Archive | March, 2016

பசுமைப்புரட்சிக்கு வித்திட்ட வேளாண் விஞ்ஞானி

31 Mar
BPPal

டாக்டர் பெஞ்சமின் பியாரி பால்

சுமார் 60 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியாவில் உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டது. அப்போது, தானிய உற்பத்தியைப் பெருக்கவும், நோய் எதிர்ப்பு சக்தி கொண்ட பயிர் ரகங்களை உருவாக்கவும்  ‘பசுமைப்புரட்சி’  என்ற பெயரில் வேளாண் அபிவிருத்தித் திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டது. அதன் விளைவாக, உணவு உற்பத்தியில் நாடு தன்னிறைவு அடைந்துள்ளது. இதற்கு வித்திட்டவர் வேளாண் விஞ்ஞானி டாக்டர் பெஞ்சமின் பியாரி பால்.

பஞ்சாப் மாகாணத்தின் முகுந்த்பூரில் 1906, மே 26-இல் பிறந்தவர் பால். அவரது இயற்பெயர் பிரம்மதாஸ் பால். தந்தை மருத்துவர். சிறு வயதிலேயே அவரது குடும்பம் பர்மாவுக்குக் குடிபெயர்ந்தது.

பர்மாவின் மேமியோ என்ற ஊரிலுள்ள செயின்ட் மைக்கேல் பள்ளியில் உயர்நிலைக் கல்வியைக் கற்றார். அங்குதான் அவரது பெயர் பி.பி.பாலாக மாறியது.

ரங்கூன் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்த பால், 1929-இல் எம்.எஸ்சி. தாவரவியலில் பட்டம் பெற்றார். கல்வியில் சிறந்து விளங்கியதால் பர்மிய அரசின் கல்வி உதவித்தொகை அவருக்குக் கிடைத்தது. அதைக் கொண்டு பிரிட்டன் சென்று கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆராய்ச்சிப் படிப்பில் சேர்ந்தார் லால்.

அங்கு வேளாண் விஞ்ஞானி சர் ஃபிராங்க் எங்கில்டோவுடன் இணைந்து வீரியரக கோதுமை உற்பத்திக்கான ஆராய்ச்சியில் அவர் ஈடுபட்டார். அதுவே பின்னாளில் அவரது வேளாண் ஆராய்ச்சிகளுக்கு களம் அமைத்துத் தந்தது.

பிஎச்.டி. பட்டம் பெற்று பர்மா திரும்பிய லால், பர்மிய விவசாய ஆராய்ச்சித் துறையில் உதவி நெல் ஆராய்ச்சியாளராக, 1933 மார்ச்சில் நியமிக்கப்பட்டார். ஆயினும், அதே ஆண்டு அக்டோபரில் பிகார் மாநிலம், புஸாவில் இருந்த இம்பீரியல் விவசாய ஆராய்ச்சி மையத்தில் விஞ்ஞானியாகச் சேர்ந்தார்.

இந்நிறுவனம் 1936-இல் தில்லிக்கு இடம் பெயர்ந்தது; 1947-இல் இந்திய விவசாய ஆராய்ச்சிக் கழகம் (Indian Agricultural Research Institute- IARI) என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது. அதன் முதல் இயக்குநராகவும் பால் பொறுப்பேற்றார். 1950 முதல் 1965 வரை அதை தனது திறமையான வழிகாட்டலால் வளர்த்தார். அந்தக் காலகட்டத்தில், வீரியரக கோதுமை ரகங்கள் பலவற்றை பால் உருவாக்கினார்.

வேளாண் துறையில் ஆராய்ச்சியாளர்களை அதிகரிக்க விரும்பிய பால், ஐஏஆர்ஐ வளாகத்தில் வேளாண் முதுநிலைக் கல்லூரியை 1958-இல் தொடங்கினார். அதன்மூலம் வேளாண் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட வெளிநாடு செல்ல வேண்டிய அவசியத்தை அவர் மாற்றினார். இன்று நாடு முழுவதும் உள்ள வேளாண் விஞ்ஞானிகளில் பலர் ஐஏஆர்ஐ ஆராய்ச்சியாளர்களே.

1965-இல் இந்திய விவசாய ஆராய்ச்சிக் கூட்டமைப்பின் (Indian Council of Agricultural Research- ICAR) பொது இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்ற பால், 1972 வரை அப்பதவியில் இருந்தார். இந்தக் காலகட்டத்தில் விவசாயத்துடன் பண்ணை விலங்குகளின் தீவனப் பயிரையும் கருத்தில் கொண்டு ஒருங்கிணைந்த திட்டங்களை வடிவமைத்தார்.

விவசாயப் பயிர்கள், பண்ணை விலங்குகள், மீன்வளம் ஆகியவற்றை இணைக்கும் ஆராய்ச்சித் திட்டங்கள் வாயிலாக, விவசாயிகளின் வருவாயைப் பல வகைகளில் பெருக்க அவர் வழிவகுத்தார்.

கோதுமை உற்பத்தியில் புரட்சி:

பால் வேளாண் விஞ்ஞானியான புதிதில் (1934), பூஞ்சை நோயால் கோதுமை சாகுபடி கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த நோயிலிருந்து பயிரைக் காப்பதுடன் அதிக விளைச்சலை உருவாக்க வேண்டிய கட்டாயமும் அப்போது நிலவியது. அந்தச் சவாலை ஏற்று, தீவிரமாக பால் உழைத்தார்.
அதன் பலனாக, புதிய புஸா வரிசை (New Pusa Series) கோதுமை ரகங்கள் (1954) உருவாக்கப்பட்டன. என்பி 700, என்பி 800 வரிசையில் உருவாக்கப்பட்ட வீரிய ஒட்டுரக கோதுமை ரகங்கள் பூஞ்சை நோயிலிருந்து காத்ததுடன் அதிக விளைச்சலையும் தந்தன. அவற்றுள் என்பி 710, 718, 761, 770, 797, 798, 799, 809 ரகங்கள் முக்கியமானவை. இந்த ஆராய்ச்சிக்காக 18 ஆண்டுகள் கடினமாக உழைத்தார் பால்!

குறைந்த பாசன வசதியில் அதிக விளைச்சலைத் தரும் கோதுமை ரகத்தைக் கண்டறியும் ஆராய்ச்சியிலும் அவரது கவனம் சென்றது. அதன் விளைவாக உருவாக்கப்பட்ட என்பி 824 வீரிய கோதுமை ரகம், ஒரு ஹெக்டேருக்கு 3 டன் விளைச்சலைத் தந்தது. பின்னாளில் 1960-களில் நாடு முழுவதும் அமல்படுத்தப்பட்ட பசுமைப்புரட்சிக்கு முன்னோடியாக அமைந்த சாதனை அது.
உருளைக்கிழங்கு, புகையிலை, தக்காளி ஆகியவற்றிலும் விவசாயிகளுக்கு பலனளிக்கும் புதிய ரகங்களை உருவாக்கும் பணியில் அவர் ஈடுபட்டார்.

சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பிலும் பால் ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். ரோஜாக்கள், போகன்வில்லாக்கள் தொடர்பான ஆராய்ச்சி அவருக்கு மிகவும் பிடித்தமானது. சுமார் 40 வகையான புதிய ரோஜாக்களை பால் உருவாக்கி இருக்கிறார்.

இந்திய ரோஜா, போகன்வில்லா சங்கத்தை அவர் நிறுவினார். இந்திய மரபுப்பயிர் மற்றும் தாவர அபிவிருத்தி சங்கத்தையும் பால் நிறுவினார்; அதன் விஞ்ஞான சஞ்சிகையை 25 ஆண்டுகள் நடத்தினார்.

