Archive | September, 2012

யாருடைய குற்றம்?

22 Sep

குடும்பம் கேட்டுப் போச்சுங்க…
பொண்டாட்டி போயிட்டா..
பெத்த புள்ளையும் போயிருச்சு..பேரனும் செத்திட்டான்..
அப்பறம் நமக்கு நடுத்தெருதானே போக்கிடம்?

பலமாத தாடியை சொறிந்தபடி
கண்களில் ஒளியுடன் விவரிக்கிறான்
கந்தலாடைப் பிச்சைக்காரன்.

நான் நல்லா நடிப்பேனுங்க..
ஊருல நாடகம் போட்டா
நான் தானுங்க மேடையில டான்சு
எம்ஜியார், சிவாஜி, எம்மார்ராதா
யாரு மாதிரி வேணாலும் நடிப்பேனுங்க.

இப்பக் கூட ரத்தக் கண்ணீர் படப் பாடலை
அற்புதமாப் பாடுவேங்க…
”குற்றம் புரிந்தவன் வாழ்வினில் நிம்மதி கொள்வதென்பதேது?”
உச்சஸ்தாயியில் அவன் பாட,
தெருவில் சென்ற நாயொன்று திரும்பி நின்று பார்த்துவிட்டு
நடையைக் கட்டுகிறது.

அவனது தலைமாட்டில் பிளாஸ்டிக் குப்பை மூட்டை.
எப்படியும் ஒருநாளுக்கு ஐம்பது ரூபாய் தேறிவிடுகிறது.
அது ‘கட்டிங்’ போடவே போதாமல் போகிறது.
ஒரு கட்டு பீடி ஒரு ரூபாய் இருந்தது இப்போது ஐந்து ரூபாய் ஆகிவிட்டது.
விலைவாசி ஏற்றம் பிச்சைக்காரனையும் பாதிக்கிறது.

எல்லாக் கதையையும் கேட்டுவிட்டு
பத்து ரூபாய் எடுத்து நீட்டுகிறேன்.
”நான் பிச்சைக்காரன் இல்லைங்க சார்,
தெருப்பொறுக்கி.
ஊர்க்குப்பையில் வாழ்பவன் நான்.
பரவாயில்லை கொடுங்க.. ரெண்டு கட்டு பீடிக்கு ஆகும்…”

என்கிறார் தெருவோர அநாதை.
குடும்பம் கெட்டவர்களை இனிமேலும்
எப்படி வேண்டுமானாலும் அழைக்கக் கூடாது.

சுற்றிலும் மொய்க்கும் ஈக்களை விரட்டியபடி,
அடுத்த பாடலைத் துவக்குகிறார் –
”எல்லோரும் நலம் வாழ நான் பாடுவேன், நான் வாழ யார் பாடுவார்?”
வண்டியை விரட்டி வீடு சேர்ந்த பின்னும்
பாடல் ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

.

கோவை மக்களின் இஷ்டதெய்வம் ஈச்சனாரி விநாயகர்

20 Sep

இன்று விநாயகர் சதுர்த்தி- சிறப்புத் தகவல்கள்

கோவை மாவட்ட மக்களின் இஷ்ட தெய்வமாக அருள் பாலித்து வருகிறார், ஈச்சனாரியில் எழுந்தருளியுள்ள விநாயகர். 5 அடி உயரமும், 3 அடி பருமனும் கொண்டவராக, கோவை மாவட்டத்திலுள்ள இரண்டாவது பெரிய விநாயகராக இவர் தரிசனம் தருகிறார்.

இக்கோவில் 500 ஆண்டுகள் பழமையானது; 30 ஆண்டுகளுக்கு முன் திருப்பணி செய்யப்பட்டு புதுப்பொலிவுடன் நாடிவரும் பக்தர்களின் குறைதீர்த்து வருகிறது. கோவையிலிருந்து பொள்ளாச்சி செல்லும் சாலையில் 9 கி.மீ. தூரத்தில் இக்கோவில் உள்ளது.

