Tag Archives: பொருளாதாரம்

அலட்சியத்தால் அதிருப்திக்குள்ளாகும் ஆடம்பர ரயில்!

25 Jun

கோவையிலிருந்து பெங்களூருக்கு அதீத எதிர்பார்ப்புகளுடன் அண்மையில் துவங்கிய இரண்டடுக்கு “உதய்’ எக்ஸ்பிரஸ் அதிவிரைவு ரயில் சேவை, அதன் சேவைக் குறைபாடுகள் காரணமாக பல புகார்களுக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது.

இதுவரை, பெங்களூரு- சென்னை, பாந்ரா- ஜாம்நகர் (குஜராத்), விசாகப்பட்டினம்- விஜயவாடா (ஆந்திரம்) ஆகிய வழித்தடங்களில் இயக்கப்பட்ட உதய் எக்ஸ்பிரஸ் ஜூன் 10ஆம் தேதியிலிருந்து கோவை- பெங்களூரு இடையே இரு மார்க்கத்திலும் தனது சேவையைத் துவக்கியது (ரயில் எண்கள்: 22665, 22666). Continue reading

Advertisements

வங்கிக் கடன் மோசடியும் அதற்கு அப்பாலும்…

9 Mar

-பி.எஸ்.எம்.ராவ்

 

பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் வைர வியாபாரி நீரவ் மோடி  நிகழ்த்திய பல்லாயிரம் கோடி மோசடி குறித்து பலதரப்பிலும் புகார்கள் கூறப்படுகின்றன. இந்த மோசடியில் மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கி, பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி, அதன் ஊழியர்கள், ஆடிட்டர்கள் உள்ளிட்ட பலருக்கும்  பொறுப்புண்டு. ஆனால் அனைவரும் தங்கள் பொறுப்பை பிறர் மீது சுமத்தவே விழைகிறார்கள். இதன்காரணமாக, இந்த மோசடியின் முழுமையான பரிமாணம் கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் போகிறது.  இது நீரவ் மோடி கும்பலின் மோசடியைவிட அபாயகரமானது.

இந்த மோசடியின் விரிவான விவரங்கள் ஏற்கனவே பலமுறை விளக்கப்பட்டுவிட்டன.  எனினும் இதன் சுருக்கத்தை இப்போது நினைவுபடுத்திக் கொள்வது, இதன் பின்புலத்தில் மறைந்துள்ள மேலும் பல மோசடிகளையும் அறிய உதவும்.

மும்பை, பிராடி ஹவுஸில் உள்ள பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் கிளை, தனது வாடிக்கையாளரான நீரவ் மோடிக்கு உதவும் வகையில், வெளிநாடுகளிலுள்ள அலகாபாத் வங்கி, ஆக்சிஸ் வங்கி, பாரத ஸ்டேட் வங்கி,  யூனியன் வங்கி ஆகியவற்றின் கிளைகளுக்கு கடன் பத்திர ஒப்பந்தக் கடிதம் (லெட்டர் ஆஃப் அண்டர்டேக்கிங்}எல்ஓயு) அளித்தது. அதன் அடிப்படையில் நீரவ் மோடி, அவரது மாமா மெஹல் சோக்ஸி ஆகியோரின் நகை வர்த்தக நிறுவனங்கள் எந்தக் கேள்வியுமின்றி வெளிநாட்டு வங்கிக் கிளைகளில் ரூ. 12,717 கோடி கடன் பெற்றன.

வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுவோர் சிரமமின்றி வர்த்தகம் செய்ய ஏதுவாக கொண்டுவரப்பட்ட முறையே எல்ஓயு. இதன்படி, நீரவ் மோடி நிறுவனத்துக்கு வெளிநாட்டு வங்கிகள் அந்நாட்டு நாணயத்தில் கடனளிக்க பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி பொறுப்பேற்றுக் கொண்டது.

