Tag Archives: திருப்பூர்

காஷ்மீரில் தேசியக்கொடி: சில சிந்தனைகள்

19 Apr

1932– சுதந்திரப் போராட்டம் உச்சத்தில் இருந்த காலகட்டம். ஆங்கிலேய அரசின் தடையை மீறி திருப்பூரில் அணிவகுத்து முன்னேறிய விடுதலைவீரர்களின் ஊர்வலம் காவலர்களால் தாக்கப்பட்டது. மூவண்ணக் கொடியைத் தாங்கி முன்னேறிய குமாரசாமி என்ற இளைஞர் காவலர்களால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டார். அப்போதும் அவர் கரத்திலிருந்த மூவண்ணக் கொடியை அகற்ற முடியவில்லை. அந்தப் போராட்டத்தில் உயிர்நீத்து, கொடிகாத்து, திருப்பூர் குமரனாக சரித்திரத்தில் இடம் பெற்றார் அந்த இளைஞர்.

திருப்பூர் குமரன் தாங்கிய கொடி, அந்நாளில் விடுதலைப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்த காங்கிரஸ் கட்சியின் கொடி. அதுவே பின்னாளில் நமது மூவண்ண தேசியக்கொடிக்கு ஆதாரமானது. அதே காங்கிரஸ் கட்சி, இன்று ஜம்மு காஷ்மீர் தலைநகர் ஸ்ரீநகரில் தேசியக்கொடி ஏற்றுவதை அரசியல் விளையாட்டு என்று வர்ணிப்பது, காலத்தின் கோலமோ?
.
சுதந்திரப் போராட்டக் காலத்தில் தேசிய உணர்வின் சின்னமாக விளங்கிய காங்கிரஸ் இன்று, அந்த அடையாளத்தை பிரதான எதிர்க்கட்சியான பா.ஜ.க.விடம் தத்துக் கொடுத்துவிட்டு தடுமாறுகிறது. பா.ஜ.க.வோ கிடைக்கும் ஒவ்வொரு வாய்ப்பிலும் காங்கிரஸின் செயலற்ற தன்மையை வெளிப்படுத்துவதற்காக, புலிவாலைப் பிடிக்கவும் தயாராக இருக்கிறது.
.
அண்மைக்காலமாக பிரிவினைவாதிகளின் பிடியில் தவிக்கும் காஷ்மீரில், சுதந்திரதினம், குடியரசு தினங்களில் நமது தேசியக்கொடி அவமதிக்கப்படுவது சாதாரண விஷயமாகிவிட்டது. அதைவிடக் கொடுமை, அங்கு தேசிய தினங்களில் பாகிஸ்தான் தேசியக்கொடியை ஏற்றி பிரிவினைவாதிகள் எக்காளமிடுவதுதான்.
.
கடந்த ஓராண்டாக, ஜம்மு காஷ்மீரில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஓர் அரசு இருக்கிறதா என்று சந்தேகப்படும் அளவுக்கு அங்கு பிரிவினைப் பிரசாரம் ஓங்கி இருக்கிறது. முதிர்ச்சியற்ற முதல்வர் ஓமர் அப்துல்லாவின் ஆட்சி பிரிவினைவாதிகளுக்கு ஊக்கமூட்டுவதாக அமைந்துவிட்டது. இதை எப்படி அணுகுவது என்று தெரியாமல் தவிர்த்து, மத்திய அரசும் தன் பங்கிற்கு நிலைமையை சிக்கலாக்கியது.
.
இந்நிலையில் தான், இந்த ஆண்டு குடியரசு தினத்தன்று ஸ்ரீநகர் லால்சவுக்கில் தேசியக்கொடி ஏற்றப்போவதாக பா.ஜ. யுவமோர்ச்சா அறிவித்தது. இதற்கென ராஷ்ட்ரீய ஏக்தா யாத்திரையை (தேசிய ஒருமைப்பாட்டு யாத்திரை) அதன் தலைவர் அனுராக் தாகூர் கொல்கத்தாவிலிருந்து துவக்கினார்.
.
பிரிவினைவாதிகளுக்கு அஞ்சி அங்கு தேசியக்கொடி ஏற்றுவதை அரசு தவிர்ப்பதை அடுத்தே, இந்த அரசியல் போராட்டத்தை பா.ஜ.க. அறிவித்தது. சென்ற குடியரசு தினத்தன்று லால்சவுக்கில் நமது தேசியக்கொடி எரிக்கப்பட்டதை பா.ஜ.க. சுட்டிக்காட்டியது.
.
மாநில முதல்வரே அங்கு தேசியக்கொடி ஏற்றுவதாக அறிவித்து, இந்த அரசியல் போராட்டத்தை முளையிலேயே கிள்ளியிருக்க முடியும். இதில் பா.ஜ.க. அரசியல் ஆதாயம் அடைவதைத் தடுத்திருக்கலாம். ஆனால், ஜம்மு காஷ்மீர் மாநில அரசும் சரி, மத்திய அரசும் சரி, இதை கௌரவப் பிரச்னையாக்கி, தேசியக்கொடி ஏற்றுவதையே சவாலான விஷயமாக்கிவிட்டன.
.
ஜம்மு காஷ்மீரில் தற்போதுள்ள சூழலில் குடியரசு தினத்தை சிக்கலாக்க வேண்டாம் என்று வேண்டுகோள் விடுத்த முதல்வர் ஓமர், பா.ஜ.க.வினர் லால்சவுக் வர அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று அறிவித்தார். ஜம்மு காஷ்மீர் எல்லைப் பகுதி முழுவதும் சீலிடப்பட்டது.
.