கோவை அருகிலுள்ள பேரூரில் அமைந்திருக்கும் பழமையான பட்டீஸ்வரர் கோவிலில் விநாயகர் சிலை பிரதிஷ்டை செய்வதற்காக வண்டியில் கொண்டு செல்லும்போது ஈச்சனாரி பகுதியில் வண்டியின் அச்சு முறிந்ததாம். அதே இடத்தில் அமர்ந்து அருளாசி புரியத் துவங்கினாராம் விக்னேஸ்வரர். இது இக்கோவில் பற்றிய செவிவழிக் கதை.

எடுத்த காரியம் தடங்கலின்றி வெற்றி பெற இங்குள்ள விநாயகரைப் பிரார்த்தித்துச் செல்கின்றனர் பக்தர்கள். இங்கு ஒவ்வொரு நாளும் அன்றைய நட்சத்திரப்படி விநாயகருக்கு அலங்காரம் செய்வது சிறப்பு.

***

தாராபுரம் கோவிலில் மனிதத் தலையுடன் விநாயகர்

திருப்பூர் மாவட்டம், தாராபுரத்திலுள்ள பழமையான தில்லாபுரி அம்மன் கோவிலில் மனிதத் தலையுடன் கூடிய விநாயகர் சிலை உள்ளது.

மகாபாரதத்தில் பஞ்ச பாண்டவர்கள் அஞ்ஞாதவாசம் இருந்த நகரம் விராடபுரம். இதுவே தற்போது தாராபுரம் என்று வழங்கப்படுவதாக இப்பகுதியில் நம்பிக்கை நிலவுகிறது. அஞ்ஞாதவாசம் துவங்குவதற்கு முன் தன்னிடமிருந்த ஆயுதங்களை வன்னிமரத்தில் அர்ஜுனன் மறைத்து வைத்ததாகவும் மகாபாரதம் கூறுகிறது. அந்த மரம் இருந்த பகுதியில் அமைந்த கோவில்தான் தில்லாபுரி அம்மன் கோவில் என்கிறார்கள்.

இக்கோவில் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானது. சிறிய கோவில்தான். இங்குள்ள மனிதத் தலையுடன் கூடிய ஆதிவிநாயகர்தான் இக்கோவிலின் சிறப்பம்சம். விநாயகர் உருவமேதான், ஆனால் தும்பிக்கை மட்டும் இல்லை. இங்குள்ள யாருக்கும் இதன் காரணம் தெரியவில்லை. ஆயினும் இந்தச் சிற்பத்தை ஆதிவிநாயகர் என்று வழிபட்டு வருகிறார்கள்.

– தினமணி (வெள்ளிமணி- 14.09.2012)

.

ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள்

17 Sep

நம்மை நாமே நமக்காய் ஆளஅமைத்தது தான் சட்டம்- நாம்
தம்மைத் தாமே கட்டுப்படுத்த உருவாக்கிய வட்டம்.
விதிமுறை கூறி வழிப்ப்டுத்துவதே சட்டத்தின் கடமை- அந்த
விதிகளை மீற மனிதர்கள் முனைவது விபரீத மடமை.

சட்டம் என்பது புத்தக அளவில் இருட்டறை என்பார்கள்- அதில்
பட்டம் பயின்ற வல்லுநர் வாதம் ஒளியேற்றும் விளக்கு.
சட்டம் கூறும் விதிகளை மக்கள் கடைப்பிடித்திட வேண்டும்- இதை
கட்டாயமென நடைமுறைப்படுத்த காவலர்கள் வேண்டும்.

சட்டம் சொல்லும் விதிமுறை கற்ற வக்கீல் ஒருபக்கம்- அந்த
சட்டம் காக்க கடுமையைக் காட்டும் காவலர் மறுபக்கம்.
ஒரு நாணயத்தின் இரு புறம் போல வக்கீல், காவலர்கள்- இணையாய்
இருந்திட வேண்டும் என்பது நமது முன்னோரின் திட்டம்.

