Tag Archives: அரசியல்

தலைவர்களை உருவாக்கிய தலைவர்

8 Nov

எல்.கே.அத்வானி

இன்று 91-வது பிறந்த நாள் காணும் திரு. லால் கிருஷ்ண அத்வானிக்கு எனது மரியாதை கலந்த வணக்கங்கள்!

திரு. லால் கிருஷ்ண அத்வானியின் பெயரை ஆகாஷ்வாணி செய்திகள் வாயிலாக அறிந்தபோது நான் நான்காவது படித்துக் கொண்டிருந்தேன் (1978). பிறகு தினமணி நாளிதழ் வாயிலாக நான் அவரை அறிந்தபோது எனக்கு வயது 13. கடந்த 33 ஆண்டுகளாக அவரை நான் கவனித்து வருகிறேன். உண்மையிலேயே எனக்கு ஆதர்ஷமான மனிதர்களுள் அவர் முதல்வரிசை நாயகர். Continue reading

Advertisements

சர்வாதிகாரியை எதிர்கொண்ட அந்த நெருக்கடி நாட்கள்…

25 Jun

-ஏ.சூரியபிரகாஷ்

அவசரநிலைப் பிரகடன ஆணை

குறிப்பு:

 மூத்த பத்திரிகையாளரும் பிரஸார் பாரதி தலைவருமான ஏ. சூரியபிரகாஷ், நாட்டை உலுக்கிய நெருக்கடி நிலையின் நினைவலைகளை தனது  ‘Emergency- The Indian Democracy’s Darkest Hour’  நூலில் பதிவு செய்திருக்கிறார். இரண்டாண்டு கால சர்வாதிகாரத்துக்கு எதிரான போரை நினைவூட்டும் பல நிகழ்வுகள் இந்நூலில் இடம் பெற்றிருக்கின்றன. விரைவில் வெளிவர உள்ள இந்நூலின் சில பகுதிகள், நெருக்கடிநிலை அறிவிக்கப்பட்ட நாளின் 42-வது ஆண்டு நிறைவை ஒட்டி, இங்கே வழங்கப்படுகின்றன.தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸில் வெளியான கட்டுரையின் தமிழாக்கம் இது…

 

காலமான ஜனநாயகம்!

 இந்தியாவில் நெருக்கடிநிலை 1975, ஜூன் 25-ஆம் தேதி அறிவிக்கப்பட்டது. நாட்டில் ஜனநாயகத்தை மரணிக்கச் செய்த அந்த நாளிலும் கூட, உரிமைப் போராளிகள் தளரவில்லை. மும்பையிலிருந்து வெளிவரும் பத்திரிகை ஒன்றில் ஜனநாயக விரும்பி ஒருவர் மறைமுகமாக அளித்திருந்த “காலமானார்’ விளம்பரம், ஜனநாயகம் சாகாது என்பதை நிலைநாட்டியது. ஆங்கிலத்தில் பூடகமாக வெளியிடப்பட்ட அந்த விளம்பரத்தில் குறிப்பிட்டிருந்த விஷயம் இதுதான்:

  ‘O’cracy D.E.M., beloved husband of T.Ruth, loving father of L.I.Bertie, brother of Faith, Hope, Justice, expired on 26th June’

இதன் பொருள்: நம்பிக்கை, விசுவாசம், நீதி ஆகியவற்றின் சகோதரரும், சுதந்திரத்தின் அன்புக்குரிய தந்தையும், உண்மையின் அன்புக்குரிய கணவருமான ஜனநாயகம் ஜூன் 26-இல் காலமானார்.

Continue reading

ரஜினி அரசியலுக்கு வரக் கூடாதா?

13 Jun

பிரபல நடிகர் ரஜினிகாந்த் அண்மையில் தனது ரசிகர்களுடன் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்ட நிகழ்வின்போது கூறிய சில கருத்துகள், தமிழகத்தில் பெரும் சர்ச்சையைக் கிளப்பிவிட்டுள்ளன. தமிழகத்தில் ‘சிஸ்டம்’ கெட்டுப்போய்விட்டது; போர் வரும்போது பார்த்துக் கொள்வோம் என்று ரசிகர்களிடம் கூறியது, அவரது அரசியல் பிரவேச ஆசையை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறது.