தேசியக்கொடி ஏற்றுவதன் மூலமாக பிரிவினைவாதிகளை ஊக்குவிக்கக் கூடாது என்று கூறிய பிரதமர் மன்மோகன் சிங், இதை பா.ஜ.க. அரசியலாக்குவதாகக் குறைப்பட்டார். அவரும் கூட, தேசியக்கொடி ஏற்றுவது எப்படி பிரிவினைவாதிகளை ஊக்குவிக்கும் என்று விளக்கவில்லை. பிரதமரின் பேச்சு, பிரிவினைவாதிகளை அடக்குவதாக இல்லாமல், அவர்களது செயல்முறையை ஆதரிப்பதாகவே தோற்றமளிக்கிறது.

இந்நிலையில் போராட்டத்தில் பங்கேற்கச் சென்ற மக்களவை எதிர்க்கட்சித் தலைவர் சுஷ்மா ஸ்வராஜ், மாநிலங்களவை எதிர்க்கட்சித் தலைவர் அருண் ஜெட்லி உள்ளிட்ட பா.ஜ.க தலைவர்கள் ஜம்மு விமான நிலையத்தில் தடுக்கப்பட்டு பலவந்தமாக திருப்பி அனுப்பப்பட்டுள்ளனர். இதைவிட வியப்பளிப்பது, கர்நாடகாவிலிருந்து ஜம்மு சென்ற பா.ஜ.க. தொண்டர்கள் பயணித்த ரயில் மகாராஷ்டிராவில் மறிக்கப்பட்டு, ரயில்பெட்டி இணைப்பைத் துண்டித்து பெங்களூருக்கு திருப்பி அனுப்பியதுதான். இறுதியில், கடும் அடக்குமுறைகளைக் கையாண்டு, பா.ஜ.க.வின் தேசியக் கொடியேற்றும் முயற்சியை தடுத்திருக்கிறது மாநில அரசு.

ஜம்மு காஷ்மீரை மையமாகக் கொண்ட இந்தப் போராட்டத்தை பா.ஜ.க. நடத்துவதில் அதிசயமில்லை. ஏனெனில், பா.ஜ.க.வின் முந்தைய வடிவான பாரதிய ஜனசங்கத்தின் நிறுவனர் சியாம பிரசாத் முகர்ஜி, ஜம்மு காஷ்மீர் பாரதத்தின் அங்கம் என்று நிலைநாட்டுவதற்காக 1953-ல் காஷ்மீர் நுழைவுப் போராட்டம் நடத்தி, கைதாகி, சிறையிலேயே உயிரிழந்தவர்.