குற்றம் தடுத்து குடிகளைக் காக்க இருவரும் அவசியமே- இதை
சற்றும் மறவா தகைமை வளர்ந்தால் சங்கடம் நிகழாதே!
சமுதாயத்தின் நிலை பிறழாது காப்பது சமநீதி- இதை
சமைத்துத் தருவோர் சண்டைகளிட்டால் சாய்ந்திடும் அறநீதி.

சென்னை நீதி மன்ற நிகழ்வுகள் சொல்லும் சேதி இது- தான்
என்னும் அகந்தை அழிந்தால் எங்கும் நிலைக்கும் நீதியது.

– விஜயபாரதம் (16.03.2009)

மீள்பதிவு: குழலும் யாழும்

.

வேர்களின் சாம்ராஜ்யம்

9 Sep

வேர்கள் மரத்தைத் தின்னுமா?
ஒட்டுண்ணி மரங்களின் வேர்கள்
பிற மரங்களில் ஊடி
ஆதார மரத்தை உறிஞ்சுவதை
யாரும் கண்டிருக்கலாம்.
ஆயின்-
சொந்த மரத்தையே
அந்த மரத்தின் வேர்கள்
காயப்படுத்திக் கண்டிருக்கிறீர்களா?

வேர்கள் பகுத்தறிவற்றவை;
அவற்றுக்கு சதிகள் தெரியாது.
வேர்கள் சுயசிந்தனை அற்றவை;
அவற்றுக்கு ஏமாற்றத் தெரியாது.
வேர்கள் வாழ்வதற்கே வாழ்பவை;
அவற்றுக்கு சத்தமின்றி கழுத்தறுத்து
வாழ்வைக் குலைக்கத் தெரியாது.
மரங்களைக் காப்பதே தாங்கள்தான் என்று
நடிக்க வேர்களுக்கு கண்டிப்பாகத் தெரியாது.

தவ வாழ்க்கை வாழ்ந்தாலும்
வேர்கள் யாருக்கும் உபதேசம் செய்வதில்லை;
உலகத்திற்கு நீதி போதிப்பதாகக் கூறி
நீட்டி முழக்கி, பேட்டி கொடுத்து
இருளுக்குள் நேர்மாறாக நடப்பதற்கான
அரசியல் சூத்திரங்கள் தெரியாதவை-
வெளிச்சத்தில் நடப்பதை உண்மையென்று நம்பும்
அப்பாவி மனிதரைப் போன்ற அறிவிலிகள் வேர்கள்.

மரத்தின் வாழ்வைக் காப்பதே
நீர், நிலம், காற்று, சூரிய ஒளிதான்.
இந்த நான்கு தூண்களையும் கண்காணித்து
உறுதிப்படுத்தும் ஐந்தாவது தூண்
கண்ணுக்குத் தெரியாத வேர்கள்.
எந்த ஒன்று அற்றாலும் மரம் தாக்குப் பிடிக்கும்-
வேர்கள் பிற காரணிகளுடன் இணைந்து
கூட்டுக் கொள்ளை நடத்தி
இற்றுப் போகாமல் இருக்கும் வரையில்.

மரங்கள் மரங்கள் தான்;
மனிதர்களல்ல-
வேர்கள் மரங்களின் உறுப்புகள் தான்;
மரங்கள் கவலைப்பட வேண்டியதில்லை-
மனிதர்கள் போல.

வேர்களின் சாம்ராஜ்யமும்
ஊடக சாம்ராஜ்யமும்
ஒன்றாக முடியுமா என்ன?

——————————————

சமர்ப்பணம்:

கவிதை உருவாக கருக் கொடுத்த ஊடகவியலாளர்கள் பர்கா தத்,  வீர் சாங்க்வி ஆகியோருக்கும், அவர்களை வெளிப்படுத்த உதவிய நீரா ராடியாவுக்கும் நன்றியுடன்.