இந்த நாட்டின் குடிமகன் என்ற முறையில் அரசியலை விமர்சிக்கவும், அரசியலில் ஈடுபடவும் நடிகர் ரஜினிகாந்துக்கு முழு உரிமை உள்ளது. அதுபோலவே ரஜினியின் கருத்துகளை விமர்சிக்கவும் அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு. ஆயினும், அவர் அரசியலுக்கு வரக் கூடாது என்று சொல்லவோ, தமிழகத்தை ஆள நினைக்கக் கூடாது என்று சொல்லவோ யாருக்கும் உரிமை கிடையாது.

1996-இல் நடைபெற்ற சட்டப்பேரவைத் தேர்தலின்போது, அப்போதைய ஆளுங்கட்சியை எதிர்த்து நடிகர் ரஜினிகாந்த் குரல் கொடுத்தார். அது அன்றைய திமுக- தமாகா கூட்டணியின் வெற்றிக்கு உதவிகரமாக இருந்தது. அன்றுமுதல், ஒவ்வொரு தேர்தலின்போதும் ரஜினிகாந்தின் அரசியல் பிரகடனத்தை எதிர்பார்ப்பது தமிழகத்தில் வழக்கமாகவே மாறிவிட்டது.

எனினும், நடிகர் ரஜினி அரசியலில் நுழையாமல் லாவகமாகத் தவிர்த்து வந்தார்; 2004 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் மட்டும் பாஜகவுக்கு ஆதரவாக அவர் கருத்து தெரிவித்தார். எனவே அவர் பாஜகவில் சேரக் கூடும் என்ற யூகம் பரவுகிறது.

அதற்கேற்றாற்போல, பாஜக தேசியத் தலைவர் அமித் ஷா, ரஜினிகாந்த் போன்ற நல்லவர்கள் தங்கள் கட்சியில் இணைய வேண்டும் என்று வெளிப்படையாக வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறார். அதற்கு ரஜினி இன்னும் எந்த பதிலும் அளிக்கவில்லை.

இந்த விஷயத்தில் அவரது நண்பர் கமல்ஹாசன் ரஜினிக்கு அளித்துள்ள அறிவுரை தெளிவானது. அதைவிட, தேமுதிக என்ற கட்சியைத் துவங்கி கையைச் சுட்டுக்கொண்ட நடிகர் விஜயகாந்தின் ஆலோசனை மிகுந்த பெறுமதி உடையது. இவற்றை மீறி தனிக் கட்சி துவங்குவதும், இன்னொரு கட்சியில் சேருவதும் ரஜினியின் விருப்பம். அதை ரஜினியே சொல்வதுபோல, ஆண்டவன் தீர்மானிக்கட்டும்.

இந்நிலையில், நடிகர் ரஜினியை வைத்து சில திரைப்படங்களை இயக்கிய முன்னணி இயக்குநர் பாரதிராஜா,  “ரஜினி தமிழகத்தில் வாழ நினைக்கலாம்; தமிழகத்தை ஆள நினைக்கக் கூடாது” என்று அறிவுரை வழங்கியிருக்கிறார். ஒரு நண்பராக இதை ரஜினியிடம் கூற பாரதிராஜாவுக்கு எந்தத் தடையுமில்லை. ஆனால், தமிழகத்தை ஆள நினைக்கக் கூடாது என்று ரஜினியை எச்சரிக்க அவர் யார்?

தமிழகத்தை யார் ஆள வேண்டும் என்று தீர்மானிக்க வேண்டியவர்கள், மாநிலத்திலுள்ள சுமார் 5.5 கோடி வாக்காளர்கள்தானே ஒழிய, பாரதிராஜா அல்ல. தமிழகத்தை தமிழன்தான் ஆள வேண்டும் என்பது போன்ற முழக்கங்களை எழுப்புவது  ‘கொடி பறக்குது’ போன்ற திரைப்படங்களை அளித்த பாரதிராஜாவுக்கு பெருமை சேர்க்காது.