பால் சிறந்த எழுத்தாளரும் கூட.  The Roses in India, Beautiful Climbers of India, Flowering Shrubs of India, Bougainvilleas and Environmental Conservation and Development – ஆகியவை அவரது நூல்களில் முக்கியமானவை. தானியங்கள் தொடர்பான தனி வரைநூல்களை (Monograph) அவர் எழுதியிருக்கிறார். அவற்றுள் கோதுமை குறித்த நூல் பிரபலமானது.

பிலிப்பைன்ஸில் சர்வதேச அரிசி ஆராய்ச்சிக் கழகம் 1960-இல் தோற்றுவிக்கப்பட்டபோது அதன் ஆரம்பகால அறங்காவலராக பால் பணியாற்றினார். லால் உருவாக்கிய புதிய பயிர் ரகங்கள் உலகம் முழுவதும் குறுகிய காலத்தில் பரவி, உணவு உற்பத்தியைப் பெருக்கின.

பீர்பல் சாஹ்னி பதக்கம் (1962), இந்திய தேசிய அறிவியல் கழகத்தின் ஸ்ரீநிவாச ராமானுஜன் விருது (1964), ஆசியாட்டிக் சொûஸட்டியின் பார்க்லே பதக்கம் (1971), பிரிட்டனின் எஃப்ஆர்எஸ் (1972), இந்திய அரசின் பத்மஸ்ரீ (1959), பத்மபூஷண் (1968), பத்மவிபூஷண் (1987) உள்ளிட்ட பல கெüரவங்களை விஞ்ஞானி பால் பெற்றுள்ளார்.

விவசாய ஆய்வும் தனது சகோதரிகளின் வாழ்வுமே இரு கண்களாகக் கொண்டு, பிரம்மச்சாரியாகவே வாழ்ந்த பால், 1989, செப். 14-இல் மறைந்தார். அப்போது, தனது சொத்துகள் அனைத்தையும் ஐஏஆர்ஐ-க்கு தானமாக எழுதிவைத்தார் அவர்!

பால் நினைவாக, மத்திய அரசின் சுற்றுச்சூழல், வனத்துறை அமைச்சகம் ஆண்டுதோறும் விருதுகளை வழங்கி வருகிறது.

 

தினமணி- இளைஞர்மணி ( 29.03.2016)

.

 

 

விண்மீன்களின் வாழ்நாளைக் கணித்தவர்!

22 Mar
சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்

சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்

விண்வெளியில் லட்சக்கணக்கான விண்மீன்கள் மின்னுகின்றன. அவை அனைத்துமே பல கோடி ஒளி ஆண்டுகள் தொலைவில் உள்ளவை. உண்மையில் ஒவ்வொரு விண்மீனும் சூரியன் போன்ற நெருப்புக்கோளமே. இந்த விண்மீன்கள் தன்னைத் தானே எரித்துக்கொண்டு ஒளியையும் வெப்பத்தையும் உமிழ்கின்றன.

எந்த ஒரு விண்மீனுக்கும்- சூரியன் உள்பட- குறிப்பிட்ட ஆயுள்காலம் உண்டு. ஆனால் மானுட வயதுடன் ஒப்பிடுகையில், நட்சத்திரங்களின் வாழ்நாள் மிக அதிகம் என்பதால் அதை நம்மால் கணக்கிட இயலாது. இருப்பினும், எதையும் சவாலாகக் கருதி ஆய்வில் ஈடுபடும் விஞ்ஞானிகளுக்கு, விண்மீன்களின் தோற்றம், இருப்பு, மறைவு குறித்த விவரங்களை அறிவதில் அலாதி பிரியம்.

குறிப்பாக, விண்வெளி இயற்பியலில் தீவிர ஆய்வில் ஈடுபட்டுள்ளோருக்கு, அண்டத்தின் பேரமைப்பு, அதிலுள்ள பால்வெளி, நட்சத்திரக் கூட்டங்கள், கருந்துளைகள், நட்சத்திரங்களின் மாற்றங்கள் தொடர்பான ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தும் ஆர்வம் மிகுதி. அத்தகையோருக்கு வழிகாட்டும் அரிய விண்வெளிக் கோட்பாட்டை உருவாக்கி நோபல் பரிசு பெற்றவர், இந்தியாவில் பிறந்த விண்வெளி விஞ்ஞானி சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர்.

பிரிக்கப்படாத இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் (தற்போதைய பாகிஸ்தான்), லாகூரில், 1910, அக். 19-இல் பிறந்தவர் சந்திரசேகர். அவரது தந்தை சுப்பிரமணிய ஐயர், பிரிட்டீஷ் அரசில் தணிக்கைத் துறை அலுவலராக இருந்தார். தாய் சீதாலட்சுமி எழுத்தாளர். அவரது சித்தப்பா, இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு (1928) பெற்ற சந்திரசேகர வெங்கட்ராமன்.

பிரபலமான குடும்பத்தில் பிறந்த சந்திரசேகருக்கு 12 வயது வரை வீட்டிலேயே தனிக்கல்வி அளிக்கப்பட்டது. 1922-இல், சென்னை, திருவல்லிக்கேணியிலுள்ள இந்து உயர்நிலைப் பள்ளியில் சந்கிரசேகர் சேர்க்கப்பட்டார். 1925-இல் சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் சேர்ந்த அவர் இயற்பியலில் இளங்கலைப் பட்டம் (1930) பெற்றார்.

1928-இல் ஜெர்மனியைச் சேர்ந்த பிரபல கோட்பாட்டு இயற்பியல் விஞ்ஞானியான அர்னால்டு சம்மர்ஃபெல்ட் மாநிலக் கல்லூரியில் உரையாற்றினார். அவரது உரை சந்திரசேகரின் உள்ளத்தில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. அதே ஆண்டில் அவரது சித்தப்பா வெங்கட்ராமன் நோபல் பரிசு பெற்றது, சந்திரசேகரின் இயற்பியல் ஆராய்ச்சிக்கு உத்வேகமூட்டியது.

கல்லூரியில் படிக்கும்போது, தனது 19 வயதிலேயே, அரிய விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புடன் கூடிய ஆராய்ச்சிக் கட்டுரையை சந்திரசேகர் வெளியிட்டார் (1929). ஐன்ஸ்டீனின் சார்பியல் கோட்பாடு (Theory of Relativity), குவான்டம் கோட்பாடு (Principles of Quantum Physics) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி, வானியல் கோட்பாடு ஒன்றை அவர் உருவாக்கியிருந்தார். அந்தக் கோட்பாட்டை நிரூபிக்க சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகள் அவர் செய்த தொடர் ஆராய்ச்சியின் பலனாக, விண்மீன்களின் இயல்பை அறிவதற்கான அரிய கோட்பாடுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

அரசின் கல்வி உதவித்தொகை பெற்று பிரிட்டனின் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகம் சென்ற சந்திரசேகர், அங்கு பி.எச்டி. பட்டம் (1933) பெற்றார்.

அதன்பின் அங்குள்ள டிரினிட்டி கல்லூரியில் நான்காண்டு ஒப்பந்தத்தில் ஆய்வாளராகச் சேர்ந்தார். ஆனால், திடீரென அமெரிக்காவின் சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் ஆராய்ச்சி உதவிப் பேராசிரியர் பணி வாய்ப்பு 1936-இல் வந்தது. அதையேற்று அங்கு சென்ற சந்திரசேகர், 1995-இல் தான் இறக்கும் வரை அங்கேயே பணியிலும் ஆராய்ச்சிகளிலும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டார்.