மீள்பதிவு: குழலும் யாழும்

.

பாரதத்தின் ஆன்மிக தூதுவர்

5 Sep

மகான் புத்தர் 

(புத்த ஜெயந்தி: மே 6)
.

பாரதம் தந்த ஆன்மிக அருளாளர்களில் மகான் புத்தருக்கு தலையாய இடமுண்டு. பாரதத்தின் ஆன்மிகத் தத்துவங்களை உட்கிரகித்து புத்தர் ஏற்படுத்திய புத்த மதம், எல்லை கடந்து ஆசிய நாடுகள் பலவற்றில் பரவியது. இன்று உலகின் பெரிய மதங்களுள் ஒன்றாகத் திகழும் புத்த மதத்தின் நிறுவனரான புத்தர், பாரதத்தின் உலகளாவிய ஆன்மிக தூதுவர் என்று சொன்னால் மிகையாகாது.

புத்தர் புத்த மதத்தின் நிறுவனராக மட்டுமல்லாது, பாரதத்தின் வைதிக மதங்களில் நிலவிய மூட நம்பிக்கைகளைப் போக்கைய சீர்திருத்தவாதியாகவும் திகழ்கிறார். புத்தரின் தத்துவங்களுக்கு உலகளாவிய அஹிம்சைக் கோட்பாடுகளில் மிகுந்த செல்வாக்குண்டு.

பொது யுகத்திற்கு  முந்தைய 623  ம் ஆண்டில்,  நேபாளத்திலுள்ள (கபிலவஸ்து என்ற நாட்டில்) லும்பினி என்ற இடத்தில், சுச்சோதனர் என்ற மன்னருக்கும் மாயா என்ற அன்னைக்கும் மகனாகத் தோன்றினார் கௌதம சித்தார்த்தர். வைகாசி மாதம், முழுநிலவு நாளில் அவதரித்த அவர் பின்னாளில் மாபெரும் உலக ஞானியாவார் என்று ஜோதிடர்கள் கூறினர். ஆனால், நாட்டை ஆள வேண்டிய தனது மகன் ஞானியாவதை விரும்பாத மன்னர் சுச்சோதனர், மகன் சித்தார்த்தனை உலக துயரங்கள் குறித்த எந்த தகவலும் அறியாத வண்ணம் தனி அரண்மனையில் பாதுகாப்பாக வளர்த்துவந்தார்.

தனது 16  வது வயதில் யசோதரையை மணந்தார் சித்தார்த்தர். இவர்களுக்கு பிறந்த மகன் பெயர் ராகுலன். உலக இன்பங்கள் அனைத்தும் காலடியில் கிடைத்தாலும் சித்தார்த்தரின் மனம் நிம்மதி அடையவில்லை. அரண்மனை சுகபோக வாழ்க்கை அவரை திசை திருப்பிவிடவில்லை. ஏதோ ஒரு இனம் தெரியாத காரணத்தால் அவர் தவித்தார். நாட்டின் அரசாட்சியில் அவர் மனம் ஆர்வம் கொள்ளவில்லை.

இந்நிலையில் ஒருநாள், அரண்மனையை  விட்டு உதவியாளருடன் தேரில் உலவப்போன சித்தார்த்தர் நான்கு காட்சிகளைக் கண்டார். ஊனமுற்ற மனிதன் ஒருவன் நடமாட முடியாமல் தவித்த காட்சி சித்தார்த்தரின் மனதை கவலை கொள்ளச் செய்தது. அடுத்து ஒரு நோயாளி வாழ்க்கையின் அல்லலை அவருக்கு நினைவு படுத்தினான். மூன்றாவதாக நாகுபேர் சுமந்து சென்ற பிணத்தையும் கண்டார் சித்தார்த்தர். பிணி, மூப்பு, மரணம் ஆகியவை மனிதன் சந்தித்தே  ஆக வேண்டியவை என்பதை சித்தார்த்தர் உணர்ந்தபோது, எந்தக் கவலையும் இன்றி சஞ்சாரம் செய்த துறவி ஒருவரையும் சித்தார்த்தர் கண்டார். அவர் மனம் தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவருக்கு கட்டளை இட்டுவிட்டது.