நடிகர் ரஜினிகாந்தால் போராளி என்று போற்றப்பட்ட இயக்குநர் சீமானும், ரஜினியின் அரசியல் பிரவேசத்தை வன்மையாகக் கண்டித்து வருகிறார். அவரது விமர்சனங்கள் எல்லை மீறி வருகின்றன. அதில் மொழிவழி தேசியப் பிரிவினையைத் தூண்டும் நோக்கமும் காணப்படுகிறது. இது நமது அரசியல் சாசனத்துக்கு விரோதமானது.

இத்தனைக்கும், ரஜினிகாந்த் தனது பேச்சில் அரசியல் களம் காணத் தயாராவதற்கான சிறு குறிப்பையே அளித்திருக்கிறார். அதற்குள், அவர் தமிழக அரசியலில் இறங்கி மக்கள் மனங்களை வென்று முதல்வராகவே ஆகிவிடப் போவதாக, பீதியுடன் சலசலக்கும் தமிழ்நேய ஆதரவாளர்களைக் காணும்போது நகைப்பெழுகிறது.

ரஜினிகாந்த் மக்களிடையே பிரபலமான, வசீகரமான நடிகராக இருக்கலாம். ஆனால், அரசியல் குறித்த அவரது பார்வை தெளிவானதாக இல்லை. திரைப்படத்தில் ஒரே பாடலில் பணக்காரன் ஆவதுபோல, அரசியலில் இறங்கியவுடன் புரட்சிகரமான மாற்றங்களை நிகழ்த்திவிட முடியாது.

அதற்கு ஓர் அரசியல் கட்சியை கட்டமைக்கும் வல்லமை வேண்டும்; கட்சிக்கான கொள்கைகளை வடிவமைக்கும் சமூக அறிவு வேண்டும்; ஒத்த சிந்தனை கொண்டவர்களை அரவணைத்து அவர்களை வழிநடத்தும் தலைமைப் பண்பு வேண்டும்; இவை அனைத்தையும்விட, ஓய்வற்ற உழைப்பும், அடித்தள மக்கள் எளிதில் அணுகக் கூடிய எளிமையும் வேண்டும்.

முதல் பிரதமர் நேரு முதல் இன்றைய பிரதமர் மோடி வரை, மகாத்மா காந்தி முதல் ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன் வரை, காமராஜர் முதல் ஜெயலலிதா வரை, வெற்றிகரமான தலைவர்கள் அனைவருமே மேற்கண்ட பண்புகளால் உயர்ந்தவர்கள். நடிகர் ரஜினிகாந்தின் பேச்சுகளைக் காணும்போது, இந்த குணநலன்கள் அவருக்கு உள்ளனவா என்பதில் சந்தேகம் எழுவது இயல்பே.

ஒவ்வொருமுறை தனது புதிய படத்துக்குத் தயாராகும்போதும் அதற்கு முன்னோட்ட விளம்பரமாக அரசியல் யூகங்கûளைக் கிளப்புபவராகவே அவர் இருந்திருக்கிறார். தனது அரசியல் கொள்கை என்ன என்பது குறித்தோ, தனது பொருளாதாரக் கண்ணோட்டம் குறித்தோ அவர் சொன்னதில்லை. மந்திரத்தில் மாங்காய் விழ வைக்க முடியாது என்பதை அவர் முதலில் உணர வேண்டும்.

ரஜினி அரசியலில் இறங்குவாரா, சாதிப்பாரா என்பன போன்ற கேள்விகளுக்கு முன்னதாகவே, அவரை நடிகர் என்பதற்காகவும், பிற மாநிலத்தில் பிறந்தவர் என்பதற்காகவும் எதிர்ப்பது எந்த அளவில் சரியில்லையோ, அதேபோல, அவர் பிரபல நடிகர் என்பதற்காகவே அவருக்கு அதீத முக்கியத்துவம் அளிப்பதும் தவறானதாகிவிடும்.

தலைமையின்றித் தள்ளாடும் தமிழக அரசியலுக்கு விமோசனமாக ரஜினிகாந்த் வரட்டும். அதற்கு அவர் தன்னை தகுதி படைத்தவராக மாற்றிக் கொள்வதும் அவசியம்.

