Archive | July, 2015

ஒரு கரத்தில் கீதை, மறு கரத்தில் அணுகுண்டு!

31 Jul

-எஸ்.குருமூர்த்தி

 “கடந்த பல்லாயிரம் ஆண்டுகளில் இந்தியா தனது எல்லைகளை விரிவாக்கவோ, பிற நாடுகளிடையே ஆதிக்கம் செலுத்தவோ முயற்சிக்காதது ஏன் என்ற கேள்வியை நாம் அடிக்கடி கேட்டுக் கொள்கிறோம். இதற்குக் காரணமாக, நமது சகிப்புத்தன்மை, கட்டுப்பாடின்மை, திருப்பித் தாக்குவதில் ஆர்வமின்மை, வெளிநாட்டவரை வரவேற்கும் பரந்த மனம், பாரம்பரியக் கலாசாரத்தைப் பேணும் பண்பு, தனிமனிதப் பாதுகாப்பைப் பேணும் தன்மை ஆகியவற்றை இந்திய மனநிலையை ஆராயும் நிபுணர்கள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.”

-இந்த வாசகத்தை, ஒய்.எஸ்.ராஜனுடன் இணைந்து எழுதிய  ‘இந்தியா-2020: புதிய ஆயிரமாண்டுக்கான தொலைநோக்குப் பார்வை (1998)’ என்ற தனது நூலில் டாக்டர் ஏ.பி.ஜே.அப்துல் கலாம் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். போரை வெறுத்து ஒதுக்கிய பேரரசர் அசோகர் இந்தியாவின் முன்னுதாரணமாக மாறி இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, மேற்கண்ட மிக ஆழ்ந்தகன்ற விவகாரத்தை கலாம் எழுப்பினார்.

 

கலாம் தனது கோடிக்கணக்கான அபிமானிகளால்  ‘மக்கள் குடியரசுத் தலைவர், விஞ்ஞானி, தொலைநோக்குப் பார்வை கொண்டவர், சிந்தனையாளர், தேசபக்தர்’ என்றெல்லாம் போற்றப்படுகிறார். அவர் நிச்சயமாக இந்தப் புகழுரைகளுக்கு எல்லாம் மேலானவர். அவரது ஒரு கரத்தில் பகவத் கீதையும் வீணையும், மறு கரத்தில் அணு ஆயுதமும் ஏவுகணைகளும் இருந்தன. அவரது முழுப் பரிமாணமும் அவரை முழுமையான தேசிய சிந்தனையாளராகவே அடையாளம் காட்டுகிறது.

தேசம் சந்திக்கும் பல சிக்கல்களை ஆழ்ந்து ஆராய்ந்து அதற்கான தீர்வு காண டாக்டர் கலாம் முயன்றார். அந்தத் தீர்வுகள் நமது முந்தைய சரித்திரம் அளித்த பாடங்களையே பிரதிபலித்தன. ஆனால், அவற்றைக் கற்கவோ, ஏற்கவோ நாம் மறுத்து வருகிறோம். கலாம் எழுப்பிய கேள்விகள் அனைத்துமே மிக முக்கியமானவை.

நாம் தேசத்தை விரிவாக்கவில்லை; அதனால், நமது எல்லைகள் சுருங்கின. நம்மிடையே கட்டுப்பாடில்லை: அதேசமயம், நமது சகிப்புத்தன்மை வறட்டுப் பெருமைக்குரியதாக இருக்கிறது. நமது உறவுகளை பலிகொடுத்து வெளிநாட்டவரை ஏற்கும் தன்மை நம்மை பிளவுபடுத்தி இருக்கிறது. சாகசங்களைவிட சொந்த வாழ்க்கையைப் பாதுகாப்பாக வைத்துக் கொள்வதில் நாம் காட்டும் ஆர்வத்தால், பிற சாகசக்காரர்களின் கரங்களில் நாம் சின்னாபின்னமாகிறோம். கலாம் கூறியது எத்துணை உண்மை?