சுதந்திரம் பெற்றபோது ஏற்பட்ட குழப்பமான சூழலில் ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்திற்கு விசேஷ உரிமைகள் அன்றைய பிரதமர் நேருவால் வழங்கப்பட்டன. அதன் பயனாக, ஜம்மு காஷ்மீர் முதல்வர் அம்மாநில பிரதமர் என்றே அழைக்கப்பட்டார். காஷ்மீர் மாநில அரசுக்கு தனிக்கொடியும் இருந்தது. அம்மாநிலத்திற்குள் ஜனாதிபதியே நுழைய வேண்டுமாயினும் காஷ்மீர் பிரதமர் அனுமதி பெற வேண்டும் என்ற நிலை இருந்தது. அந்த இரட்டை நிலைகளை மாற்றியது சியாம பிரசாத் முகர்ஜியின் உயிர்த் தியாகம்தான்.
.
இன்று ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலம் இந்தியாவின் ஓர் அங்கமாக இருப்பதில் முகர்ஜியின் பங்களிப்பு மறுக்க இயலாதது. எனவேதான், பிரிவினைவாத அமைப்பு ஒன்று லால்சவுக்கில் இந்திய தேசியக் கொடி ஏற்றுமாறு சவால் விடுத்தபோது, அன்றைய பா.ஜ.க. தலைவர் முரளி மனோகர் ஜோஷி அதையேற்று, குமரி முதல் ஸ்ரீநகர் வரை ஏக்தா யாத்திரை சென்று 1992 குடியரசு தினத்தில் லால்சவுக்கில் தேசியக்கொடி ஏற்றினார்.
.
பா.ஜ.க. தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி ஆட்சியின்போது ஜம்மு காஷ்மீர் விவகாரம் சுமுகமாக இருக்க தீவிர முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன. அதேநேரம், பிரிவினைவாதிகள் திட்டமிட்ட ரீதியில் முறியடிக்கப்பட்டனர். அம்மாநிலத்தை வெறும் நிலமாக பாவிக்காமல் உணர்ச்சிபூர்வமாக அணுகுவது பா.ஜ.க.வின் வழிமுறை.
.
இதற்கு மாறாக தற்போதைய மத்திய, மாநில அரசுகள் இயங்குவதே பிரச்னைகளுக்கு காரணம். இதன்மூலமாக, பிரிவினைவாதிகளை எதிர்கொள்வதில் துணிவின்மையை மட்டும் காங்கிரஸ் கட்சி காட்டவில்லை. தேசிய உணர்வு என்னும் அடையாளத்தையும் பா.ஜ.க. பறித்துச் செல்ல அனுமதித்துவிட்டது.
.
பிரிவினைவாதிகள் உச்சபலத்துடன் இயங்குகையில் அவர்களுக்கு மேலும் வாய்ப்பு ஏற்படுத்துவதாக பா.ஜ.க.வின் இந்த யாத்திரை இருப்பதாக குற்றம் சாட்டப்படுவதில் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. ஆனால், தேசிய விழிப்புணர்வில் காங்கிரஸ் பின்தங்கி இருப்பதை வெளிப்படுத்த கிடைத்த அரிய வாய்ப்பாகவே தேசியக்கொடி ஏற்றுவதை அக்கட்சி முன்னெடுத்துள்ளது.
.
மொத்தத்தில் சொந்த நாட்டிற்குள்ளேயே தேசியக் கொடி ஏற்றுவதை கௌரவப் போராட்டமாகவும், அதைத் தடுக்க முனையும் அரசுகளின் அத்துமீறல்களாகவும் காணும் பாக்கியத்தை, வைரவிழா காணும் குடியரசு நமக்கு வழங்கி இருக்கிறது.
.
நல்லவேளை, திருப்பூர் குமரன் இன்று உயிருடன் இல்லை. இருந்திருந்தால், இதற்காகவா நாம் தடியடி பட்டோம் என்று நொந்து, நம்மை சபித்திருப்பார். இதற்காகத் தான் அன்றே ஆங்கில அரசால் அடிபட்டுச் செத்தாயா திருப்பூர் குமரா?
.
.
Advertisements

திருப்பூர் திருப்பம் நிகழ்த்துமா?

11 Mar

திருப்பூர் தொழில்துறையின் பிரச்னைகளுக்கு தீர்வு காணாத அரசைக் கண்டித்து, திருப்பூர்- வடக்கு, தெற்கு தொகுதிகளில் தலா ஆயிரம் வேட்பாளர்கள் சுயேச்சையாகப் போட்டியிடுவதாக அறிவிக்கப்பட்டிருப்பது அரசியல் கட்சியினருக்கு பலத்த அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

திருப்பூர் தொழில் பாதுகாப்புக் குழுவின் இந்த அதிரடி முயற்சி சாத்தியமாகுமா என்ற கேள்விக்கு வேட்புமனு தாக்கல் முடியும்போது தான் பதில் கிடைக்கும். அதேசமயம், இந்த நூதனப் போராட்டம், இப்போதே அரசியல் வட்டாரத்தில் தேவையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் துவங்கிவிட்டது.