1936-இல் தனது கல்லூரியில் படித்த இளைய மாணவியான லலிதா துரைசாமியை திருமணம் செய்துகொண்டார். அவர்கள் அமெரிக்காவுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர். 1953-இல் சந்திரசேகருக்கு நிரந்தர அமெரிக்கக் குடியுரிமை வழங்கப்பட்டது.

சந்திரசேகர் வரையறை:

விண்வெளி இயற்பியலில் முக்கியமான கண்டுபிடிப்பாக,  ‘சந்திரசேகர் வரையறை ’ (Chandrasekhar limit) கருதப்படுகிறது. விண்ணிலுள்ள நட்சத்திரங்களின் தோற்றம், மறைவு, கருந்துளைகளின் உருவாக்கம் ஆகியவை பற்றிய தொடர் ஆராய்ச்சிகளுக்கு வழிகாட்டியாக விளங்குவது இக்கோட்பாடாகும்.

நமக்கு மிகவும் அருகிலுள்ள விண்மீனும், பூமியை இயக்குவதுமான சூரியனின் நிறையை (யூக அளவு) அடிப்படை அலகாகக் கொண்டு இது வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு விண்மீனின் (நட்சத்திரம்) வாழ்நாள், அது எவ்வளவு நிறையை (Mass) கொண்டுள்ளது என்பதைப் பொருத்ததாகும். அதிக நிறை கொண்ட நட்சத்திரம் அதன் உள்ளார்ந்த செயல்பாடுகளால் நொறுங்கி, முடங்கிய நியூட்ரான் நட்சத்திரமாகவோ (Neutron Star), கருந்துளையாகவோ (Black Hole) மாறும்.

சூரியனை விட 8 மடங்கு நிறை குறைந்த அல்லது நடுத்தர நிறை உடைய நட்சத்திரங்களும் இதேபோல, நிறைபொருளான வாயுக்களின் நிலை மாற்றத்தால் சிறுத்து, வெள்ளைக்குள்ளன் (white dwarf) என்ற நிலையை அடைகின்றன.

அதிலும், சூரியனின் நிறையைப் போல 1.44 மடங்கு நிறை கொண்ட நட்சத்திரம் வெண்குள்ளனாக மாற முடியாது. இந்த வரையறைக் கோட்பாட்டை கணித அவதானிப்புகள் மூலமாக சந்திரசேகர் உருவாக்கினார். இதுவே ‘சந்திரசேகர் வரையறை’  ஆகும்.

அமெரிக்க அணுவியல் விஞ்ஞானியான வில்லியம் ஃபௌலர் (1911-1995), விண்மீன்களின் இயக்கத்தில் நிலவும் அணுவியல் மாற்றங்கள் குறித்த கோட்பாட்டை உருவாக்கியவர். அவருக்கும், சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகருக்கும் இணைந்து 1983-இல் இயற்பியலுக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது.

லண்டன் ராயல் சொஸைட்டியின் உறுப்பினராக சந்திரசேகர் 1944-இல் தேர்வு செய்யப்பட்டார். பசிபிக் விண்ணியல் கழகத்தின் புரூஸ் பதக்கம் (1952), அமெரிக்க அறிவியல் கழகத்தின் ரம்ஃபோர்டு பதக்கம் (1957), அமெரிக்க அரசின் தேசிய அறிவியல் பதக்கம் (1966), இந்திய அரசின் பத்ம விபூஷண் விருது (1968), ராயல் சொஸைட்டியின் காப்லே பதக்கம் (1984) உள்ளிட்ட உலக அளவிலான பல்வேறு விருதுகள் சந்திரசேகரை அலங்கரித்தன.

சிகாகோ பல்கலைக்கழகத்தில் திறமையான பேராசிரியராக அவர் விளங்கினார். தனது பணிக்காலத்தில் பல ஆராய்ச்சியாளர்களை அவர் உருவாக்கினார். 1952 முதல் 1971 வரை, விண்வெளி இயற்பியல் சஞ்சிகையின் (Astrophysics Journal) நிர்வாக ஆசிரியராகவும் சந்திரசேகர் பணியாற்றினார்.

பிரெüனியன் இயக்கக் கோட்பாடு (Theory of Brownian motion), சார்பியல் கோட்பாட்டுக்கும் விண்ணியலுக்கும் உள்ள தொடர்பு (The general theory of relativity and relativistic Astrophysics) உள்ளிட்ட ஆராய்ச்சிகளிலும் முக்கிய முடிவுகளை சந்திரசேகர் வெளியிட்டுள்ளார்.

விண்மீன் அமைப்பில் அறிமுக ஆய்வு (An Introduction to the Study of Stellar Structure- 1939), விண்மீன் இயக்கக் கோட்பாடுகள் (Priciples of Stellar Dynamics- 1942), கருந்துளைகளின் கணித நியதி  (Mathematical Theory of Black Holes -1983), பொதுவான வாசகருக்கு நியூட்டன் கோட்பாடு (Newton Principia for the Common Reader- 1995) உள்ளிட்ட 10 நூல்களை சந்திரசேகர் எழுதியுள்ளார்.

கடவுள் நம்பிக்கை இல்லாதவராக வாழ்ந்த சந்திரசேகர், அமெரிக்காவில் 1995, ஆக. 21-இல் மறைந்தார். அமெரிக்க விண்வெளி ஆராய்ச்சி அமைப்பான நாசாவில் சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர் பெயரில் ஓர் ஆராய்ச்சி மையம் இயங்குகிறது.

-தினமணி- இளைஞர்மணி (22.03.2016)

.

 

 

அற்புதமான ஆய்வு ஆவணம்

21 Mar

hindutva ambedkar

தனது வாழ்நாளெல்லாம் தீண்டாமையால் அவதிப்பட்டு, அதை எதிர்த்துப் போராடி, அதற்குக் காரணமான இந்து மதத்தை விட்டு வெளியேறி பெüத்த மதத்தைத் தழுவியவர் அம்பேத்கர். ஒடுக்கப்பட்ட தலித் மக்களின் விடுதலைக்காக தனது வாழ்வையே அர்ப்பணித்த பெரியார் அவர்.

இன்று அம்பேத்கரை உரிமை கொண்டாடாதவர்கள் இல்லை. அம்பேத்கரை அவரது வாழ்நாளில் எதிர்த்த காங்கிரஸாரும், கம்யூனிஸ்டுகளும் இன்று அவரது பெயரை உச்சரிப்பதுதான் அம்பேத்கரின் வெற்றி. அதேசமயம், இந்து மதத்தை கடுமையாக நிராகரித்த அம்பேத்கரை இந்துத்துவர்கள் மிகவும் போற்றுவது எப்படி?

அம்பேத்கரியலில் தீவிர ஆராய்ச்சியாளரான ம.வெங்கடேசனின் இந்நூல் இக்கேள்விக்கு விளக்கமளிக்கிறது. புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் புத்தமதம் மாறியது ஏன்? என்ற நூலை எழுதி ஏற்கெனவே தமிழுலகில் புதிய சிந்தனை அலைகளை உருவாக்கியவர் இவர்.

இந்து மதம் என்பது மத, வழிபாட்டு சம்பிரதாயங்களை மட்டுமே உள்ளடக்கியது. இந்துத்துவம் என்பது மதம் மட்டுமல்லாமல், இந்த தேசத்துடன் தொடர்புடைய, தோன்றிய எல்லாவற்றையும் உள்ளடக்கியது- என்று தனது முன்னுரையிலேயே நூலாசிரியர் விளக்கிவிடுகிறார்.