1998-இல் தனது நூலில் கலாம் குறிப்பிட்டபடி அவர் காட்டிய வழியில், நமது கல்வி முறையை மறுசீரமைக்கவோ,  தேசிய அளவில் விவாதங்களை எழுப்பவோ அப்போது மட்டுமல்ல, இப்போதும் கூட நாம் தயாரில்லை. தற்சமயம், பலரும் கலாம் வாழ்க்கையையும், பொன்மொழிகளையும் எடுத்தாள்கிறார்கள். அவர் என்ன சொன்னார் என்பது குறித்த சிந்தனையே இல்லாமல், அவரை உச்சியில் வைத்துக் கொண்டாடுகிறார்கள். அரசு, ஊடகம், கல்வித் துறை, அறிவுஜீவிகள் உள்ளிட்ட ஒட்டுமொத்த தேசத்துக்கும் அவரது ஆராய்ச்சிச் சிந்தனைகள் சிந்திக்கத் தகுந்தவை.

இப்போதும்கூடக் காலம் கடந்துவிடவில்லை. கலாம் எந்த நோக்கத்துடன் பாடுபட்டாரோ, அந்தக் கருத்தியலில் அவரது நினைவைப் போற்றும் வகையில் நாம் செயல்பட முடியும். ஆனால், இந்தியாவின் பங்களிப்பும், தேவையும் குறித்து இந்தியர்களுக்கு நேர்மையான ஆய்வு அணுகுமுறை இல்லாத வரை இதற்கான தொடக்கம் சாத்தியமில்லை.

கலாமின் பொக்ரான் அணுகுண்டு சோதனையும், ஏவுகணைகளும் இந்தியாவை புவியியல்ரீதியாகவும், வியூகரீதியாகவும் பலசாலியாக முன்னிறுத்தின என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.  ‘இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையை மறுவடிவமைத்தல்: சவால்களும் வியூகங்களும்’ என்ற தனது நூலில் முன்னாள் வெளியுறவுச் செயலர் ராஜீவ் சிக்ரி, அமெரிக்காவுடன் இந்தியா நட்புறவு கொள்ள முயன்ற நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்..

1950-களில் ஜவாஹர்லால் நேரு காலத்திலேயே அமெரிக்காவுடன் இணக்கமாகச் செல்ல இந்தியா முயன்றபோதும், சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளாக அந்நாட்டுடன் நமது உறவு மோசமானதாகவே இருந்துவந்தது. 1998-இல் இந்தியா அணு ஆயுத நாடான பிறகே, தெற்காசிய பிராந்தியத்தில் பாதுகாப்பு, புவியியல்ரீதியாக இந்தியாவின் செல்வாக்கு தவிர்க்க முடியாதது என்பதை உணர்ந்த அமெரிக்கா நம்முடன் உறவை மேம்படுத்தியது என்கிறார் சிக்ரி. பொக்ரான்-2 அணுகுண்டு சோதனையுடன், இந்தியாவின் வளர்ந்துவரும் பொருளாதார சக்தியும் அமெரிக்காவிலுள்ள இந்திய வம்சாவளியினரின் செல்வாக்கும் சேர்ந்து பெருத்த மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின.

நமது பொருளாதார சக்தியும் கடல்கடந்த இந்தியர்களின் செல்வாக்கும் அமெரிக்காவின் கண்களைத் திறந்தன என்பது மட்டுமே உண்மையல்ல. கலாமின் அணுகுண்டுதான் மேற்கத்திய உலகில் நமக்கு மரியாதையைப் பெற்றுத் தந்ததற்கு மிகப் பெரிய காரணம். அணு ஆயுத சக்திக்குள் அச்சத்தை ஏற்படுத்தும் திறன் ஒளிந்திருக்கிறது. முதல் அணுகுண்டு வெடிக்கப்பட்டபோது, அதை வடிவமைத்த விஞ்ஞானியும், ஹிந்து ஆன்மிகத்தால் கவரப்பட்டவருமான டாக்டர் ராபர்ட் ஓபன்ஹீமர் பகவத் கீதையின் சுலோகம் ஒன்றை மேற்கோளாகக் காட்டினார்:

“ஆயிரக்கணக்கான சூரியன்கள் ஒரே நேரத்தில் விண்ணில் வெடிக்கும்போது உருவாகும் கதிரியக்கம் அளவுகடந்த வலிமையின் வெளிப்பாடாக இருக்கும். அப்போது, உலகங்களையே சிதறடிக்கும் மரணமாக மாறுவேன்”.

