முடியாத நிலைக்கு நாம் தள்ளப் பட்டிருக்கிறோம். நமது மொபைல்போன் சார்பு அச்சுறுத்தும் வகையில் அதிகரித்து வருகிறது.

பலநாள் பட்டினி கிடந்தவன் விருந்துச் சாப்பாட்டை எப்படிச் சாப்பிடுவது என்று புரியாமல் தன்மீது வாரி இறைத்துக் கொள்வது போல, நமது மொபைல்போன் பயன்பாடு இருக்கிறது.

தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் இல்லாத காலங்களில் பேச முடியாத முந்தைய தலைமுறைகளுக்கும் சேர்த்துப் பேசித் தீர்த்துவிடுவது என்று, இப்போதைய தலைமுறையினர் கங்கணம் கட்டிவிட்டனரா?

மொபைல்போன் பயன்படுத்தாமல் இருப்பது இனி சாத்தியமில்லை. நடந்து செல்வோர் மொபைல்போன் பேசுவதைத் தடுக்கவும் வழியில்லை. ஆனால், ரயில்பாதை, சாலைகளைக் கடக்கும்போதேனும் மொபைல்போன் பேசாமல் செல்லலாமே?

கட்டாயமாக போன் பேச வேண்டுமானால், சில நிமிடங்கள் சாலையோரமாக நின்று பேசித் தீர்த்துவிட்டுச் செல்லலாமே? “போய்ச் சேர’ அப்படி என்ன அவசரம்?

அரிது அரிது மானிடராய்ப் பிறத்தல். இத்தகைய அரிய, இனிய மனித வாழ்க்கையை மொபைல்போன் பேச்சுக்காக இழக்க வேண்டுமா? இளைய தலைமுறையினர் சிந்திக்க வேண்டும்.

தினமணி (02.02.2012)

.

பரிதாபிகளே, மன்னியுங்கள்!