பொதுவாக, ஜனநாயக நாட்டில் தேர்தல் புறக்கணிப்பு என்பது அங்கீகரிக்கப்பட்ட முறையாகவே இருந்துவருகிறது. மக்களின் நீண்டநாள் பிரச்னைகளை அரசாங்கங்கள் கண்டுகொள்ளாதபோது, தேர்தலில் யாருக்கும் வாக்களிக்க மாட்டோம் என்று மக்கள் அறிவிப்பதும், அவர்களை அரசியல் கட்சிகள் சமாதானப்படுத்துவதும் நடைமுறை.
.
ஆனால், தேர்தல் புறக்கணிப்பையே 1996ல் புதிய வடிவத்திற்கு மாற்றியது ஈரோடு மாவட்டத்திலுள்ள மொடக்குறிச்சி சட்டப்பேரவைத் தொகுதி.
.
விவசாயிகளின் பிரச்னைகளுக்கு தீர்வு காண்பதில் அரசியல் கட்சிகள் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டுடன் விவசாயிகள் சங்கம் களமிறங்கியதால், 1,033 வேட்பாளர்கள் போட்டியில் குதித்தனர். அதன் விளையாக, மொடக்குறிச்சி தொகுதிக்கு மட்டும் பேரவைத் தேர்தல் தனியே நடத்தப்பட வேண்டியதாயிற்று.
.
அப்போதைய தேர்தல் ஆணையர் டிஎன்.சேஷன் இந்த நூதனப் போராட்டத்தை சவாலாக ஏற்று, 120 பக்கங்களுடன் கூடிய வாக்குச்சீட்டுகளுடன் தேர்தலை நடத்திக் காட்டினார். எனினும், விவசாயிகளின் பிரச்னைகள் குறித்து நாடு முழுவதும் கவனத்தைக் கவர்ந்ததாக இத்தேர்தல் இருந்தது எனில் மிகையில்லை.
.
தேர்தலை முற்றிலுமாகப் புறக்கணிப்பதும், தேர்தலில் அதிகபட்ச வேட்பாளர்கள் போட்டியிடுவதும், நமது தேர்தல் நடைமுறைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகின்றன. இவை மக்களின் அதிருப்தியை வெளிக்காட்டும் சின்னங்களே. திருப்பூரில் ஆயிரக் கணக்கான வேட்பாளர்கள் தேர்தல் களம் காண்பதையும், அவர்களது ஜனநாயகப் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவே கருத வேண்டும்.
.
திருப்பூர் நகரம், குறுகிய காலத்தில் பிரமாண்டமாக வளர்ந்த தொழில் நகரம். பின்னலாடை உற்பத்தி- ஏற்றுமதி மூலமாக உலக வர்த்தக வரைபடத்தில் இடம்பெற்றுள்ள திருப்பூர், தொழில்முனைவோரின் சுயமுயற்சியால்தான் இந்த அளவுக்கு முன்னேறியுள்ளது. இந்நகரின் தொழில் வளர்ச்சியில் அரசின் பங்களிப்பு மிகவும் குறைவு. அதேசமயம், அனைத்து அரசியல் கட்சியினருக்கும் தேர்தல்நிதி அளிக்கும் காமதேனுவாக திருப்பூர் விளங்கி வந்திருக்கிறது.
.
அப்படிப்பட்ட திருப்பூரின் தொழில்நலத்திற்கு சிக்கல் நேரிட்டிருக்கும் நிலையில், அரசும் பிற அரசியல் கட்சிகளும் தங்களைக் கைவிட்டுவிட்டதாக திருப்பூரில் பொதுவான ஒரு வருத்தம் இருக்கவே செய்கிறது.
.
கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளாகவே திருப்பூர் தொழில்துறை சந்தித்துள்ள சோதனைகள் ஏராளம். அமெரிக்க டாலர் மதிப்பு வீழ்ச்சியால் ஏற்றுமதியாளர்களுக்கு ஏற்பட்ட நஷ்டம், டிரைவேட்டிவ் ஒப்பந்த பாதிப்பு, பருத்தி ஏற்றுமதியால் நூல்விலை கிடுகிடுவென உயர்வு, மின்வெட்டால் பின்னலாடை உற்பத்தி சீர்குலைவு, மூலப்பொருள்கள் விலை அதிகரிப்பு, சரக்கு போக்குவரத்துக் கட்டணங்கள் உயர்வு என பல்வேறு சிக்கல்களில் தவித்து வந்தது பின்னலாடைத் தொழில்துறை.
.
இவை அனைத்திற்கும் சிகரம் போல, சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பைக் காரணம்காட்டி, அனைத்து சாய, சலவை ஆலைகளை மூடுமாறு அண்மையில் உயர்நீதிமன்றம் அளித்த உத்தரவு, பின்னலாடைத் தொழில்துறையை மேலும் சிக்கலில் ஆழ்த்தியுள்ளது. நிச்சயமற்ற எதிர்காலம் காரணமாக, பல்லாயிரக் கணக்கான வெளிமாவட்டத் தொழிலாளர்கள் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பத் துவங்கிவிட்டனர். கடந்த ஒரு மாதத்தில் திருப்பூரின் மிடுக்கு குறைந்திருப்பதை உணர முடிகிறது.
.
இந்நிலையில், வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவது போல பின்னலாடைகள் மீதான கலால் வரி மத்திய அரசால் உயர்த்தப்பட்டிருக்கிறது. இந்தப் பிரச்னைகளை எதிர்க்க வேண்டிய தொழில்துறை சங்கங்கள் பல்வேறு காரணங்களால் அமைதியாக இருப்பதும், கடும் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்யாததுமே, திருப்பூர் தொழில் பாதுகாப்புக் குழுவின் உதயத்திற்கு வித்திட்டுள்ளது.
.
இக்குழுவில் சிறு தொழிற்சாலை உரிமையாளர்களும் தொழிலாளர்களும் இணைந்து போராடி வருகின்றனர். பல்லாயிரக் கணக்கில் திரண்ட பின்னலாடை நிறுவன உரிமையாளர்களின் வீட்டுப் பெண்கள் மூன்று நாட்கள் நடத்திய போராட்டம், திருப்பூர் தொழில்துறையினரே எதிர்பாராதது. அதன் அடுத்தகட்டமாகவே, திருப்பூர் தொகுதிகளில் ஆயிரக் கணக்கான வேட்பாளர்கள் போட்டியிடுவதாக தற்போது அறிவித்துள்ளனர்.
.
இந்தப் போராட்ட அணுகுமுறையை திருப்பூர் பெரும் தொழிலதிபர்கள் விரும்பவில்லை. அரசுடனும் அரசியல் கட்சிகளுடனும் சுமுக உறவை விரும்பும் அவர்கள், தங்களை இந்தப் போராட்டத்திலிருந்து விலக்கிக் கொள்ளவே விரும்புகின்றனர். இதுவரை சுயேச்சையாக மனு தாக்கல் செய்துள்ள திருப்பூர் தொழில் பாதுகாப்புக் குழுவினர் பலரும் சாதாரணத் தொழிலாளர்களே என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.
.
இக்குழுவினர் எதிர்பார்ப்பது போல ஆயிரக் கணக்கானோர் திருப்பூரின் இரு தொகுதிகளிலும் வேட்புமனு தாக்கல் செய்வார்களானால், இத்தொகுதிகளில் மட்டும் தேர்தலை ஒத்திவைக்க வேண்டிய நிலை உருவாகும். இந்நிலையைத் தவிர்க்க பல்வேறு கட்சிகள் முயன்று வருகின்றன.
..
எது எப்படியாயினும், திருப்பூர் தொழிலாளர்கள் சுயேச்சையாக தேர்தல் களம் காண்பது ஆக்கப்பூர்வமானதாகவே உள்ளது. தேர்தலைப் புறக்கணிப்பதைவிட தேர்தலை சவாலானதாக மாற்றி நாட்டின் கவனத்தை ஈர்ப்பது தான் இவர்களது இலக்காக உள்ளது. இவர்களது போராட்டம் வெல்லுமா? காலம் தான் பதில் கூற வேண்டும்.
.
– தினமணி (25.03.2011)
.