கீதையை ஆழ்ந்து பயின்றவரும் வீணையில் விற்பன்னருமான கலாமின் பார்வையில் இதே கருத்து, 1998 பொக்ரான் அணுகுண்டு சோதனையின்போது வெளிப்பட்டது. ‘நான் எனது காலடிக்குக் கீழ் மாபெரும் அதிர்வொலியைக் கேட்டேன். அது நமது அச்சத்தை மீறி ஒலித்தது. அந்தத் தருணம் அற்புதமானது. அது இந்திய அறிவியலுக்கும் தொழில்நுட்பத்துக்கும் மகுடம் சூட்டியது’.

சக்தியும் ஆற்றலும் எப்போதுமே அபாயகரமானவை. அதேசமயம், இவை இல்லாமல் இருப்பது அதைவிட அபாயகரமானது. மாபெரும் ஜனநாயக நாடு இந்தியா. உலக மக்கள்தொகையில் ஆறில் ஒரு பங்கு இங்குதான் உள்ளது. உலகுக்கு அற்புதமான மனிதத் தன்மை மிகுந்த சிந்தனைகளை வழங்கிய புத்தர், ஆதிசங்கரர், மகாத்மா காந்தி உள்ளிட்டவர்கள் உதித்த நாடு இது. எந்த நாட்டையும் ஆக்கிரமிக்காத சரித்திரம் கொண்டவர்கள் நாம். ஆனால், நமது உச்சபட்ச சகிப்புத்தன்மையும், இளகிய மனமும் நமக்கு உலக அரங்கில் மரியாதையைப் பெற்றுத் தரவில்லை. அதற்கு மாறானதையே நாம் பெற்றோம்.

இதற்கு மாறான மற்றொரு காட்சியும் உண்டு. 1970-களில் சுமார் 3 கோடி சீன மக்கள் வறுமையிலும், பசியிலும் உழன்ற நேரத்தில், அப்போதைய அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறை அமைச்சர் ஹென்றி கிஸிங்கர் சீன அதிபரைச் சந்திக்க பெய்ஜிங்கில் பல நாள்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. ஏன் தெரியுமா? சீனா பட்டினி மிகுந்த நாடாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால், அதனிடம் நூற்றுக்கணக்கான அணு ஆயுதங்கள் இருந்தன. உலகம் சக்தியையே மதிக்கிறது. இதிலிருந்து இந்தியா கற்க வேண்டிய படிப்பினை இருக்கிறது. ஏனெனில், மகாத்மா காந்தியால்  ‘பெருந்தன்மையானவர்கள்’ என்று வர்ணிக்கப்பட்ட ஹிந்துக்களை பத்துக்கு எட்டு என்ற விகிதத்தில் கொண்டுள்ள நாடு இந்தியா.

பொக்ரான் சோதனைக்குப் பிறகு இந்தியாவின் புவியியல்ரீதியான முக்கியத்துவம் இதுவரை காணாத வகையில் பலமடங்கு உயர்ந்தது. அமெரிக்காவின் உளவு அமைப்பான சி.ஐ.ஏ. 2012 டிசம்பரில் அளித்த அறிக்கையில், ‘2030-இல் அமெரிக்கா, சீனா ஆகிய நாடுகளுடன் உலகின் மூன்றாவது வல்லரசாக இந்தியா இருக்கும்’ என்று குறிப்பிட்டிருந்தது. ஆனால், கலாமின் அணுஆயுத ஆற்றலும், ஏவுகணைகளும் இல்லாமல் போயிருந்தால் இந்தியாவை உலக வல்லரசாக ஒருநாளும் மேலைநாடுகள் ஏற்றுக் கொண்டிருக்காது.

ஜப்பான் பல லட்சம் கோடி டாலர்களுடன் பொருளாதார சக்தியாக வளர்ந்துள்ளது. ஆனாலும், அந்நாடு உலக வல்லரசாக மதிக்கப்படுவதில்லை. சக்தி அல்லது அதிகாரம் என்பது விரிவான பொருளை அடக்கியதாகும். பொருளாதார சக்தி மட்டுமே ஒரு நாட்டை வலிமையாக்கி விடாது. ராணுவ வலிமை பெறாமல் பொருளாதாரத்தில் வலிமை பெறுவதென்பது இந்தியா ஏற்கெனவே அனுபவித்தது போன்ற ஆக்கிரமிப்புக்கே வழிகோலும்.