அந்த அடிப்படையில், இந்துத்துவர்களும் அம்பேத்கரும் சிந்தனைரீதியாக ஒத்திருக்கும் இடங்களை நூலாசிரியர் இந்நூலில் தொகுத்திருக்கிறார். தலித் என்ற நிலையில் இந்து மதத்தை நிராகரித்தாலும், அவர் இந்து மதத்தை சீர்திருத்த பல ஆண்டுகள் முயன்றதை, அவரது நூல்களிலிருந்தே ஆதாரத்துடன் ம.வெங்கடேசன் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

நாட்டின் தேசிய மொழியாக சமஸ்கிருதமும் இந்தியும் ஏற்கப்பட வேண்டும். ஆரிய- திராவிட வாதம் பொய்யானது; பொது சிவில் சட்டம் தேவை; தேசப்பிரிவினை கூடாது; ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்துக்கு சிறப்பு அந்தஸ்து அளிக்கக் கூடாது- என இந்துத்துவர்கள் கூறுவதையே அம்பேத்கரும் கூறியிருப்பதை அவரது கருத்துகளின் அடிப்படையில் நிறுவுகிறார் நூலாசரியர்.

இந்து மகாசபை தலைவர்கள் மூஞ்சே, சாவர்க்கர், ஜெயகர், ஆர்எஸ்எஸ் தலைவர் குருஜி கோல்வல்கர், தந்தோபந்த் டெங்கடி ஆகியோருடன் நெருங்கிய தோழமை கொண்டிருந்தவர் அம்பேத்கர் என்பதும் இந்நூலின் மூலம் தெரியவருகிறது.

22 அத்தியாயங்களில் அம்பேத்கரின் கருத்துகளைக் கொண்டே கட்டி எழுப்பப்பட்ட ஆராய்ச்சி நூலாக இந்நூல் விளங்குகிறது. எழுத்தாளர் அரவிந்தன் நீலகண்டனின் அறிமுக உரையும் சிறப்பாக உள்ளது. நூலாசிரியரின் கடின உழைப்பு வியக்க வைக்கிறது. இந்துத்துவர்களின் சிந்தனைப் போருக்கு ஒரு கருவியாக இந்நூல் வெளியாகி இருக்கிறது.

***

இந்துத்துவ அம்பேத்கர்

ம.வெங்கடேசன்
208 பக்கங்கள், விலை: ரூ. 150

கிழக்கு பதிப்பகம்,
177/103, முதல் தளம்,
அம்பாள் பில்டிங், லாயிட்ஸ் சாலை,
ராயப்பேட்டை, சென்னை- 600 014,
தொலைபேசி: 044- 4200 9603.

.

ஆதார் நிறைவேற்றம், பாஜகவின் ராஜதந்திரம்!

18 Mar

eaadhar

ஆதார் அட்டைக்கு சட்டப்பூர்வமான அந்தஸ்தை உறுதிப்படுத்தும் சட்டத்தை பண மசோதா வடிவில் நிறைவேற்றியதில் பாஜகவின் ராஜதந்திரம் வெற்றி அடைந்துள்ளது. தவிர, இவ்விகாரத்தில் மத்திய அரசை நிலைகுலையச் செய்ய முயன்ற காங்கிரஸ்- இடதுசாரிகளின் கூட்டணியை சமத்காரமாக முறியடித்துள்ளது ஆளும் கட்சி. Continue reading

மலேரியாவின் காரணத்தைக் கண்டறிந்தவர்

15 Mar
ரொனால்டு ராஸ்

ரொனால்டு ராஸ்

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உலகை அச்சுறுத்திய மலேரியா நோய்க்கு லட்சக் கணக்கானோர் பலியாகினர். அத்தகைய மலேரியா நோய் பரவுவதற்குக் காரணமான கொசுவைக் கண்டறிந்ததற்காக நோபல் பரிசு பெற்றவர், இந்தியாவில் பிறந்த பிரிட்டீஷ் குடிமகனான ரொனால்டு ராஸ்.

பிரிட்டீஷ் இந்தியாவில், அல்மோராவில் (தற்போதைய உத்தரகண்ட் மாநிலம்), 1857, மே 13-இல், பிறந்தார் ரொனால்டு ராஸ். அவரது தந்தை, பிரிட்டீஷ் ராணுவத்தில் ராணுவ அதிகாரியாகப் பணியாற்றியவர்.

ரொனால்டு ராஸுக்கு எட்டு வயதானபோது, கல்வி கற்க பிரிட்டன் அனுப்பப்பட்டார். அங்கு உறவினரின் வீட்டில் தங்கி பள்ளிக்கல்வியை முடித்த ராஸ், 1874-இல் லண்டனிலுள்ள செயின்ட் பர்தோல்மியூ மருத்துவக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். 1880-இல் மருத்துவப் படிப்பை முடித்த அவர், 1879-இல் இங்கிலாந்தின் ராயல் சர்ஜன்ஸ் கல்லூரியிலும் தேர்ச்சி பெற்றார். 1881-இல் ராணுவ மருத்துவக் கல்லூரியில் பயிற்சி பெற்ற ராஸ், அதே ஆண்டு, இந்திய மருத்துவ சேவைப் பணியில் (IMS) இணைந்தார்.

இந்தியாவில் அவரது முதல் பணி சென்னையில் துவங்கியது. அதன்பிறகு 1894 வரை, பர்மா, பலுசிஸ்தான், அந்தமான் தீவு, பெங்களூரு, செகந்தராபாத் ஆகிய இடங்களில் மருத்துவ சேவை புரிந்தார்.

இதனிடையே, 1888-89-இல் கல்வி விடுப்பில் லண்டன் சென்ற ராஸ், ராயல் மருத்துவக் கல்லூரியில் பொது சுகாதாரப் பிரிவில் பாக்டீரியாலஜியில் பட்டயம் பெற்றார்.

1883-இல் பெங்களூரில் பணியாற்றியபோது, தண்ணீரில் கொசுக்கள் முட்டையிடுவதைத் தடுப்பதன் மூலம் கொசுப்பரவலைத் தடுக்க முடியும் என்பதைக் கண்டறிந்தார்.

1894-இல் விடுப்பில் லண்டன் சென்றபோது, பிரபல மருத்துவர் பாட்ரிக் மேன்சனைச் சந்தித்தார். அவர் தொற்றுயிரிகள், வெப்ப மண்டல நோய்கள் குறித்த பல புதிய கண்டுபிடிப்புகளை நிகழ்த்தியவர். மலேரியா நோய் அப்போது உலகை அச்சுறுத்திவந்தது. அந்த நோய் தொடர்பான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுமாறு ரொனால்டு ராஸை பாட்ரிக் வலியுறுத்தினார்.

பாட்ரிக் மேன்சனின் வழிகாட்டுதலை ஏற்ற ராஸ், இந்தியா திரும்பியவுடன் (1895) தனது மலேரியா ஆராய்ச்சியை மும்பையில் தொடங்கினார். அப்போது, கொசுவின் வயிற்றிலுள்ள ஏதோ ஒரு கிருமி தான் மலேரியாவுக்குக் காரணமாகிறது என்ற முடிவுக்கு ராஸ் வந்தார்.

இதனிடையே மலேரியா ஆராய்ச்சிக்குத் தடையாக, பெங்களூருக்கு ராஸ் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார். அங்கு பரவிவந்த காலராவைக் கட்டுப்படுத்தும் பணி அவருக்குத் தரப்பட்டது. இதனால் விரக்தியுற்ற ராஸ், விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு தமிழகத்தின் உதகைக்கு சென்றார்.