இது ஒரு வங்கி வர்த்தக நடைமுறை. இதற்காக நீரவ் மோடி பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கிக்கு வட்டியும், கட்டணமும் செலுத்துவார். ஆயினும் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அந்தக் கடனை அடைக்காவிட்டால் வங்கி நடவடிக்கை எடுக்கும். இதுவே நடைமுறை.

இந்தக் கடனுக்கு ஈடாக, இந்தியாவில் நூறு சதவீத அடமானம் வைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். தவிர,  இந்தக் கடனை 90 நாள்களுக்குள் நீரவ் மோடி திருப்பிச் செலுத்தாவிட்டால், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி, கடனளித்த வெளிநாட்டு வங்கிக்கு அந்தப் பணத்தைத் திருப்பித் தரும். இந்த கால வரையறையை நீரவ்  கும்பல் ஓராண்டாக  உயர்த்திக் கொண்டது. தவிர, இந்தியாவில் அதற்கு ஈடான அடமானமும் வைக்கப்படவில்லை.

அதாவது, நீரவ் மோடியும் மெஹல் சோக்ஸியும் பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி அலுவலர்கள் சிலருடன் கள்ளக் கூட்டணி வைத்துக்கொண்டு, பழைய கடன்களை அடைக்காமலே, எல்ஓயு முறையில் வெளிநாடுகளில் இயங்கும் பல வங்கிகளில் புதிய கடன்களைப் பெற்றுள்ளனர். இதுதான் மோசடியின் அடிப்படை.

இந்த எல்ஓயு முறைக்கு உதவ உலகளாவிய  ‘ஸ்விப்ட்’ என்ற கணினி வழி ஒப்பந்தப் பரிமாற்ற முறை 1973-ஆம் ஆண்டு முதல் நடைமுறையில் உள்ளது. உலக நாடுகளின் வங்கிகளிடையிலான பாதுகாப்பான நிதிப் பரிமாற்றத்துக்கு இதற்காக ஒப்பந்தம் உள்ளது. இதன்படி அனுப்பப்படும் எல்ஓயு உத்தரவாதக் கடிதங்கள் எந்தத் தயக்கமும் இன்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த வசதியைத் தான் நீரவ் மோடி கும்பல் துஷ்பிரயோகம் செய்துள்ளது.

எந்த ஒரு வங்கியிலும் ஸ்விப்ட் முறையில் எல்ஓயு அனுப்பப்பட்டால் அதை ‘கோர் பாங்கிங் சிஸ்டம்’ எனப்படும் மையக் கட்டுப்பாட்டு முறையுடன் (சிபிஎஸ்) இணைக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் மட்டுமே வெளிநாடுகளில் வாடிக்கையாளருக்காகச் செய்யப்படும் நிதிப் பரிமாற்றங்கள் வங்கிப் பேரேட்டில் பதிவாகும். ஆனால், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் சில ஊழியர்கள் நீரவ் மோடியுடன் கைகோத்துக் கொண்டு,  இந்த பரிமாற்றங்களை சிபிஎஸ் முறையிலிருந்து மறைத்துவிட்டனர்.

எனவேதான் இப்போது, வரும் மார்ச் 30-க்குள் நாட்டிலுள்ள அனைத்து வங்கிகளும் தனது ஸ்விப்ட் பரிமாற்றங்கள் அனைத்தையும் சிபிஎஸ் முறையில் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று தற்போது ரிசர்வ் வங்கி கெடு விதித்திருக்கிறது.

இந்த மோசடியில் நீரவ் மோடிக்கோ, மெஹல் சோக்ஸிக்கோ பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி நேரடியாக கடன் அளிக்கவில்லை. ஆனால் அவர்கள் வெளிநாடுகளில் இயங்கும் பிற வங்கிகளின் கிளைகளில் கடன் பெற உத்தரவாதம் அளித்திருக்கிறது. ரொக்கப் பரிமாற்றம் இல்லாத இந்த வகையிலான வங்கிச் செயல்பாடுகளில் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அந்தக் கடன் திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டதா என்று கண்டறிந்து நடவடிக்கை எடுப்பது அவசியம். இத்தகைய ரொக்கமற்ற கடன்கள், வங்கிப் பேரேட்டில்  முழுமையான கடன்கள் பிரிவில் இடம் பெறாது; மாறாக, அவசரத் தேவை என்னும் விதத்தில் தற்செயல் கடன்களாகவே (கன்டிஜென்சி லயபிலிட்டிஸ்) பட்டியலிடப்படும்.