பொருளாதாரக் கூட்டுறவு, அபிவிருத்திக்கான கூட்டமைப்பு (ஓஇசிடி) நாடுகளுக்காக ஆங்கஸ் மேடிசன் என்ற ஆய்வுத் தணிக்கை நிறுவனம் அளித்த அறிக்கையில், இந்தியா சுமார் 1,700 ஆண்டுகளாகப் பொருளாதாரத்தில் செழித்தோங்கி இருந்ததைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. ஆனால், நமது செல்வ வளம் காட்டுமிராண்டித்தனமான ஆக்கிரமிப்பாளர்களை வரவேற்பதாக அமைந்திருந்ததே தவிர, நம்மை வலிமையான தேசமாக்கிவிடவில்லை. மாறாக, அடிமை நாடாக்கியது. அன்னிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் ஆளுகைக்கு உள்படுத்தியது.

நாம் இன்றும்கூட அதிகார சக்தியை நாகரிகமற்றது என்றே வெறுக்கிறோம். ராணுவ வலிமைக்கு எதிரான நமது குழப்பமான மனப்பான்மை, கலிங்கப் போரில் ஏற்பட்ட அழிவுகளைக் கண்டு போர் வாளைத் துறந்த பேரரசர் அசோகர் காலத்திலேயே நமது மனதில் விதைக்கப்பட்டுவிட்டது. கலிங்கப் போருக்குப் பிந்தைய நேரத்தில் அசோகரின் நிலைமை, மகாபாரதப் போருக்கு முந்தைய அர்ஜுனனின் நிலைமை போலவே இருந்தது. அர்ஜுனன் போருக்கு முன் அழுது புலம்பினார். அசோகரோ போருக்குப் பின் வேதனையில் ஆழ்ந்தார். பகவத் கீதையை உபதேசித்த ஸ்ரீகிருஷ்ணரால் அர்ஜுனனின் குழப்பம் அகன்றது; அவர் போர் வீரனானார். பேரரசர் அசோகருக்கு அத்தகைய வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை. அதுமட்டுமல்ல, அசோகரின் தடுமாற்றம் நமது தேசியப் பெருமிதமாக முன்னிறுத்தப்பட்டுவிட்டது. விளைவு, நாம் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டோம். அடிமைகளாக்கப்பட்டோம்.

சாத்வீகமானவர்கள், போரைத் தவிர்ப்பவர்கள் என்கிற அர்த்தமற்ற பெருமித உணர்ச்சியால், நாம் இதுவரை ஆக்கிரமிப்பாளர்களின் கொடுங்கரங்களில் சிக்கி அதற்காகப் பெருத்த விலைகளைக் கொடுத்திருக்கிறோம். நமது அறிவுஜீவிகள் பலவாறாக விமர்சித்தபோதும், கலாம் தலைமையில் நிகழ்த்தப்பட்ட பொக்ரான் அணுகுண்டு சோதனை இந்த அர்த்தமற்ற குழப்பத்தைப் போக்கியதுடன், இந்தியாவை உலக வல்லரசுப் பட்டியலில் சேர்த்துவிட்டது.

‘தி எகனாமிஸ்ட்’  இதழ் (மார்ச் 30, 2013)  ‘இந்தியா வல்லரசாக மாறுமா?’ என்ற தலைப்பில் எழுதிய தலையங்கத்தில் கீழ்க்கண்டவாறு குறிப்பிட்டுள்ளது:  ‘இந்தியா வல்லரசாக மாறுவது உறுதி என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், வல்லரசாக ஆவதற்கு இந்தியா விரும்புகிறதா என்பதே உண்மையான கேள்வி’.

எனவேதான்,  “ஆம், நாங்கள் வல்லரசாக விரும்புகிறோம்” என்று ஒருமித்த குரலில் 127 கோடி மக்களும் அறைகூவல் விடுக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார் தேசிய சிந்தனையாளரான அப்துல் கலாம். நமது சரித்திரத்தை ஆழ்ந்து ஆராய்வதும், அதிலிருந்து தக்க படிப்பினைகளைப் பெறுவதுமே அந்த மாபெரும் தலைவருக்கு நாம் செய்யும் மகத்தான கௌரவமாக இருக்கும்.

-தினமணி (31.07.2015)

Continue reading

Advertisements

தயாநிதி மாறனால் ஏற்பட்டது மாபெரும் நிதியிழப்பு மட்டுமல்ல!

