Archive | கவிதை RSS feed for this section

மனம் முழுவதும் தேசம்.

20 Feb

1.
நாசி முழுவதும்
இளம் மனைவியின்
மல்லிகை சுகந்தம்.
காலை உதைத்துச் சிணுங்கும்
குழந்தையின் கொஞ்சல்
செவிகளில்.
விரல்கள்
துப்பாக்கி விசை நுனியில்.
மனம் முழுவதும்
தேசம்.

2.

கண்ணீரில் எழுதிய
அம்மாவின் கடிதம்
நேற்று கிடைத்தது.
‘பத்திரமாய்த் திரும்பணும்’
தங்கையின் பிரார்த்தனை
மனதின் ஓரத்தில்.
சவமாய்க் கிடக்கும்
சகவீரனின் துப்பாக்கி
என் கைகளில்.

3.

எதிரியின் குண்டு
திடீரென விழும்.
பனியின் ஜில்லிப்பு
உடலை ஊடுருவும்.
கரடுமுரடான பாதையில்
கண்ணிவெடி வேறு.
ஆயினும்
கடமை வீரனுக்கு
கல்லும் முள்ளும் தானே
பஞ்சு மெத்தை?

 

குறிப்பு:

குழலும் யாழும் வலைப்பூவில் வெளியான கார்கில் கவிதைகளின் மீள்பதிவு.

வெளியான விவரம்:
1. சூரியகாந்தி (கதிரவன் நாளிதழ் இணைப்பு- 15.08.2009)
2. 3. விஜயபாரதம் (05.11.1999)
Advertisements

பாற்கடல்

31 Jan

புதிதாய்க் கட்டிய வீட்டில் இன்னும்

பால் காய்ச்சவில்லை.

அதற்குள்

மாடிப்படிக்கடியில்

நான்கு குட்டிகளுடன்

குடித்தனம் நடத்துகிறது

எங்கிருந்தோ வந்த பூனை.

தாயில்லாச் சமயம்

கோணிப்பையில் தூக்கிப் போட

நெருங்குகையில்

விரல்களை வேகமாய் நக்குகிறது

கண் திறவாக் குட்டி,

பாற்கடல் ஊற்றென எண்ணி!

வெறுமை

27 Dec

முன்பு போல இப்பொழுதெல்லாம் கவிதை எழுத முடியவில்லை.
ஏன்? என்ன காரணம்? எனது சோம்பலா, வேலைப்பளுவா, நேரமின்மையா, பொறுப்பு அதிகரித்ததாலா?
ஏன்? எது காரணம்?

நினைத்தவுடன் கவிதை எழுதும் வல்லமை எங்கு போனது? ஆசுகவித் திறன் அனைவருக்கும் கிட்டுவதில்லை. அதை வீணாக்கலாமா?
முன்பு கவிதைகள் என் நாட்குறிப்புகளாய் இருந்தது பழைய கனவு தானா? இனி கவிதை ஜனிக்காதா? மனம் தத்தளிக்கிறது; மறுகுகிறது; மயங்குகிறது. என்ன செய்யப் போகிறேன்? நிகழ்காலம் கேள்வி கேட்கிறது.

உருண்டு உருண்டு ஓடும் பந்து எங்காவது நின்றுதான் ஆக வேண்டும். ஆனால் கவிதையும் பந்தும் ஒன்றாகி விடுமா? உருண்டை உலகில் கவிதையே நிலையான சொத்து. ஆனால், மனம் காலியாக, வெறுமையாக, கவிதையற்று இருப்பது ஏன்?

வாழ்க்கை பொருளோடு விளங்க வேண்டுமானால், அதற்கு வரையறை இருந்தாக வேண்டும். வாழ்க்கை வாழப்பட்டதற்கு அடையாளம் ஏதாவது இருந்தாக வேண்டும். என்னைப் பொருத்தவரையில், இதுநாள் வரையில் அடையாளம் கவிதை தான். வரையறை தான் கிட்டாமல் இருந்தது. இப்பொழுது வரையறை கிட்டுகையில் அடையாளம் தடுமாறுகிறதே? இரண்டும் இணைந்த இணைகோடாய் வாழ்வு அமைய முடியாதா?

குளத்தில் நீர் இருந்தால் தான் அதன் சுற்றுப்புறம் பசுமையாய்ப் பரிமளிக்கும். மனதில் நிம்மதி குடி கொண்டிருக்கையில் கவிதைகள் பசுமையாய் வெளிவரும். ‘உள்ளத்தில் உற்சாகம் பொங்கி வழியும் சமயத்தில் எழுத எழுத எழுத்து வளரும்’ – இது கவி கண்ணதாசன் சொன்னது. என் மனதில் நிம்மதி இல்லையா? உற்சாகம் குன்றிவிட்டதா? கவிதை வரம் அளித்த கலைவாணி அது வரளவிட்டு விடுவாளா?

எனது இலட்சியங்கள், வாழ்க்கைமுறை, சுற்றுப்புறம் யாவும் பதிவுகளான முந்தைய கவிதைகள் சரித்திரம் அல்லவா? இனி அவை சங்கமிக்காதா?

வெறுமையை மனம் வெறுக்கிறது. உள்ள வறுமையை எண்ணி வாடுகிறது. இனியாவது இன்கவிதை பிரசவிக்குமா? இதயம் ஏங்குகிறது.

கவிதாவாணி, இது கவிஞனின் வாழ்வுப் பிரச்னை.
உன் கையில் கொடுத்து விட்டேன்.
இனி இது உன் பிரச்னை.

.

எழுதிய நாள்: 01.07.1995

***

குறிப்பு:

23 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஒரு வெறுமை.

முன்பு போல இப்பொழுதெல்லாம் கவிதை எழுத முடியவில்லை.
ஏன்? என்ன காரணம்? எனது சோம்பலா, வேலைப்பளுவா, நேரமின்மையா, பொறுப்பு அதிகரித்ததாலா?
ஏன்? எது காரணம்?…

…………………………….

 

முருகன் பெருமை!

13 Nov

முருகா உன் புகழ்தனையே பாட முடியுமா?
  முத்தமிழின் முதல்வா, என் குறையைப் போக்க வா!
சருகானேன் உனையெண்ணி சண்முகநாதா!
  சங்கடத்தைத் தீர்த்திடவே சடுதியில் வாராய்!

(முருகா)

திருக்கயிலை வாசனுடைய குருவாய் ஆனாய்!
  தினையுண்ணும் குறத்திக்கு கணவனும் ஆனாய்!
கருநீலக் கண்ணனுடைய மருகன் ஆனாய்!
  கந்தா உன் தத்துவத்தை விளக்க முடியுமா?

(முருகா)

நான்முகனின் கர்வத்தைக் குட்டி ஒழித்தாய்!
  நாசஉரு அரக்கர்களை நடுங்கிடச் செய்தாய்!
வேண்டியவர் குறை நீக்க வேலைத் தாங்கினாய்!
  வேதங்களும் புகழுகின்ற முருகா! முருகா!

(முருகா)
எழுதிய நாள்: 28.06.1988