சாயம் போன தொழில்… சாரமிழக்கும் எதிர்காலம்…

9 Mar

நீலநிறச் சாயத்தொட்டியில் விழுந்த நரி வினோத விலங்காக வனத்தையே அதிரவைத்ததும், மழையில் நனைந்து சாயம் போனவுடன் அதன் சுயரூபம் வெளுத்ததும் பலரும் அறிந்த கதைதான்.

பல்லாயிரம் கோடி அந்நியச் செலாவணியை நாட்டுக்கு ஈட்டித் தரும் பின்னலாடைத் தொழில்நகரான திருப்பூரின் சுயரூபமும் சாயஆலைகளின் சுயநலம் வெளுத்தபோது வெளியானது.

சாயஆலைகளின் சாயத்தை வெளுக்கச் செய்த சென்னை உயர் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு (ஜன. 28), ஒருவகையில் சுற்றுச்சூழலுக்கு ஆதரவாக இருப்பினும், தொழில்துறை வளர்ச்சி மீதான கடுமையான அடி எனில் மிகையில்லை. கண்களை விற்றுச் சித்திரம் வாங்குவதுபோல, நமது வாழிடத்தின் சூழலை நாசம்செய்து சம்பாதிக்கும் லாபங்களால் இறுதியில் கிடைப்பது பேரழிவாகவே இருக்கும்.

திருப்பூரில் செயல்படும் அனைத்து சாய, சலவை ஆலைகளையும் மூடுமாறு உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டிருப்பது, இறுதிக்கட்ட நடவடிக்கையே. அதற்கு முன் நீதிமன்றம் வழங்கிய பல வாய்ப்புகளையும் அசட்டையாக தவறவிட்ட தொழில்துறையினர் மட்டுமே, தற்போதைய இக்கட்டான நிலைக்கு பொறுப்பானவர்கள் அல்ல; நதிநீர் மாசுபடாமல் காக்க வேண்டிய கடமையை நிறைவேற்ற வேண்டிய மாசுக் கட்டுப்பாடு வாரியம், உள்ளாட்சி அமைப்புகள், பொதுப்பணித் துறை உள்ளிட்ட அரசு நிர்வாகங்களுக்கும் இதில் பொறுப்புண்டு.

நாகரிக சமுதாயத்தில் தொழில்துறை வளர்ச்சி தவிர்க்க இயலாதது. ஆனால், அது வீக்கமாக இருக்கக் கூடாது. பின்னலாடை உற்பத்திக்குப் பெயர் பெற்ற திருப்பூரின் வளர்ச்சி, சுற்றுச்சூழலைப் பலிகொடுத்துப் பெற்ற வளர்ச்சி.

