Tag Archives: காற்று

காற்று

22 Feb

கண்ணுக்குப் புலப்படாமலேயே –
கடவுளாய்-
கண்ணொளியாய் –
கதிரவனின் ஊடகமாய் –
காற்று.

எங்கும் நிறைந்தவன் இறைவன்.
காற்று –
எல்லா இடங்களிலும் வியாபித்திருக்கிறது.

அவனன்றி ஓரணுவும்
அசையாது என்பார்கள்.
உண்மையில்
காற்றின்றி
காலணுவும் அசையாது.
காற்று தான் அவன்.

காற்று
நம் உடலுக்குள்
புகுந்து, வெளியேறி, புகுந்து,…
நான் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்!
நீ படித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்!
எப்பொழுது அவனுக்கு
நம் உடல் மீது அலட்சியம் வருகிறதோ –
நான் எழுதப் பட்டிருப்பேன்!
நீ படிக்கப் பட்டிருப்பாய்!

கடவுள் இல்லை, கடவுள் இல்லை
என மூச்சு வாங்கச் சொல்லும் மூடனே!
காற்று தானடா கடவுள்!
அவர் உன்னைக் கடந்து விட்டால்,
நீயும் எங்களைக் கடந்து விடுவாய்!
நினைவில் கொள்
காற்று தான் கடவுள்!

அவன் நினைத்தால்
ஜடப்பொருள் அசையும்;
உயிரிகள் ஊசலாடும்;
உலகமே உறையும்!

கதிரவனின் கதிர்
நம்மைச் சுட்டெரிக்காமல்
வடிகட்டும் வாயுவை
நன்றியுடன் நினை.
குளிர்மழை தரும்
அந்த கொற்றவனைப் போற்று!
துதி! பாடு! புகழ்! பேசு!
காற்றின் வழி நட!

இன்பம், துன்பம் என்ற
இரட்டைகளைப் போலவே
அவனும் நம்மை ஆட்டிப் படைக்கிறான்.
சில சமயம் –
இதமான தென்றல்
என்னை ஆக்ரோஷமாகத் தழுவுகிறது.
குமுறும் புயல்
என்னை அன்போடு அணைக்கிறது.
விந்தைகளுக்கெல்லாம்
வித்தானவன் அவன்.
அவனை வணங்கு!

கடந்தும் இருப்பான்;
உள்ளும் உறைவான்.
இது கடவுளின் தத்துவம் –
காற்றுக்குப் பொருந்துகிறது.
காற்றே
உன்னை வணங்குகிறேன்!

நீயே இறைவன்!
நீயே துணைவன்!

எம் இதயத்தில் நிறைந்தவனே!
இயக்கமாய் இறைந்தவனே!
இறைவனே!
பணிகின்றேன்.
‘நான்’ அடங்குகிறேன்.

வாயுவே!
எனது மூலமே!
‘நீயே நான்’
நீ எப்பொழுது என்னில்
உணரப் படுகிறாயோ
அப்பொழுது
‘நான்’ இல்லை.

அது வரை –
காற்றே!
உன்னை
(வி)சுவாசிக்கிறேன்!

.

Advertisements