அங்கு மலேரியா ஆய்வில் ஈடுபட்ட ராஸ், வீட்டின் சுவரில் ஒட்டியிருந்த வித்தியாசமான கொசுவைக் கண்டார். அதன் இறக்கைகளில் சிறு புள்ளிகள் காணப்பட்டன. அதற்கு ‘புள்ளி இறக்கை கொசு’ (Dappled Winged Mosquito) என்று பெயரிட்டார். பின்னாளில் இக்கொசு ‘அனாஃபிலிஸ்’ கொசு (அய்ர்ல்ட்ங்ப்ங்ள்) என்று வகைப்படுத்தப்பட்டது.

இந்த ஆராய்ச்சிக் காலத்தில் மலேரியா நோய்த் தாக்குதலுக்கு உள்ளான ராஸ், செகந்தராபாத்துக்கு (1896) திடீரென இடமாற்றம் செய்யப்பட்டார். தனது இரண்டாண்டு மலேரியா ஆராய்ச்சிக்கு எந்தப் பலனும் கிடைக்காமல் போனதால் வேதனை அடைந்திருந்த ராஸ், அரசின் உத்தரவால் மேலும் ஏமாற்றம் அடைந்தார்.

ஆயினும் தனது ஆராய்ச்சியை ராஸ் கைவிடவில்லை. கொசுக்களின் முட்டைகளை சேகரித்து நீரில் அவற்றை வளர்த்து 20 அனாஃபிலிஸ் கொசுக்களை உற்பத்தி செய்த ராஸ் அவற்றை கவனமாக ஆராய்ந்தார். அந்தக் கொசுக்களின் வயிற்றை அறுத்து நுண்ணோக்கி உதவியால் ஆராய்ந்த ராஸ், அதிலிருந்த ஒரு தொற்றுயிரி (ஒட்டுண்ணி) கொசுவினுடையதல்ல என்பதைக் கண்டறிந்தார்.

அனாஃபிலிஸ் கொசு

அனாஃபிலிஸ் கொசு

இந்த ஆராய்ச்சி முடிவு, 1897, டிச. 18 தேதியிட்ட பிரிட்டீஷ் மருத்துவ சஞ்சிகையில் வெளியானது. அதற்கு முன்னதாக, 1897, ஆகஸ்டு 20-இல், மலேரியா நோய்க்குக் காரணமான கிருமி, கொசுவின் வயிற்றிலுள்ள தொற்றுயிரி (Malarial Parasite) தான் என்பதை ரொனால்டு ராஸ் கண்டுபிடித்தார்.

இந்தத் தொற்றுயிரி (Plasmodium) கொசுவின் உமிழ்நீரில் கலந்து, அது மனிதரைக் கடிக்கும்போது ரத்தத்தில் கலந்து நோயைப் பரப்புகிறது. அனாஃபிலிஸ் பெண் கொசுக்களே மலேரியாவைப் பரப்புகின்றன என்பதும் பின்னாளில் தெரியவந்தது.

இந்த ஆராய்ச்சியில் ராஸ் தீவிரமாக  ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தபோது,  1897 செப்டம்பரில் ராஜஸ்தானுக்கு பணியிட மாற்றல் உத்தரவு வந்தது. அதனால் கோபமடைந்த அவர் பணியிலிருந்து விலகுவதாக அறிவித்தார்; இருப்பினும், பாட்ரிக் மேன்சனின் தலையீட்டால், சிறப்புப் பணி வழங்கப்பட்டு கொல்கத்தா அனுப்பப்பட்டார்.

கொல்கத்தாவிலுள்ள மாநில அரசு மருத்துவமனையில் பணியாற்றிய ராஸ், அங்கு மலேரியா, காலா அஸார்  நோய்களுக்கு தீர்வு காணும் ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டார். 1898-இல் பறவைகளைத் தாக்கும் ‘ஆவியன் மலேரியா’ நோய்க்குக் காரணம் கொசுக்களே என்று தக்க நிரூபணங்கள் மூலமாக நிரூபித்தார். இந்த ஆராய்ச்சி முடிவுகளின் பலனாக, மலேரியா நோயைக் கட்டுப்படுத்த முடிந்தது.

1899-இல் தனது இந்திய மருத்துவ சேவைப் பணியிலிருந்து விலகிய ராஸ், பிரிட்டன் சென்று, லிவர்பூல் வெப்ப மண்டல நோய் மருத்துவக் கல்லூரியில் விரிவுரையாளராகச் சேர்ந்தார். அந்த சமயத்தில், மேற்கு ஆப்பிரிகா, கிரீஸ், மோரிசஸ், சைப்ரஸ், சூயல் கால்வாய் பகுதிகளில் மலேரியாவைக் கட்டுப்படுத்தும் பணிகளில் ஈடுபட்டார்.

1902-இல் பேராசிரியரான ராஸ் 1917 வரை பணியில் தொடர்ந்தார். 1918 முதல் 1926 வரை, பிரிட்டீஷ் அரசின் உதவித்திட்ட அமைச்சகத்தின் ஆலோகராகச் செயல்பட்டார்.

1926-இல் ராஸை கௌரவிக்கும் வகையில், வெப்ப மண்டல நோய்களுக்கான மருத்துவக் கல்வி நிறுவனம் அரசால் நிறுவப்பட்டது. அதன் இயக்குநராகப் பொறுப்பேற்ற ராஸ், இறுதிக்காலம் வரை அங்கு பணியாற்றினார். 1932, செப்டம்பர் 16-இல் ரொனால்டு ராஸ் மறைந்தார்.

ரொனால்டு ராஸ் மருத்துவ விஞ்ஞானி மட்டுமல்ல, இசை, கணிதம், இலக்கியம் எனப் பல துறைகளில் வல்லுநர். பல ஆங்கிலக் கவிதை, புதினங்களை அவர் எழுதியிருக்கிறார். ‘மலேரியாவைத் தடுப்பது எப்படி?’என்ற அவரது நூல் (Prevention of Maleria- 1910) உலகப்புகழ் பெற்றது. தொற்றுநோய்ப் பரவலைத் தடுப்பதற்கான புள்ளிவிவர மாதிரிகளையும் ராஸ் உருவாக்கியுள்ளார்.

அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு அரசு உதவி செய்வதில்லை என்று வெளிப்படையாக விமர்சித்தவர் ராஸ். ஆராய்ச்சிகளைத் தடுக்கும் அரசின் செயல்பாடுகளை நிர்வாகக் காட்டுமிராண்டித்தனம் என்று கண்டிக்கவும் அவர் தயங்கியதில்லை.

1901-இல் ராயல் சொஸைட்டி அவருக்கு எஃப்ஆர்எஸ் வழங்கியது. 1902-இல் அவருக்கு மருத்துவத்துக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது. 1911-இல் பிரிட்டன் அரசு சர் பட்டம்  வழங்கி ராஸை கௌரவித்தது.

மலேரியா பரவலுக்கு வழிவகுக்கும் தொற்றுயிரியை ராஸ் கண்டறிந்த தினமான 1897 ஆக. 20-ஐப் போற்றும் விதமாக, ஆண்டுதோறும் அந்நாள் உலக கொசு தினமாக அனுசரிக்கப்படுகிறது.

பிறப்பால் பிரிட்டீஷ்காரராக இருந்தபோதிலும், இந்தியாவில் பிறந்து, இங்கேயே மருத்துவ சேவை, ஆராய்ச்சிகளில் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியைச் செலவிட்ட ரொனால்டு ராஸின் பெயர் இந்திய நகரங்கள் பலவற்றில் உள்ள தெருக்களுக்கு சூட்டப்பட்டுள்ளது. ஹைதராபாத்தில் உள்ள தொற்றுநோய் மருத்துவமனை ராஸ் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.