எந்தக் காரணத்திற்காக தந்தையால் உலக கஷ்டம் தெரியாமல் வளர்க்கப்பட்டரோ, அதே காரணத்தை சித்தார்த்தர் தானே நேரடியாகக் கண்டுபிடித்துவிட்டார். அவர் மனம் அமைதி இழந்தது. மனிதனின் துயரத்திற்கு   பரிகாரம் என்ன? துன்பமற்ற வாழ்க்கை வாழ முடியாதா? வாழ்க்கையின் பொருளென்ன? போன்ற கேள்விகள் சித்தார்த்தரின் மனதில் எழுந்தன. அதன்  விளைவாக கட்டிய மனைவி, பெற்ற பிள்ளை, அரண்மனை சுகபோகம், ஆட்சி அதிகாரம் அனைத்தையும் துறந்து நள்ளிரவில் நாட்டைவிட்டு வெளியேறினார் சித்தார்த்தர்.

அதன் பிறகு ஆறு ஆண்டுகள் துறவியாக பல இடங்களுக்கு சென்றார். தன்னை கடுமையாக வருத்திக்கொண்டு ஞானம் தேட முயன்றார். ஆயினும் அவர் மனம் அந்த மகத்தான உண்மையை நெருங்கவில்லை. அதற்கான நேரம் கூடாமல் இருந்தது.  யோக நெறியில்  கடும் தவம்  புரிந்த சித்தார்த்தர் அதனால் உயர்ந்த  யோக நிலைகளை அடைந்தாலும், உலகின் துயரத்திற்கு காரணம் என்ன என்ற கேள்விக்கு விடையின்றித் தவித்தார்.

தனது 35  வது வயதில், பிகாரின் கயா  என்ற இடத்தில் பொதி மரத்தடியில் அமர்ந்து தியானம் செய்த சித்தார்த்தர், ஒருவார காலத்தில் புதிய ஞானம் பெற்றார். ஆசையே துன்பத்திற்கெல்லாம் காரணம் என்ற பெருஞானத்தை அறிந்த சித்தார்த்தர், தன்னை ‘ததாகதர்’ என்று அறிவித்துக் கொண்டார். அதன் பொருள், எது உண்மையில் அதுவாக உள்ளதோ, அந்த நிலையை அடைந்தவர் என்பதாகும்.

தான் பெற்ற ஞானத்தை உலகிற்கு வழங்க ஐந்து சீடர்களுடன் சாரநாத் என்ற இடத்தில் தனது பணியைத் துவங்கினார் ததாகதர். அவரை புத்தர் என்று மக்கள் போற்றத் துவங்கினர். அதன் பொருள் ஞானம் அடைந்தவர் என்பதாகும். சாரநாத்தில் அவர் நிகழ்த்திய ஞான விளக்கம், ‘தம்ம சக்கரப் பிரவர்த்தனம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. அன்று முதல் தனது 80  வது வயதில் குசினாரா என்ற இடத்தில் மரணிக்கும் வரை, நாடு முழுவதும் ஓயாமல் தனது கருத்துகளைப் பரப்பினார் புத்தர்.

புத்தர் ஒருபோதும் தன்னை கடவுள் என்றோ, கடவுளின் தூதர் என்றோ சொல்லிக் கொண்டதில்லை. தான் புத்த நிலையை (ஞான நிலையை) அடைந்த ஒரு சாதாரண மனிதன்; இந்நிலையை ஒவ்வொரு மனிதனும் அடைய முடியும் என்பதே புத்தரின் போதனை. ஆசையே துயரங்களுக்கு எல்லாம் காரணம். ஆசையை விடுத்தால் மோட்சம் பெறலாம் என்பது புத்தரின் முக்கியமான அறிவுரை.