உண்மையில் இது ஒரு வீக்கமே. சாயஆலைகளும் சலவை ஆலைகளும் வெளியேற்றிய கழிவுநீரின் அபாயம் அறியாமல் தொழில்துறையினர் வெளிநாட்டு டாலர்களைக் குவித்துக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், நமது அன்னைபூமியும் ஜீவநதி நொய்யலும் களங்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. இதைத் தடுத்திருக்க வேண்டிய அரசுத் துறைகள், ஆபத்தை உணர்ந்தும் கையூட்டுப் பெற்றுக்கொண்டு அனுமதித்தன.

நமது அரசு நிர்வாகத்தில் புரையோடிப்போன லஞ்சமும் ஊழலும் தான் சாயக் கழிவுநீரால் மண்ணும் நீரும் மாசுபடக் காரணம். அரசில் படர்ந்த மாசு தான், இப்போது நொய்யல் நதியில் கருமையும் துர்நாற்றமும் கொண்ட கழிவுநீராக கண்ணுக்குத் தெரிகிறது. இப்போது நீதிமன்றத் தலையீட்டால் தொழில்துறை நிலைகுலைந்திருக்கும்போது, அரசு தனது பொறுப்பைத் தட்டிக் கழிக்க முடியாது.

அதிகமான உப்படர்த்தி கொண்ட சாயக்கழிவுநீரை முழுமையாகச் சுத்திகரிக்காமல் வெளியேற்றக் கூடாது என்பது, நீதிமன்றம் அறிவுறுத்திய பிறகே தெரிய வேண்டிய விஷயமல்ல. இது சாத்தியமல்ல என்றால், நீதிமன்றத்தில் இதற்கு தொழில்துறையினர் ஒப்புக் கொண்டிருக்கக் கூடாது. ஆனால், நமது அரசு நிர்வாகங்களை எப்படியும் சரிக்கட்டி விடலாம் என்ற நம்பிக்கையில்தான் “ஜீரோ டிஸ்சார்ஜ்’ எனப்படும் முழுமையான சுத்திகரிப்புக்கு சாய, சலவை ஆலைகள் உத்தரவாதம் அளித்தன. இப்போது நீதிமன்றம் தலையிட்டவுடன் அரசும் சார்புத் துறைகளும் பின்வாங்குகின்றன. தொழில்துறை நடுவில் சிக்கிக்கொண்டு தத்தளிக்கிறது.

உண்மையில் தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் மட்டுமே நதிநீரை மாசுபடுத்துகின்றன என்று கூற முடியாது. சாயஆலைகள் மூடப்பட்ட பிறகும்கூட நொய்யல் நதியில் தொடரும் கழிவுநீரின் நாற்றம், பிரச்னையின் தீவிரத்தை உணர்த்துகிறது.

நமது வீடுகளிலிருந்து வெளியேறும் கழிவுநீர் சாக்கடைக் கால்வாய்கள் வாயிலாக கடைசியில் ஆறுகளில்தான் சங்கமிக்கிறது. இதனைத் திருப்பூரில் மட்டுமல்ல, நாடு முழுவதிலுமே காண முடியும்.

நதியில் சாக்கடையை இணைப்பதுடன் தங்கள் பணி முடிந்துவிடுவதாக நினைக்கும் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் அத்துமீறலும் நதி மாசுபட அடிப்படைக் காரணம். நதியின் தூய்மையைப் பராமரிக்க வேண்டிய பொதுப்பணித் துறையின் அலட்சியத்துக்கும் இதில் பெரும் பங்குண்டு. ஆக மொத்தத்தில், மூடப்பட வேண்டியவை, விபரீதம் அறியாமல் செயல்பட்ட சாயஆலைகள் மட்டுமல்ல, செயல்படாத அரசுத் துறைகளும்தான்.

இதுவரை நடந்தவை நடந்தவைதான். அவற்றை உடனடியாக மாற்ற முடியாது என்பதும் உண்மையே. ஆயினும், ஆறுகளில் கலக்கும் சாக்கடையைத் தடுப்பது, அதனைச் சுத்திகரித்து வெளியேற்றுவது போன்ற பணிகளில் இப்போதாவது அரசு கவனம் செலுத்த வெண்டும். சாய, சலவை ஆலைகள் கோருவதுபோல 80 சதவிகிதம் சுத்திகரிக்கப்பட்ட கழிவுநீரை குழாய் மூலமாக கடலில் சேர்க்க முடியுமா என்பதை அரசு விரைந்து பரிசீலித்து செயல்படுத்துவது அவசியம். ஏனெனில், இந்தச் சிக்கலுக்கு வித்திட்டது அரசின் அலட்சிய மனப்பான்மையே.

அரசின் தவறுகளுக்காக, திருப்பூர் தொழில்துறையை நம்பியுள்ள லட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரத்தைக் கேள்விக்குறி ஆக்கிவிடக் கூடாது. சாய, சலவை ஆலைகளின் மூடலுடன் இப்பிரச்னை நின்றுவிடாது. கூடிய விரைவில் இந்தச் சிக்கலுக்கு இயன்ற தீர்வு காணாவிடில், திருப்பூர் தொழில்துறை சாரமிழப்பது மட்டுமன்றி, பல மாவட்டங்களில் சட்டம் ஒழுங்கும், மாநிலத்தின் வருவாயும், நாட்டின் அந்நியச் செலாவணியும் பாதிக்கப்படலாம்.