 

-தினமணி- இளைஞர்மணி (15.03.2016)

 

மகத்தானவர்களுக்கு மாபெரும் வந்தனம்!

10 Mar

வந்தனம்! பெரும் வந்தனம்!
வானைக் கிழிக்கும் கோபுரம் கொண்ட
கோயில் அமைத்த சிற்பிகளின்
வித்தக விரல்களுக்கு வந்தனம்!

கல்லில் சிற்பிகள் காவியம் எழுத
உளிகளைத் தந்த கொல்லர்களுக்கும்
பதுமைகள் தந்த தச்சர்களுக்கும்
அடவு காட்டிய அடியார்களுக்கும் வந்தனம்!

கருமலையில் கல்லுடைத்த
சாளுக்கிய அடிமைகளுக்கும்
பல காத தூரம் தோளில் சுமந்து
கற்களைத் தந்த மல்லர்களுக்கும் வந்தனம்!

கோயில் கட்ட நிலத்தை மேவிய
ஏர் உழவர்களுக்கும் மாடுகளுக்கும்
தடங்கலின்றி அனைவர்க்கும் உணவளித்த
சமையல்காரர்களுக்கும் வந்தனம்!

உழைப்பின் களைப்பு தெரியாவண்ணம்
செவ்விளநீரும் கள்ளும் வழங்கிய
பனையேறி மக்களுக்கும்
தாகம் தீர்த்த பெண்களுக்கும் வந்தனம்!

கோயில் பணியைக் கண்காணித்த
அமைச்சர்களுக்கும் அதிகாரிகளுக்கும்
சிற்பிகள் களைப்பைப் போக்கிய
குடும்பத்தினருக்கும் வந்தனம்!

சிற்பத் தொழிலில் பட்ட காயம்
விரைவில் ஆற மருந்துகளிட்ட
வைத்தியர்களுக்கும் சேடிகளுக்கும்
மூலிகை தந்த குறவர்களுக்கும் வந்தனம்!

உருவம் முனைந்த குயவர்களுக்கும்
உதவிகள் செய்த தொழிலாளருக்கும்
உடைகள் வெளுத்த வண்ணாருக்கும்
சாரம் கட்டிய வீரர்களுக்கும் வந்தனம்!

காவல் காத்த மறவர்களுக்கும்
பண்ணிசை பாடிய பாணர்களுக்கும்
சிகைகள் மழித்த நாவிதருக்கும்
இறைச்சியான ஆடுகளுக்கும் வந்தனம்!

கல்தூண்களை அடுக்க உதவிய
யானைகளுக்கும் குதிரைகளுக்கும்
பாலைப் பொழிந்த பசுக்களுக்கும்
பந்தம் பிடித்த சிறுவர்களுக்கும் வந்தனம்!

கோயிலுக்காக குழிகளைத் தோண்டிய
தோள்வலி கொண்ட தோழர்களுக்கும்
செருப்புகள் தந்த திருக்குலத்தார்க்கும்
கூலி வழங்கிய கணக்கர்களுக்கும் வந்தனம்!

நல்ல நாழிகை கணக்கிட்டுரைத்த
வள்ளுவருக்கும் சோதிடருக்கும்
கல்லில் எழுதிய வாணர்களுக்கும்
மரங்கள் தந்த காடுகளுக்கும் வந்தனம்!

தினமும் இறையை வேதம் ஓதி
பக்திப்பெருக்குடன் பூசனை செய்த
அந்தணருக்கும் விடுபட்டோர்க்கும்
பூக்கள் தொடுத்த சிறுமியருக்கும் வந்தனம்!

தஞ்சைத் தரணியில் மாபெரும் கோயில்
அமைக்கும் கனவுடன் ஈசனை வணங்கி
நாட்டு மக்களை தொண்டர்களாக்கிய
ராசராசனுக்கு மாபெரும் வந்தனம்!

மன்னன் மனதில் கருவாய் நின்று
மாபெரும் ஆலயம் அமைக்கச் செய்த
உலகை ஆளும் பெருவுடையாருக்கு
வந்தனம்! வந்தனம்! மாபெரும் வந்தனம்!

-விஜயபாரதம் – தீபாவளி மலர் – 2010

.

நோபல் பரிசு பெற்ற உயிரி வேதியியல் விஞ்ஞானி

8 Mar
ஹர் கோவிந்த் குரானா

ஹர் கோவிந்த் குரானா

 

ஏழைக் குடும்பத்தில் பிறந்த ஓர் இந்தியர், தனது அறிவுத் திறனாலும், ஆராய்ச்சியாலும் நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானியாக உயர்ந்தார். மூலக்கூறு உயிரியல் (Molecular biology) துறையில் அரிய கண்டுபிடிப்பை நிகழ்த்திய அந்த விஞ்ஞானி, ஹர் கோவிந்த் குரானா.

பிரிக்கப்படாத பாரதத்தின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் (இப்போதைய பாகிஸ்தான்), ராய்ப்பூர் கிராமத்தில், 1922, ஜன. 9-இல், கிராம தண்டல்காரர் ஒருவரின் ஐந்தாவது குழந்தையாகப் பிறந்தார் ஹர் கோவிந்த் குரானா.

தனது குடும்பம் ஏழ்மை நிலையில் இருந்தபோதும், குழந்தைகளின் கல்வி வளர்ச்சியில் தந்தை மிகுந்த கவனம் செலுத்தினார். அந்தக் கிராமத்தில் எழுதப் படிக்கத் தெரிந்த ஒரே குடும்பமாக குரானா குடும்பம்தான் இருந்தது.

மூல்தானில் இருந்த டி.ஏ.வி. பள்ளியில் உயர்நிலைக் கல்வியை முடித்த குரானா, லாகூரிலுள்ள பஞ்சாப் பல்கலைக்கழகத்தில் பி.எஸ்சி. பட்டமும், வேதியியலில் எம்.எஸ்சி. பட்டமும் (1945) பெற்றார்.

பிறகு அரசாங்க உதவித்தொகையுடன் பிரிட்டன் சென்று, லிவர்பூல் பல்கலைக்கழகத்தில் ஆராய்ச்சிப் படிப்பில் சேர்ந்தார். அங்கு பேராசிரியர் ரோஜர் ஜே.எஸ்.பீர் வழிகாட்டுதலில் பி.எச்டி. பட்டம் (1948) பெற்றார். இந்தக் காலகட்டத்தில் மேற்கத்திய நாகரிகத்தால் குரானா கவரப்பட்டார்.

1948-49 ஆண்டுகளில் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டிலுள்ள ஃபெடரல் தொழில்நுட்ப நிறுவனத்தில் ஆராய்ச்சியாளராக குரானா பணிபுரிந்தார்.

1949-இல் மீண்டும் பிரிட்டன் திரும்பிய குரானா, கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் உதவித்தொகை பெற்று, உயிரி வேதியியல் விஞ்ஞானிகளான அலெக்ஸாண்டர் டோட், ஜி.டபிள்யூ.கென்னர் ஆகியோருடன் இணைந்து ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டார். புரதங்கள் (Proteins), நியூக்ளிக் அமிலம் (Nucleic acids) தொடர்பான ஆய்வுகள் அப்போது தான் வேகம் பெற்றிருந்தன. அதில் குரானா தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். 1952 வரை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் பணியாற்றினார்.