தனது போதனைகளைப் பரப்ப புத்த சங்கங்களை புத்தர் நிறுவினார். மிகக் குறுகிய காலத்தில் புத்த சங்கங்கள் நாடு முழுவதும் பரவின. பின்னாளில் புத்த மதமாக அவை நிலை கொண்டன.  புதுமையானதாகவும், எளிமையானதாகவும், சடங்குகள் அற்றதாகவும் இருந்த புத்தரின் போதனைகள் நாட்டு மக்களிடையே செல்வாக்கு பெற்றன. புத்தரின் சீடர்கள் பாரத எல்லை கடந்து சீனா, இலங்கை, தாய்லாந்து உள்ளிட்ட பிற ஆசிய நாடுகளுக்கு புத்த மதத்தைக் கொண்டுசென்றனர். பேரரசர் அசோகர், கனிஷ்கர், ஹர்ஷர் போன்ற மன்னர்கள் புத்த மதத்தை நேசித்தனர். அதன் விளைவாக நாடு முழுவதிலும் புத்தரின் போதனைகள் பரவின. புத்த சங்கங்களில் இளம் துறவியர் படை பெருகியது.

‘புத்தம் சரணம் கச்சாமி; சங்கம் சரணம் கச்சாமி; தர்மம் சரணம் கச்சாமி’ என்பதே புத்த சங்கத்தின் முழக்கம். ஞானம் பெற வேண்டும்; அதனை மக்களுக்கு போதிக்க வேண்டும்; தர்மம் காக்க வேண்டும் என்பதே அதன் அடிப்படையான கருப்பொருள்.

போலியான சடங்குகளை புத்தர் கண்டித்தார். உயிர்க்கொலை புரியும் விளப்கு பலியிடல்களை புத்தர் தடுத்தார். வேத சமயத்தில் நிலவிய தவறான பழக்கங்களை மாற்றுமாறு அவர் அறைகூவல் விடுத்தார். வாழ்க்கைக்கடலைக் கடக்க, துறவறம் மட்டுமே போதுமானதல்ல என்றும் அவர் சொன்னார். தன்னைப் பின்பற்றும் துறவிகளுக்கு செம்மையான  துறவற  விதிகளை நிர்மாணித்தார். பின்னாளில் அவரது புத்த சங்க விதிகளும் போதனைகளும் தொகுக்கப்பட்டு ‘திரிபிடகம்’ என்ற புத்த சமய நூலாக உருவானது.

பின்னாளில் பகவான் புத்தராக அவர் வழிபடப்பட்டார். வழிபாட்டு சடங்குகளுக்கு எதிராக புதிய சமயத்தை நிறுவிய புத்தரையும் கடவுளாகவே வழிபடத் துவங்கினர் மக்கள். அவரை விஷ்ணுவின் பத்தாவது அவதாரமாக போற்றினர் பக்தர்கள். அதன் விளைவாக, புத்த மதம் சனாதன மதத்தின் கிளையாக (இந்தியாவில் மட்டும்) உரு மாறியது. ஆயினும் பாரதம் கடந்த பகுதிகளில் அது தனது ஞானச் சிறகுகளை விரியவிட்டு தனி மதமாகவே இன்றும் தொடர்கிறது.