18 Mar
.
மன்னிப்பது இறையருட் குணம்;
மன்னியுங்கள் சகோதர சகோதரிகளே!
கொண்டவனும் குலக்கொழுந்தும்
குண்டடிக்கு இரையானது கண்டும்
கண்ணீரின்றி வெறித்திருக்கும்
எம் அன்னையரே மன்னியுங்கள்!
.
சிங்கள வீரரின் தினவுகளுக்கு
பலியான ஈழ சகோதரிகளே மன்னியுங்கள்!
எம் ஆட்சியாளரின் தவறுகளுக்கு
உடந்தையான எம்மை மன்னியுங்கள்!
.
வாழப் போராடலாம் யாரும்;
வாழ்க்கையே போராட்டமானால்?
உங்கள் கதைகளைச் சொல்லி
எங்கள் ஊரில் வயிறு வளர்த்தோம்.
உங்கள் கரங்கள் உயர்ந்தபோது
கரவொலி எழுப்பி கள்வெறி ஊட்டினோம்!
உங்கள் இல்லங்கள் உடைபட்ட உடனே
எங்கள் கதவுகளை இறுக்க மூடினோம்!
.
மீள முடியாத சிக்கலில் நீங்கள்
மீண்டும் மீண்டும் தவித்தது போலவே
மீள முடியாத பாவக் கிணற்றில்
தெரிந்தே நாங்கள் வீழ்ந்து கிடந்தோம்!
.
கொத்துக் கொத்தாய் நீங்கள்
செத்து விழுந்த நேரத்தில்
தேர்தல் பிரசாரத்தில் நாங்கள்
தீவிரமாய் இருந்தோம்!
பதுங்கு குழிகளில் நீங்கள்
நடுங்கிக் கிடக்கையில்
ஆடுபுலியாட்டங்களில் நாங்கள்
மிதந்து திரிந்தோம்!
.
உங்களைக் காக்க ஒருசில நாடுகள்
தொலைவில் இருந்தும் குரல்கொடுத்தன;
ஆயினும் எங்கள் ஆட்சியைக் காக்க,
அரசியல் காக்க, அமைதி காத்தோம்!
.
முல்லைத் தீவும் வன்னிக்காடும்
எறிகுண்டுகளால் எரிந்தபோதும்,
ஒருவருக்கொருவர் குற்றம் சாட்டி
சேற்றை இறைத்தோம்! செயல்பட மறுத்தோம்!
.
என்றோ நடந்த தலைவன் கொலைக்கு
இன்று இயற்கையின் பதிலடி என்று
மத்திய அரசு மௌனம் காக்க,
குலத்தை ஒழித்த கோடரி ஆனோம்!
.
எங்கள் எதிரிகள் சிங்களனுடனே
குலவுதல் கண்டு குழப்பம் அடைந்தோம்;
அவர்களை விடவும் அதிகமாகவே
கை குலுக்கினோம்; கட்டியணைத்தோம்!
ஆயுத உதவி உவந்து கொடுத்தோம்;
திட்டங்களையும் தீட்டிக் கொடுத்தோம்!
.
தெரிந்தே செய்த அரசின் தவறை
தெரிந்தே நாங்கள் வேடிக்கை பார்த்தோம்!
வழி தெரியாமல் வருந்திய உங்களை
தொலையுணர்வுக் கருவியால் காட்டிக் கொடுத்தோம்!
.
அருகு வேர்களும் ஆலம் விழுதும்
கருகுவது கண்டும் கலங்காது இருந்தோம்!
குருதிப்புனலில் குலமே அழிகையில்
திரைவிழா நடத்தி திருப்தி அடைந்தோம்!
இலவசங்களை அள்ளி வழங்கி
திருவிழா போல தேர்தல் நடத்தினோம்!
.
ரணங்களில் நீங்கள் நைந்திருக்கையில்
மதுவிடுதிகளில் மயங்கிக் கிடந்தோம்!
வனங்களில் நீங்கள் வாடித் திரிகையில்
வாரிசுகளுக்கு மகுடம் சூட்டினோம்!
.
அரக்க வேந்தனுக்கு உயிர்ப்பிச்சை அளித்த
ராமன் வென்ற ஈழ மண்ணில்
அரக்கரின் ராணுவம் ஆணவ நடமிட
ஊமைகளாக அரற்றிக் கிடந்தோம்!
கோரப் படுகொலை நிகழ்வது கண்டு
கோபம் வந்தும், காட்ட பயந்தோம்!
.
எல்லாக் கொடுமையும் கண்ட பின்னரும்
கட்சிக்காகவும் காசுக்காகவும்
சாதிக்காகவும் வாக்கு அளித்து,
உண்மையை மறந்தோம்! உங்களைத் துறந்தோம்!
.
எல்லாம் முடிந்து ஓய்ந்த பின்னரும்
எந்த உதவியும் செய்ய மறந்தோம்!
முள்வேலி முகாம் துயரம் அறிந்தும்
முகத்தைத் திருப்பி மூடி மறைத்தோம்!
படுகொலை நிகழ்த்திய பாதகன் வழங்கிய
பரிசுடன் புன்னகைக் காட்சி கொடுத்தோம்!
.
ரத்த சொந்தமும் வேரடி மண்ணும்
எவ்வாறேனும் காக்கும் என்ற
உங்கள் கனவை உருக்கி அழித்தோம்;
எங்களை நாங்களே ஏமாற்றிக் கொண்டோம்!
.
இத்தனை நடந்தும் எங்களை நோக்கி
கைகளை நீட்டும் பரிதாபிகளே!
செம்மொழி மாநாட்டில் உங்களுக்கென்று
இரங்கல் கூட்டம் நிச்சயம் உண்டு!
முதல்வர் தலைமையில் உங்களைப் பற்றி
கவி பாடிடுவோம்! கவலை வேண்டாம்!
.
உலகம் தழுவிய மாநாடு வெல்ல
உங்கள் ஆசிகள் வேண்டும் என்றும்;
பாவக் கிணற்றில் மூழ்கித் தவிக்கும்
எங்களை நீங்கள் மன்னித்திடுவீர்!
.
பாவம் என்பது மானிட குணமே;
மன்னித்திடுதல் இறையருட் குணமே!
எங்களை நம்பி ஏமாந்த போதும்
இன்றும் நம்பும் பரிதாபிகளே!
மன்னித்திடுவீர்! மன்னித்திடுவீர்!!
.
ஒரு வருத்தமான குறிப்பு:
.
இலங்கையில் அரசு நடத்திய அராஜகப் போரில் உயிரிழந்த சகோதர தமிழ் மக்களுக்காக, அதன்  ஓராண்டு நிறைவில் (18.05.2010),  செம்மொழி மாநாடு கோவையில் நடப்பதற்கு முன்னர் எழுதிய கவிதை இது.
.
ஐ.நா. சபையில் இலங்கைப் போர்க்குற்றம் தொடர்பான தீர்மானம் வரும் நிலையிலும் கூட  நமது மனசாட்சிகள் உறங்கும் நிலையில், இதை மறு பிரசுரம் செய்வதைத் தவிர வேறு வழி இல்லை.
.
மீள் பதிவு: குழலும் யாழும்
.
.