நசிந்துவிட்ட விவசாயத்தை புனருத்தாரணம் செய்வது எத்தனை அவசியமோ, அதே அளவுக்கு தொழில்துறை வீழ்ச்சியைத் தடுப்பதும் அவசியம். தவறுகளிலிருந்து நாம் கற்கும் படிப்பினைகள் முன்னேற்றத்துக்கான படிக்கட்டுகளாக வேண்டும்; தண்டனைகளாகிவிடக் கூடாது.

– தினமணி  (22.02.2011)

.

கூழுக்கும் ஆசை… மீசைக்கும் ஆசை….

4 Mar

அண்மையில் தமிழகம் வந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் பொதுச்செயலர் ராகுல் காந்திக்கு பலத்த பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டது. இஸட் பிளஸ் பிரிவில் இருக்கும் அவர், தமிழகத்தில் இருந்த இரு நாள்களும் தமிழகக் காவல்துறை பலத்த முன்னேற்பாட்டுடன் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்திருந்தது. ஆனால், பாதுகாப்பு விதிமுறைகளை மீறும் வகையில் பல இடங்களில் ராகுல் காந்தியே நடந்துகொண்டதால், காவல்துறையினர் சிரமத்துக்கு உள்ளாயினர்.

தமிழகத்தில் 1991-ல் முன்னாள் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி கொல்லப்பட்டதை யாரும் மறந்துவிட முடியாது. அந்தச் சம்பவத்தில் ராஜீவ் காந்தி மட்டுமல்லாது காவல்துறையினர் உள்பட 14 பேர் கொல்லப்பட்டனர்.  அதன்பிறகே முக்கிய அரசியல் தலைவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு பலப்படுத்தப்பட்டது. இதிலும் பல்வேறு பிரிவுகளில் தலைவர்களை வகைப்படுத்தி பாதுகாப்பு அளிக்கப்படுகிறது. இதற்கென ஆண்டுதோறும் பலகோடி ரூபாய் மத்திய அரசால் செலவிடப்படுகிறது.

இந்தப் பாதுகாப்பு, தலைவர்களின் உயிரைப் பாதுகாப்பது மட்டுமல்லாது, மக்களுக்கு ஏற்படும் தொடர் விளைவுகளையும் தடுக்கிறது. எனினும், தங்களுக்கு அளிக்கப்படும் பாதுகாவலை உறுதிப்படுத்தும் பொறுப்பு, பாதுகாக்கப்படும் தலைவருக்கும் உண்டு. இதனை ராகுல் காந்தி அடிக்கடி மறந்துவிடுகிறார்.

தமிழகத்தின் பல இடங்களில் பாதுகாப்பு வளையத்தை மீறிய ராகுல் காந்தி, மக்களிடமும் தொண்டர்களிடமும் அளவளாவினார். இதனை, ராகுலின் பெருந்தன்மையை வியந்தோதும் செய்திகளாக ஊடகங்கள் வெளியிட்டன. ஆனால், இந்த வழக்கம் கண்டிக்கத்தக்கது என்பதை இதுவரை எந்த ஊடகமும் சுட்டிக் காட்டவில்லை.

ஸ்ரீபெரும்புதூரில் ராஜீவ் காந்தியை பலிகொண்ட வெடிகுண்டுப் பெண் தனு காங்கிரஸ் நிர்வாகிகள் சிலரது உதவியுடன்தான் அங்கு வர முடிந்தது என்பது விசாரணையில் தெரியவந்தது. எனவே, முக்கிய தலைவர்களின் பாதுகாப்பைப் பொறுத்த மட்டிலும், எந்தவித சமரசத்துக்கும் இடம் அளிக்கக் கூடாது.

சொந்தக் கட்சியினரே ஆனாலும், இஸட் பிளஸ் பிரிவில் பாதுகாக்கப்படும் தலைவர்களை நெருங்க பல சோதனைகளும் கட்டுப்பாடுகளும் உள்ளன. பாதுகாக்கப்படும் தலைவரே அதை மீறுவதைவிட வேறு அபாயம் இருக்க முடியாது.

உதாரணமாக, திருப்பூரில் இளைஞர் காங்கிரஸ் நிர்வாகிகள் சந்திப்பு நடை பெற்ற தனியார் பள்ளியில் நடந்த நிகழ்வுகளைச் சொல்லலாம். அங்கு வந்த இளைஞர் காங்கிரஸ் நிர்வாகிகள் அணிந்திருந்த பெல்டுகள் கூட பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. யாரும் கைப்பேசி கொண்டுசெல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை.