பாரதத்தின் கயா, சாரநாத், குசினாரா, காஞ்சிபுரம், நேபாளத்தின் லும்பினி ஆகியவை புத்த மதத்தினரின் புனிதத் தலங்கள். கயாவில் புத்தர் தவம் செய்த போதி மரம் இன்றும் உள்ளது. அதனை மிகப் புனிதமானதாக புத்த மதத்தினர் கருதி வணகுகின்றனர். புத்த மதத்தைப் பொருத்த அளவில், கௌதம புத்தர் புத்தர்களின் தொடர் அவதாரத்தில் 28  வது புத்தராவார். புத்த மதத்தின் இரு பெரும் பிரிவுகளாக ஹீனயானம், மஹாயானம்  ஆகியவை உள்ளன.

புத்தர் பாரதத்தால் ஆசியாவுக்கு வழங்கப்பட்ட ஞானஒளியாகப் போற்றப்படுகிறார். வன்முறையை வேரறுக்கும் அன்பும் அஹிம்சையும் புத்த மதத்தின் அடிநாதம் ஆகும். பாரதம் உலகிற்கு வழங்கிய மாபெரும் கொடை பௌத்த மதம். பாரதத்தின் ஞான வடிவை  புத்தர் மூலமாகவே உலகம் தரித்திருக்கிறது.

மீள்பதிவு: தேசமே தெய்வம்

.

அனுமன் எழுகின்றான்

4 Sep

”சிவப்புப் பழமென
கதிரவனைச் சிறுவயதில்
பறிக்கப் பாய்ந்த
பாலகன் நீ!
படைக்கும் கடவுளின்
பாசத்தைப் பெற்றவன் நீ!

வால்வலிவும் தோள்வலிவும்
வரமாகப் பெற்றவன் நீ!
வாயு புத்திரன் நீ!
வாசி யோகம் உணர்ந்தவன் நீ!

கலைகள் அனைத்தையும்
கரைத்துக் குடித்தவன் நீ!
குறும்பால்,
முனிவர் இட்ட சாபத்தால்
மறந்தவன் நீ!

தேவர்களின் அதிபதியின்
அரவணைப்பை
அடைந்தவன் நீ!
சிவனின் அம்சம் நீ!
சிரஞ்சீவி ஆனவன் நீ!

ராமனை இதயம் ஏத்திய
கவின் மிகு தூதுவன் நீ!

ஆற்றலின் விருட்சங்கள்
வித்தாய்
அமிழ்ந்திருக்கும்
வீரியன் நீ!

சீதை தவிக்கின்றாள்.
ஸ்ரீ ராமன் வாடுகிறான்
அஞ்சனை மைந்தா
உன் ஆற்றலை மறந்தாயா?

மொத்தத்தில் பலத்தின்
முழு உருவம் நீயன்றோ?
உன் ஆற்றல் நீயுணர்ந்தால்
உலகேழும் உன் கீழே!
அலைகடலும் உன்னுடைய
ஆற்றலுக்கு நிகரில்லை…”

ஜாம்பவான் சொல்லுகிறான் –
ஜாதகம் புரிகிறது.
சாம்பல் பறந்தோடி
தணலும் ஒளிர்கிறது…

”ஸ்ரீ ராமா என்று சொல்லி
தேகத்தை உருக்காக்கு!
சிவசிவனே என்று சொல்லி
சீற்றத்தை உருவாக்கு!
உடலைப் பெருக்கிவிடு!
உள்ளாற்றல் வெளிப்படுத்து
சத்தியம் வெல்லுமடா –
சாதனம் ஆகிவிடு!”

அனுமன் எழுகின்றான்.
அற்புதமாய் மிளிர்கின்றான்.
ஹூங்காரம் இடுகின்றான்.
குன்றாக வளர்கின்றான்.

வானரர்கள் ஆர்ப்பரிக்க,
வானவர்கள் பூத்தூவ,
கடவுளர்கள் கண்சிமிட்ட,
கண்மணியான் எழுகின்றான்.

இனியென்றும் இருளில்லை;
இடரில்லை, துயரில்லை.
பாரதத் தாய் தலைப்பிள்ளை
அனுமன் இருக்க
அச்சமில்லை!

விஜயபாரதம் (19.12.2003)

.