கனடாவைச் சேர்ந்த பேராசிரியர் கார்டன் எம் ஷ்ரம், குரானாவின் ஆற்றலை உணர்ந்து அவரை பிரிட்டிஷ் கொலம்பியாவிலுள்ள பிரிட்டிஷ் கொலம்பிய ஆராய்ச்சி அமைப்பில் சேருமாறு அழைத்தார். அதையேற்று வான்கூவர் நகருக்குச் சென்ற குரானா, 1952 முதல் 1960 வரை ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டார். அப்போது ஸ்விட்சர்லாந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினரின் மகள் எஸ்தர் எலிஸபெத் சிப்லரை காதல் திருமணம் செய்துகொண்டார்.

கனடாவில் விஞ்ஞானிகளான ஷ்ரம், ஜாக் கேம்பெல், கார்டன் எம் டெனர் ஆகியோரின் ஒத்துழைப்புடன், பாஸ்பேட் ஈஸ்டர்கள் தொடர்பான ஆய்வுகளில் அவர் ஈடுபட்டார்.

1960-இல் அமெரிக்காவின் விஸ்கான்சின் பல்கலைக்கழகத்தில் உள்ள நொதி ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (Institute for Enzyme Research) விஞ்ஞானியாகச் சேர்ந்தார். 1966-இல் அமெரிக்கக் குடியுரிமை அவருக்கு வழங்கப்பட்டது. அதே ஆண்டில் அமெரிக்க அரசு பெருமைக்குரிய தேசிய அறிவியல் விருதை குரானாவுக்கு அளித்தது. அதன்பின் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் அமெரிக்கக் குடிமகனாகவே குரானா வாழ்ந்தார்.

விஸ்கான்சின் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்தபோது, சக விஞ்ஞானிகளான மார்ஷல் டபிள்யூ நோரென்பர்க், ராபர்ட் ஹாலி ஆகியோருடன் இணைந்து செயற்கை உயிரி உற்பத்திக்கான ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபட்டார் குரானா. மூலக்கூறு உயிரியலில் இன்றியமையாத ரைபோ கரு அமிலம், ஆக்ஸிஜனற்ற ரைபோ கரு அமிலம் (RNA- DNA) ஆகிய நியூக்ளியோட்டைடுகளை (Nucleotide) ஆராய்ந்த இக்குழுவினர், மரபுக் குறியீடுகளின் வடிவம் (Genetic Code), புரதத்தை செயற்கையாக உருவாக்குவதில் அவற்றின் பங்களிப்பு ஆகியவை குறித்த புரட்சிகரமான ஆய்வு முடிவுகளை வெளியிட்டனர்.

இந்த ஆராய்ச்சியின் முடிவால், மரபுவழியில் வரும் நோய்களுக்குத் தீர்வு காண முடிந்தது. இந்த மரபுக் குறியீடு கண்டுபிடிப்புக்காக, மருத்துவத்துக்கான நோபல் பரிசு 1968-இல் ஹர் கோவிந்த் குரானா, மார்ஷல் டபிள்யூ நோரென்பர்க், ராபர்ட் ஹாலி ஆகிய மூவருக்கும் வழங்கப்பட்டது.

ஆலிகோ நியூக்ளியோட்டைடுகளை (oligo nucleotide) வேதியியல் முறையில் தொகுக்க முடியும் என்று நிரூபித்த முதல் விஞ்ஞானி குரானா தான். அதுமட்டுமல்ல, பாலிமரேஸ், லிகேஸ் ஆகிய நொதிகளைக் கொண்டு செயற்கையான மரபுக் குறியீடுகளை உருவாக்குவதிலும் அவர் கவனம் செலுத்தினார்.

இன்று உயிரியலில் பெரும் விந்தைகளை நிகழ்த்திவரும் படியெடுப்பு (Cloning), மரபணு மாற்றுப் பயிர்கள் ஆகியவற்றுக்கு முன்னோடியான ஆய்வு அது. நாம் விரும்பும் விதமான மரபுக் குறியீடு கொண்ட ஆலியோ நியூக்ளியோட்டைடுகளை மருந்து உற்பத்தி நிறுவனங்களிடம் வாங்க முடியும் அளவுக்கு தற்போது மூலக்கூறு உயிரியல் வளர்ந்திருக்கிறது.

1970-இல் மாசாசூசெட்ஸ் தொழில்நுட்பக் கல்வி நிறுவனத்தில் வேதியியல் மற்றும் உயிரியல் இருக்கைப் பேராசிரியராக குரானா சேர்ந்தார். அங்கு நிறக்குருடுக்குக் காரணமாகும் விழித்திரைப் புரதமான ரோடோப்ஸின், பாக்டீரியா ரோடோப்ஸின் ஆகியவை குறித்த ஆய்வுகளில் ஈடுபட்டார்.

1969-இல் இந்திய அரசு குரானாவுக்கு பத்ம விபூஷண் விருது வழங்கியது. 1978-இல் அவருக்கு லண்டன் ராயல் சொûஸட்டியால் எஃப்ஆர்எஸ் வழங்கப்பட்டது. உலக அளவிலான மேலும் பல விருதுகளை குரானா அலங்கரித்தார்.

இந்திய அரசும் அமெரிக்க அரசும் இணைந்து 2007-இல் உருவாக்கிய கூட்டுறவுத் திட்டத்துக்கு ‘குரானா நிகழ்வு’ (Khorana Program) என்று பெயரிடப்பட்டிருந்தது. பட்டதாரி மாணவர்களை விஞ்ஞான ஆராய்ச்சியில் ஊக்குவிப்பது, ஊரக வளர்ச்சியில் அவர்களைப் பயன்படுத்துவது, அதில் இரு நாடுகளின் அரசுத் துறை- தனியார் துறைகளை ஈடுபடுத்துவது ஆகியவையே குரானா நிகழ்வின் நோக்கங்களாகும்.

2011, நவ. 9-இல் குரானா அமெரிக்காவில் காலமானார். தனது தளரா ஆராய்ச்சியால் அமெரிக்காவின் கௌரவமாக உயர்ந்த குரானாவால் இந்தியாவும் பெருமை பெற்றது.

 

-தினமணி- இளைஞர்மணி (08.03.2016)

.

 

இந்தியா அமெரிக்காவுக்கு வழங்கிய கணித மேதை

1 Mar
ஹரிஷ் சந்திரா

ஹரிஷ் சந்திரா

இருபதாம் நூற்றாண்டின் முன்னணி கணிதவியலாளர் என்று பாராட்டப்பட்டவர், இந்தியாவில் பிறந்து அமெரிக்கக் குடிமகனான ஹரிஷ் சந்திர மெஹ்ரோத்ரா. இந்தியா உலகுக்குளித்த கணித மேதைகளுள், ஸ்ரீநிவாச ராமானுஜனுக்குப் பிறகு சிறப்பான முத்திரை பதித்தவர் அவர்.

உத்தரப்பிரதேச மாநிலம், கான்பூரில் 1923, அக். 11-இல் ஹரிஷ் சந்திரா பிறந்தார். அவரது தந்தை அரசுப் பொறியாளராக இருந்ததால், நாடு முழுவதும் செல்ல வேண்டியிருந்தது. எனவே இளமையில் பல இடங்களுக்குச் செல்லும் வாய்ப்பு அவருக்குக் கிடைத்தது.

குவாலியரில் பள்ளிக்கல்வியை முடித்த ஹரிஷ் சந்திரா, அலகாபாத் பல்கலைக்கழகத்தில், கோட்பாட்டு இயற்பியலில் (Theoretical Physics) இளநிலை அறிவியல் பட்டமும் (1941), முதுநிலை பட்டமும் (1943) பெற்றார். பிறகு, பெங்களூரு இந்திய அறிவியல் கழகத்தில் ஆராய்ச்சிப் படிப்பில் சேர்ந்தார். அங்கு, விஞ்ஞானி ஹோமி ஜஹாங்கீர் பாபாவின் வழிகாட்டுதலில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். பாபாவுடன் இணைந்து பல ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளையும் அவர் வெளியிட்டார்.