அதன்பிறகு அரசியல் களத்தில் அவர் போராடட்டும். அவரை ஏற்பதோ, நிராகரிப்பதோ தமிழக மக்களின் உரிமை. அதைத் தடுக்க வெற்று வாய்ச்சொல் வீரர்களுக்கு எந்தத் தகுதியும் கிடையாது.

.

கணநேரச் சறுக்கலில் வில்லனான நாயகர்கள்!

26 Jan

marina-protest

அண்மையில் ஜல்லிக்கட்டு மீதான தடையை அகற்றுவதற்காக தமிழக அரசு அவசரச் சட்டம் கொண்டுவந்தபோது, இதை முன்னரே செய்திருக்கலாமே என்று முதல்வர் பன்னீர்செல்வத்திடம் கேள்வி எழுப்பப்பட்டது. அதற்கு பதிலளித்த முதல்வர், “இப்போதுதான் அதற்கான சூழல் ஏற்பட்டது’ என்று பதில் கூறினார்.

உண்மைதான். அந்தச் சூழலை உருவாக்கியவர்கள் மாணவர்கள், இளைஞர்கள். சென்னை மெரீனா கடற்கரையிலும், தமிழகம் முழுவதிலும் ஆயிரக் கணக்கில் குழுமி தொடர் போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட அவர்கள் அளித்த நிர்பந்தமே, இந்த அவசரச் சட்டம் உருவாகக் காரணம்.

தமிழகத்தில் நிலவிய அசாதாரணச் சூழலை உணர்ந்த மத்திய அரசும், மாநில அரசின் முயற்சிகளுக்குத் துணை நின்று ஒரே நாளில் அவசரச் சட்டத்தைத் தயாரிக்க உதவியதுடன், அதற்கு ஆளுநர் ஒப்புதலையும் அளித்தது.

இதுதான் மக்கள்சக்தியின் மாண்பு. மக்களுக்காகத் தான் சட்டங்களே தவிர, சட்டங்களுக்காக மக்கள் அல்ல என்பது நிலைநாட்டப்பட்ட அற்புதமான தருணம் அது.

நியாயப்படி அந்தத் தருணம், ஜனவரி 17 முதல் அதற்கான போராட்டத்தை முன்னெடுத்த மாணவ சமுதாயம் கொண்டாடியிருக்க வேண்டிய அரிய தருணம். ஆனால், “எங்களுக்கு அவசரச் சட்டம் தேவையில்லை; எங்களுக்கு நிரந்தரச் சட்டம்தான் வேண்டும்’ என்று பிடிவாதம் பிடித்து, யதார்த்தத்தை உணராமல், மாணவர்கள் தவறு செய்தார்கள்.

ஜல்லிக்கட்டுடன் நேரடித் தொடர்புடையவரும் அதுதொடர்பான வழக்கை நீண்டகாலமாக நடத்துபவருமான ஜல்லிக்கட்டு பேரவையின் தலைவர் ராஜசேகர், காங்கேயம் காளைகளைக் காக்க தனிநபராக உழைத்துவரும் கார்த்திகேய சிவசேனாபதி போன்றவர்கள் அரசின் முயற்சியை ஆதரித்தும், போராட்டத்தின் திசை மாறுவதை எச்சரித்தும், போராட்டத்திலிருந்து விலகிக் கொண்டனர். அப்போதும் மாணவர்கள் இறங்கிவரவில்லை. மக்கள்திரள் அவர்களது புத்தியை கிறுகிறுக்கச் செய்துவிட்டது.

அந்த கணம் விதியின் கணம் போலும். கதாநாயகர்களாகப் போற்றப்பட்டிருக்க வேண்டிய அவர்கள், தற்போது போலீஸôரின் கடும் நடவடிக்கையால் பாதிப்புக்கு உள்ளானதுடன், தேச விரோதிகளாகவும் பார்க்கப்படுவதன் காரணம், விதியல்லாமல் வேறென்ன?

சென்னையை கலவர பூமியாக்கிய வன்முறையாளர்களுடன் மாணவ சமுதாயமும் சேர்ந்து குற்றம் சாட்டப்படுகிறது. அதற்கு, அவர்கள் எடுத்த தவறான முடிவே வித்திட்டது. Continue reading