ஒருவகையில் இதுவும் வாராக்கடன் போன்றதே (என்பிஏ). வங்கியில் முறைப்படி விண்ணப்பித்து கடன் பெற்றவர் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அதை வட்டியுடன் திருப்பச் செலுத்த முடியாத நிலை ஏற்பட்டால் அது வாராக்கடன் ஆகிறது. அது வங்கிப் பேரேட்டில் பதிவாகி இருக்கும். ஆனால், எல்ஓயு முறையில் வெளிநாடுகளில் பெற்ற கடன் திரும்ப வராவிட்டால், அதற்கு உத்தரவாதம் அளித்த வங்கியின் மறைமுகமான வாராக்கடனாகவே அது மாறும். இதுவே பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் தற்போது நிகழ்ந்துள்ளது.

இவ்விஷயத்தில் நீரவ் மோடிக்கு அளிக்கும் கடன் உத்தரவாதங்கள் சுமையாகும்,  பணம் திரும்ப வராது என்று தெரிந்தே சில வங்கி ஊழியர்களும் அலுவலர்களும் செயல்பட்டுள்ளனர். அதற்கு அவர்கள் நீரவிடம் கையூட்டு பெற்றிருக்கலாம். இதனால் அந்த வங்கி தற்போது ரூ. 12,717 கோடியை இழந்துள்ளது. எனவே தான் இதனை ஊழல் என்கிறோம்.

வங்கியின் வாராக்கடன்களும், மறைமுகமான தற்செயல் கடன் பொறுப்புகளும் வங்கியின் மூலதனத்தில் துண்டு விழ வைப்பவை. இவற்றில் முதலில் வாராக்கடன்கள் குறித்துக் காணலாம்.

2017 செப்.  30 -ஆம் தேதி நிலவரப்படி,  இந்தியாவில் உள்ள பொதுத்துறை வங்கிகள் (ரூ. 7,33,974 கோடி),  தனியார் வங்கிகளின் (ரூ. 1,02,808 கோடி) மொத்த வாராக்கடன் அளவு ரூ. ரூ. 8.37 லட்சம் கோடி ஆகும். இது பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி முறைகேடு வெளிவருவதற்கு முன் எடுக்கப்பட்ட மதிப்பீடாகும். இந்த வாராக்கடன்களின் அளவு மார்ச் 2018}இல் ரூ. 9.5  லட்சம் கோடியை எட்டக் கூடும். இதுவேகூட மறைக்கப்பட்ட புள்ளிவிபரங்களின் அடிப்படையிலானது என்று சிலர் விமர்சிக்கின்றனர். ஏனெனில் கடந்த சில ஆண்டுகளில் சுமார் ரூ. 6 லட்சம் கோடி அளவிலான வங்கிகளின் வாராக்கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளன.

வங்கியின் ஆண்டறிக்கையில் தொடர்ந்து சுமையாக வாராக்கடன்கள் இருந்தால் அதன் பங்குச்சந்தை மதிப்பு வீழ்ச்சி அடையும். அதைத் தவிர்க்க அவ்வப்போது ரிசர்வ் வங்கி அனுமதியுடன், வசூலிக்கவே முடியாத கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்படுவது வழக்கம்.  அதற்கு உதவியாக மத்திய அரசு வங்கிகளுக்கு குறிப்பிட்ட அளவுக்கு நிதி ஒதுக்கும். இந்த நடைமுறை இல்லாவிட்டால் நமது வங்கிகளின் வாராக்கடன் அளவு மேலும் பல மடங்காகி இருக்கும் என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் துணைஆளுநர் கே.சி.சக்கரவர்த்தி, வாராக்கடன்களின் அளவு ரூ. 20 லட்சம் கோடியாக இருக்கலாம் என்கிறார்.