அப்போது, அலகாபாத் பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியரான கரியமாணிக்கம் ஸ்ரீனிவாச கிருஷ்ணனும், ஹோமி பாபாவும், கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்த கோட்பாட்டு இயற்பியல் விஞ்ஞானியான பால் டிரக் வழிகாட்டுதலில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபடுமாறு ஹரிஷ் சந்திராவுக்கு அறிவுறுத்தினர்.

அதையேற்று லண்டன் சென்ற ஹரிஷ் சந்திரா, பால் டிரக் மேற்பார்வையில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். அங்கு, நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானியான வுல்ஃப் கேங் பாலியுடன் அவருக்கு தொடர்பு ஏற்பட்டது. அப்போது பாலியின் கோட்பாட்டில் உள்ள சிறு பிழையைக் கண்டறிந்து சொன்னார் சந்திரா. அன்றுமுதல் அவருடன் நீண்டகால நட்புறவை பாலி கொண்டிருந்தார்.

இதனிடையே கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் லிட்டில்வுட், ஹால் ஆகிய கணிதமேதைகளின் வகுப்புகளுக்கு ஹரிஷ் சந்திரா செல்லத் துவங்கினார். இயற்கணிதம் (Algebra) மீது அவரது ஆர்வம் பெருகத் துவங்கியது.

1947-இல் பிஎச்.டி. பட்டம் பெற்ற பிறகு, பால் டிரக் அமெரிக்கா சென்றபோது அவருக்கு உதவியாளராக உடன் சென்றார் ஹரிஷ் சந்திரா. பிரின்ஸ்டனில் பால் டிரக் உடன் இருந்தபோது, கணித மேதைகள் ஹெர்மன் வெய்ல், எமில் ஆர்ட்டின், கிளாட் சேவ்லோ ஆகியோருடன் ஹரிஷ் சந்திராவுக்கு தொடர்பு ஏற்பட்டது. அதன் விளைவாக, அவரது கவனம் கோட்பாட்டு இயற்பியலிலிருந்து கணிதம் மீது திரும்பியது.

அதுகுறித்து அவரே தனது கட்டுரை ஒன்றில் விளக்கி இருக்கிறார்.  ‘லோரன்ஸ் குழுமம் தொடர்பான பிரதிநிதித்துவக் கோட்பாட்டில் (Infinite irreducible representations of the Lorentz group) எனது நிரூபணங்கள் வலுவில்லாததாக எனக்குத் தோன்றின. அதுபற்றி எனது வழிகாட்டி பால் டிரக்கிடம் கூறியபோது, நிரூபணங்களைவிட இறுதி முடிவையே தான் விரும்புவதாகத் தெரிவித்தார். அதுவே எனது முடிவைத் தீர்மானிக்கத் தூண்டுகோலானது. இயற்பியலில் ஆராய்ச்சி புரியும் ஆறாவது அறிவு எனக்கு இல்லை என்பதையும், கணிதமே எனது பாதை என்பதையும் நான் புரிந்துகொண்டேன்’  என்று அதில் கூறியிருப்பார் ஹரிஷ் சந்திரா.

அதன்பிறகு பிரின்ஸ்டனிலிருந்து பால்டிரக் பிரிட்டன் திரும்பியபோது, அவருடன் ஹரிஷ் சந்திரா செல்லவில்லை. அங்கேயே தங்கி கணித ஆய்வுகளில் ஈடுபடத் துவங்கினார். பிறகு ஹார்வர்டு பல்கலைக்கழகம் சென்ற அவர் (1948- 49) அங்கும் கணித ஆராய்ச்சிகளில் கவனம் செலுத்தினார். அங்கு ருஷ்ய அல்ஜீப்ரா கணித வல்லுநர் ஜரிஸ்கியின் தொடர்பால், இயற்கணித வடிவியல் தொடர்பான ஆய்வுகளில் அவரது கவனம் சென்றது.

1950 முதல் 1963 வரையிலான காலகட்டத்தில், நியூயார்க்கில் உள்ள கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் அவர் தங்கியிருந்தார். அந்தக் காலகட்டம், அவரது கணித ஆய்வுகளின் பொற்காலம் என்று கருதப்படுகிறது. அக் காலகட்டத்தில், கொலம்பியா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக இருந்துகொண்டே, பல்வேறு கல்வி நிறுவனங்களிலும் ஆராய்ச்சியாளராகப் பணியாற்றினார்.

மும்பையிலுள்ள அடிப்படை அறிவியலுக்கான டாடா ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் (TIFR) 1952 முதல் 1953 வரை பணியாற்றிய ஹரிஷ் சந்திரா, அக்காலகட்டத்தில், லலிதாவை மணம் புரிந்தார்.
1955- 56-இல் பிரின்ஸ்டனில் உள்ள முன்னேறிய படிப்புகளுக்கான கல்விமையத்தில் பணியாற்றினார். 1957-58-இல் பாரிஸில் ‘ககன்ஹெய்ம் ஃபெல்லோஷிப்’பில் ஹெர்மன் வெய்ல் உடன் இணைந்து கணித ஆய்வுகள் மேற்கொண்டார். கணினித் தயாரிப்பு நிறுவனமான ஐபிஎம்மில் 1968-இல் பேராசிரியராக ஹரிஷ் சந்திரா நியமிக்கப்பட்டார்.

இயற்கணிதத்தில் பல புதிய தேற்றங்களுக்கும், புதிய சிந்தனைகளுக்கும் வித்திட்டவராக ஹரிஷ் சந்திரா மதிக்கப்படுகிறார். மாறுபடு சமண்பாடுகள் தொடர்பான லை குழுமம் குறித்த அவரது ஆராய்ச்சிகள் (discrete series representations of semisimple Lie groups) குறிப்பிடத்தக்கவை.

ஹரிஷ் சந்திராவுக்கு உலக அளவில் பல கௌரவங்கள் சேர்ந்தன. 1954-இல் அமெரிக்க கணிதவியல் கழகம் அவருக்கு கோலே விருது வழங்கியது. 1973-இல் லண்டன் ராயல் சொஸைட்டியின் ஃபெல்லோஷிப் அளிக்கப்பட்டது. இந்திய தேசிய அறிவியல் அகாதெமி 1974-இல் ஹரிஷ் சந்திராவுக்கு ராமானுஜன் விருதை வழங்கியது. இந்திய அறிவியல் கழகம் 1975-இல் அவருக்கு ஃபெல்லோஷிப் அளித்தது. அமெரிக்காவின் தேசிய அறிவியல் கழகம் 1981-இல் ஃபெல்லோஷிப் அளித்தது.

1983, அக். 16-இல் அமெரிக்காவில் ஹரிஷ் சந்திரா காலமானார். ஹரிஷ் சந்திரா சி-ஃபங்ஷன், ஹரிஷ் சந்திரா கேரக்டர் ஃபார்முலா, ஹரிஷ் சந்திரா ஹோமோமார்பிஸம், ஹரிஷ் சந்திரா மாடூல், ஹரிஷ் சந்திரா ரெகுலேட்டரி தியரம் உள்ளிட்ட பல அல்ஜீப்ரா கண்டுபிடிப்புகள், அவர் பெயரிலேயே அழைக்கப்படுகின்றன.

 

-தினமணி-இளைஞர்மணி (01.03.2016)

.