ராகுலுக்கு பா.ஜ.க.வினர் கருப்புக்கொடி காட்டுவதாக அறிவித்திருந்ததால், கருப்புநிற ஆடை அணிந்து வந்த இளைஞர் காங்கிரஸாரும்கூட அரங்கினுள் அனுமதிக்கப்படவில்லை. இளைஞர் காங்கிரஸாரிடம் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட, அரங்கினுள் அனுமதிக்கப்படாத பொருள்கள், பள்ளி வளாகத்துக்கு வெளியே கேட்பாரற்றுக் கிடந்தன. அந்த அளவுக்குக் காவல்துறையினர் கெடுபிடி செய்திருந்தனர். பத்திரிகையாளர்களுக்கும் நிகழ்ச்சியில் அனுமதி மறுக்கப்பட்டது.

பள்ளிக்கு எதிர்ப்புறம் உள்ள மைதானத்தில் அமைக்கப்பட்ட ஹெலிபேடில் இருந்து காரில் ராகுல் வந்துசெல்ல ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. ஆனால், நிகழ்ச்சி முடிந்து திரும்புகையில் காரிலிருந்து திடீரென இறங்கிய ராகுல் காந்தி, அங்கு சாலையில் நின்றிருந்த மக்களிடம் கைகுலுக்கினார். இந்த திடீர் நடவடிக்கையை எதிர்பாராமல் காவல்துறை அதிகாரிகள் திகைத்தனர்.

பாதுகாப்புக் கெடுபிடிகளை மீறி ராகுல் காந்தி மக்களிடம் அளவளாவியது தொண்டர்களிடம் உற்சாகத்தை ஏற்படுத்தியது உண்மைதான். எனினும், அதிருப்தியாளர் யாரேனும் ஒருவர் சிறு கல் வீசியிருந்தாலும், அன்று தமிழகத்தின் மானம் நாடு முழுவதும் கப்பலேறி இருக்கும்.

திருப்பூரில் மட்டுமல்ல, விழுப்புரம், திருநெல்வேலி ஆகிய இடங்களிலும் ராகுல் காந்தி இவ்வாறே பாதுகாப்பு வளையத்தைவிட்டு வெளிவந்து தொண்டர்களிடம் அளவளாவியதாகச் செய்திகள் கூறுகின்றன.

ராகுல் காந்தி நாடு முழுவதிலும் இவ்வாறுதான் நடந்து வருகிறார். இதுபற்றி அடிக்கடி பத்திரிகைகளிலும் பெருமிதத்துடன் செய்திகள் வெளியாகின்றன. பாதுகாப்பு வளையத்தை மீறி மக்களிடம் புழங்குவது, தனது எளிமையையும், இனிய அணுகுமுறையையும் காட்டுவதாக அவர் நம்புவதாகத் தெரிகிறது. அவரது எண்ணம் அதுவானால், தனக்கு இஸட் பிளஸ் பாதுகாப்பு வேண்டாம் என்று அவர் மறுத்துவிட வேண்டியதுதானே?

இஸட் பிளஸ் பாதுகாப்பு முறை அளிக்கும் படாடோபமும் வேண்டும்; மக்கள் எளிதாக அணுகக்கூடிய எளிமையின் திருவுருவம் என்ற பாராட்டும் வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கக் கூடாது. இது “கூழுக்கும் ஆசை; மீசைக்கும் ஆசை’ என்ற பழமொழியையே நினைவுபடுத்துகிறது.

உச்சபட்ச பாதுகாப்பில் உள்ள ஒருவர் பாதுகாப்பு வளையத்தை உடைப்பது, அவருக்கு மட்டுமல்லாது பலருக்கும் நாசத்தை ஏற்படுத்தும். இதை ராகுல் காந்தி உணர வேண்டும்.

திருப்பூரில் காரில் ஏறிய ராகுல் காந்தியைப் பார்க்க ஆர்வக்கோளாறால் ஓடிவந்த இளைஞர் ஒருவரை மடக்கிய போலீஸார் அவரிடம் தீவிர விசாரணை மேற்கொண்டதையும் காண முடிந்தது. அதேசமயம், ஆர்வக்கோளாறு காரணமாக காரிலிருந்து இறங்கி பலரிடம் கைகுலுக்கிய ராகுல் காந்தியிடம் எதுவும் சொல்ல முடியாமல் அதிகாரிகள் கையைப் பிசைந்தனர்.

வருங்காலத்திலாவது, இத்தகைய தர்மசங்கடங்கள் நிகழ்வதை, பாதுகாக்கப்படும் தலைவர்களே தவிர்க்க வேண்டும். அல்லது, பாதுகாப்பை உறுதிசெய்ய வேண்டிய காவல்துறை அதிகாரிகளாவது, சம்பந்தப்பட்டவர்களிடம் இதுகுறித்து விளக்கி, ‘ஆர்வக் கோளாறு’களைத் தடுக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அசம்பாவிதங்கள் நிகழும்போது அரற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டியதுதான்.

– தினமணி (06.01.2011)

.