30 Jul

-எஸ்.குருமூர்த்தி

 

மாறன் சகோதரர்கள்

மத்திய முன்னாள் தொலைத்தொடர்புத் துறை அமைச்சர் தயாநிதி மாறனும், சன் நெட்வொர்க் குழுமத்தின் உரிமையாளர் கலாநிதி மாறனும், பிஎஸ்என்எல் பெயரைச் சொல்லி சட்ட விரோத தொலைபேசி இணைப்பகம் நடத்தி 10 ஆண்டுகளுக்கு மேலாகிவிட்டது. அதை 4 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே  ‘தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ ஆங்கில நாளிதழும் ‘தினமணி’யும் அம்பலப்படுத்தின.

இந்த மோசடியை 2011-இல்  ‘தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ வெளிப்படுத்தியபோது இரு வகைகளில் சிறு பிழைகள் நிகழ்ந்தன. கள்ளத்தனமான பிஎஸ்என்எல் இணைப்புகள் மூலம் சென்னை போட் கிளப்பில் உள்ள மாறன் சகோதரர்களின் இல்லத்தில் இயங்கிய சட்ட விரோத தொலைபேசி இணைப்பகத்தில் 323 அதிவேக தொலைபேசி இணைப்புகள் இருந்ததாக ஆரம்பத்தில் குறிப்பிடப்பட்டது. ஆனால், அந்த எண்ணிக்கை அதைப்போல இரு மடங்கு- 764 என்பது பின்னர் தெரியவந்தது. அடுத்ததாக, இந்த சட்ட விரோத தொலைபேசி இணைப்பகம் 6 மாதங்கள் இயங்கியதாக 2011-இல் தொடங்கிய விசாரணையின்போது குறிப்பிடப்பட்டது. ஆனால், தற்போது அந்த சட்டவிரோத தொலைபேசி இணைப்பகம் இயங்கிய காலம் ஜூலை 2004 முதல் ஜூலை 2007 வரையிலான 36 மாதங்கள் என்பது தெரியவந்துள்ளது.

அப்போது கிடைத்த இந்த இரு தகவல்களின் அடிப்படையில் 2011-இல் விசாரணை நடந்ததால் மோசடியின் அளவு குறைவாக மதிப்பிடப்பட்டுவிட்டது. இந்த வழக்கில் மூல விசாரணை இந்த மோசடியைக் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிட்டது. அவ்வாறு குறைத்து மதிப்பிட்டபோதிலும் அதுவே மாபெரும் அளவில் இருந்தது. இந்த மோசடியின் அளவு, 2011-இல் மதிப்பிட்டதைவிட தற்போது மேலும் பூதாகரமாகியுள்ளது. Continue reading

அம்பலப்படுத்தும் அரசு அதிகாரி…

22 Jul

 

தாகுர் தம்பதி

தாகுர் தம்பதி

உத்தரப் பிரதேச மாநில காவல் துறை அதிகாரி அமிதாப் தாக்குர் பாலியல் புகாரில் தற்போது பணியிடை நீக்கம் செய்யப்பட்டிருப்பது தேசிய அளவில் கவனத்தை ஈர்த்திருக்கிறது. இந்த நிகழ்வு நமது அரசியல்வாதிகளின் கோரமான முகத்தைத் தோலுரித்திருக்கிறது என்பதுதான் உண்மை.

சர்ச்சையில் சிக்கியிருக்கும் இவர், பிற காவல் துறை அதிகாரிகள் போன்றவரல்லர். தனது பணிக் காலமான 18 ஆண்டுகளில் 22 முறை பணியிட மாற்றம் செய்யப்பட்டவர் என்பதிலிருந்தே இவரது தனிச் சிறப்பு புரியும்.

கான்பூர் ஐ.ஐ.டி.யில் படித்த பொறியியல் பட்டதாரியான இவர், 1992-இல் ஐ.பி.எஸ். அதிகாரியாகத் தேர்வானார். உத்தரப் பிரதேசத்தின் பல்வேறு மாவட்டங்களில் காவல் கண்காணிப்பாளராக இருந்துள்ள இவர் உளவுத் துறை, லஞ்ச ஒழிப்புத் துறை, காவலர் பயிற்சிப் பள்ளி உள்பட பல துறைகளிலும் பணியாற்றியுள்ளார். பணிநீக்கம் செய்யப்படுகையில் ஐ.ஜி. அந்தஸ்தில் இருந்தார்.

தற்போதைய சமாஜவாதி அரசுக்கு மட்டுமல்லாது, முந்தைய மாயாவதி தலைமையிலான பகுஜன் சமாஜ் அரசுக்கும் நெருடலானவராகவே இருந்துள்ளார். 2008-இல் லக்னௌ ஐ.ஐ.எம்.மில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட துறைரீதியாக விடுப்பு கோரியபோது, இவரது விண்ணப்பம் நிராகரிக்கப்பட்டது. பின்னர், மத்தியப் பணியாளர் தீர்ப்பாயத்திலும், உயர்நீதிமன்றத்திலும் வழக்குத் தொடுத்து அனுமதி பெற்று 4 ஆண்டு காலப் படிப்பை நிறைவு செய்தார்.

அதிகார வர்க்கம் நம்பகத்தன்மையுடன் இருக்க வேண்டும் என்று குரல் கொடுத்ததால் இவர் பிரபலமானார். தேசிய தகவல் அறியும் உரிமைக்கான தளத்தை நிறுவிய அமிதாப் அது தொடர்பான பிரசாரப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டார்.

காவல் துறை உயரதிகாரியாக இருந்துகொண்டே இவ்வாறு சமூக விழிப்புணர்வுப் பணிகளில் ஈடுபடுவது குறித்த சர்ச்சை கிளம்பியபோது, நாட்டின் குடிமகன் என்ற அளவில் தனது கடமையைச் செய்ய சட்டம் குறுக்கே நிற்கவில்லை என்றார்.

தன் மனைவி நூதன் உடன் இணைந்து சமூக அறிவியல் ஆவணமாக்கல், ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தை நடத்தி வந்தார். அண்மையில் உத்தரப் பிரதேச மாநில பால்வளத் துறை அமைச்சர் ராம்மூர்த்தி வர்மாவின் ஊழலை அம்பலப்படுத்தியதால் எரிக்கப்பட்ட பத்திரிகையாளர் ஜகேந்திர சிங்கின் மரண வாக்குமூலத்தைப் பதிவு செய்தவர் இவரே.

இவரது மனைவி பொதுநல வழக்குத் தொடுப்பதில் பிரபலமானவர். இருவரும் இதுவரை 150-க்கும் மேற்பட்ட பொதுநல வழக்குகளைத் தொடுத்துள்ளனர். தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தி 500-க்கும் மேற்பட்ட மனுக்களைச் செய்துள்ள இவர்களது பெயரைக் கண்டாலே அதிகாரிகள் நெளிவர்.

இவர்கள் தொடுத்த பல வழக்குகள் நன்மையளித்த போதிலும், சில வழக்குகள் விளம்பர நோக்கம் கொண்டவை என்று நிராகரிக்கப்பட்டு, அபராதம் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இவர்களது தொல்லை தாங்காமல்,  ‘ஓர் அரசு அதிகாரி, அரசு அனுமதியின்றி பொதுநல வழக்குத் தொடுக்கக் கூடாது’ என்று லக்னெü உயர்நீதிமன்ற அமர்வு நீதிபதிகள் உத்தரவிட்டுள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவர் மீதே வருமானத்துக்கு மீறிய சொத்துகளைக் குவித்ததாக வழக்குகள் பதியப்பட்டாலும், இதுவரை அந்தக் குற்றச்சாட்டுகள் நிரூபிக்கப்படவில்லை.
பிற காவல் துறை அதிகாரிகள் போல் தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என்றில்லாமல், சமூக விழிப்புணர்வுப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டதே அமிதாப்பின் தவறு. இவர் உத்தமமானவரா என்பது நமக்குத் தெரியாது. ஆனால், இவரை எதிர்க்கும் பல தரப்பினரும் உத்தமமானவர்களல்லர் என்பது அனைவரும் அறிந்த விஷயம்.

இப்போதும்கூட, மாநில அமைச்சர் ஒருவருக்கு எதிராக இவரது மனைவி லோக் ஆயுக்தவில் புகார் செய்ததால்தான் அமிதாப் சிக்கலில் மாட்டியிருக்கிறார்.
மாநில சுரங்கத் துறை அமைச்சர் காயத்ரி பிரசாத் பிரஜாபதி மீது ஊழல் புகார்கள் கூறி நூதன் தாக்குர் 2014 டிசம்பரில் மனு அளித்தார். அதன் விளைவு உடனடியாகத் தெரிய வந்தது.

2015 ஜனவரியில் ஒரு பெண், அமிதாப் மீது பாலியல் புகார் கூறினார். அந்தப் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு மனைவி நூதனும் கணவருக்கு உதவியதாக அவர் கூறியதுதான் கொடுமையின் உச்சகட்டம். அந்தப் புகாரின் மீது ஜூலை 12-இல் வழக்குப் பதியப்பட்டு, இப்போது மாநில அரசு ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுத்திருக்கிறது.

இதற்கும் காரணம் இருக்கிறது. உத்தரப் பிரதேச முதல்வர் அகிலேஷ் யாதவின் தந்தையும் சமாஜவாதி கட்சித் தலைவருமான முலாயம் சிங்கின் பகையை ஈட்டியதுதான் அமிதாப்பின் கடைசித் தவறு.

தொடர்ந்து சமாஜவாதி அமைச்சர்களுக்கு குடைச்சல் கொடுத்த அமிதாப்பை முலாயம் சிங் தொலைபேசியில் எச்சரித்தார். அதையும் பதிவு செய்து வெளியிட்ட அமிதாப், முலாயம் தன்னை மிரட்டியதாக ஜூலை 11-இல் புகார் செய்தார். மகன் நடத்தும் ஆட்சியில் தந்தைக்கு எதிராக காவல் துறை அதிகாரி ஒருவர் புகார் செய்வதா? உடனே செயல்படத் தொடங்கியது சட்டம்.

பாலியல் வழக்குடன் பணியிடை நீக்கத்தையும் சந்தித்த அமிதாப் தாக்குர், தனக்கு மாநில அரசு இழைக்கும் கொடுமைகளை எதிர்த்து மத்திய அரசிலும், பணியாளர் தீர்ப்பாயத்திலும் புகார் செய்திருக்கிறார். தன் மீதான புகார்களை மத்திய புலனாய்வுத் துறையே விசாரிக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறார்.

அரசியல் அதிகார பீடங்களுடன் சமரசம் செய்து கொண்டிருந்தால் அமிதாப்புக்கு இந்த நிலை வந்திருக்காது. எது எப்படியோ, அமிதாப் தனது போர்க் குரலால், நமது ஜனநாயகத்தின் இரண்டாவது தூணான அரசு நிர்வாகம் அரசியல்வாதிகளால் ஆட்டிப் படைக்கப்படுவதை அம்பலப்படுத்தி இருக்கிறார்.

உத்தரப் பிரதேசத்தில் மணல் கொள்ளைக்கு எதிராகப் போராடிய ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி துர்கா சக்தி நாக்பால் சென்ற ஆண்டு பந்தாடப்பட்டார். இப்போது அமிதாப் பந்தாடப்படுகிறார்.

இந்த நிகழ்வுகள் நமது அதிகார வர்க்கத்தின் எல்லைகள், அரசு நிர்வாகத்தில் அரசியல்வாதிகளின் தலையீடுகள் குறித்த பல்வேறு கேள்விகளை எழுப்பி இருக்கின்றன. இந்தக் கேள்விகளுக்கு பதில் காண வேண்டிய பொறுப்பு மத்திய அரசுக்கு உள்ளது.

தினமணி (21.07.2015)

 

திருப் பாதை

14 Jul

beautyful flower

வித்தாக என் தந்தை
விளைநிலமாய் என் அன்னை
முத்தாக நான் மலர
முறுவலுடன் பெற்றோர்கள்!

வித்தைக்கு என் ஆசான்
விழைவுக்கு என் நண்பர்
சித்தாக நான் சுடர
சிந்தனைகள் பல உதயம்!

சொத்தாக நற்கல்வி
சொந்தமென குலக்கீர்த்தி
பத்தினியாய் என் மனைவி
பக்கத்தில் நான் பெற்றோர்!

பித்தாக என் அன்பர்
பின்னாலே உறவோர்கள்
இத்தனையும் போதாது
இறைவனவன் என்னோடு!

(எழுதிய நாள்: 07.07.1991)

.