உண்மையில் இதைவிட பல மடங்கு அதிகமாக தற்செயல் கடன் பொறுப்புகள் இருக்கக்கூடும். அவற்றை வங்கி ஆண்டறிக்கையில் சேர்க்காமல் இருப்பது, அவற்றின் வர்த்தக மீறல்களை மறைக்க உதவுகிறது. எல்ஓயு, வங்கி கடன் பத்திர ஓப்பந்தம் (லெட்டர் ஆஃப் கிரெடிட்- எல்ஓசி) போன்றவை இதற்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எனினும், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி முறைகேடு, இந்த நடைமுறையிலுள்ள சிக்கலை  அம்பலப்படுத்திவிட்டதால், வாராக்கடன்களின் அளவு நம்மை திகைக்க வைப்பதாக அமையலாம். ஏனெனில் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களும் வாராக்கடன்களின் மற்றொரு வடிவமே.

உதாரணமாக,  2017 மார்ச் வரையிலான காலகட்டத்தில் பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின்  தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் அளவு ரூ. 3.32 லட்சம் கோடி. இதில் மும்பை கிளையில் நீரவ் மோடி கும்பல் நடத்திய முறைகேட்டின் அளவு மட்டுமே ரூ. 12,171 கோடி!   இத்தனை நாட்கள் இது எவ்வாறு மறைக்கப்பட்டிருந்தது?

நாட்டிலுள்ள அனைத்து வங்கிகளின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் ஒட்டுமொத்த அளவு ரூ. 151.61 லட்சம் கோடியாகும். இது நாட்டின் ஓராண்டு உள்நாட்டு உற்பத்தி மதிப்பைவிட (ஜிடிபி- ரூ. 141.58 லட்சம் கோடி) அதிகமாகும். தவிர, அனைத்து வங்கிகளின் ஒட்டுமொத்த சொத்து மதிப்பான ரூ. 149.94 லட்சம் கோடியை விட இது அதிகம்.

இதுபோன்ற கடன்களை எந்த அளவுக்கு அனுமதிக்கலாம் என்பதற்கு ரிசர்வ் வங்கி வரையறை விதித்துள்ளது. வங்கியின் சொத்து மதிப்பில் 36 சதவீதத்தை  ஸ்டேட் வங்கிகளும், 41 சதவீதத்தை பிற தேசிய வங்கிகளும் தற்செயல் பொறுப்புக் கடனாக அளிக்கலாம். ஆனால் தனியார் வங்கிகள் 106 சதவீதத்துக்கு மேல் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களை அளிக்கின்றன. சில வெளிநாட்டு வங்கிகளோ 927 சதவீதத்துக்கு மேல் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களை அளிக்கின்றன.

இந்தியாவின் வங்கி வர்த்தக்கத்தில் வெளிநாட்டு வங்கிகளின் பங்களிப்பு 4 சதவீதம் முதல் 5 சதவீதம் மட்டுமே.  ஆனால் அவற்றின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் மதிப்பு ரூ. 75 லட்சம் கோடியாக  உள்ளது. அதாவது நாட்டின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களில் சரிபாதி வெளிநாட்டு வங்கிகளால் உருவானவை.

இத்தகைய நிலையில், தற்செயல் பொறுப்புக் கடன் முறையில் மேலும் பல மடங்கு கடன் முறைகேடுகள் நடந்திருக்க வாய்ப்புள்ளதை யாரும் மறுக்க இயலாது. ஒரே ஒரு பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் நிகழ்ந்த முறைகேடு மூலமாகவே இந்திய வங்கித் துறையின் நம்பகத்தன்மை பாதிக்கப்பட்டு விட்டது.

இதன் காரணமாக அந்த வங்கியின் பங்குகள் வீழ்ச்சி அடைந்ததால் பங்குச்சந்தையில் ரூ. 15,400 கோடி இழப்பு ஏற்பட்டது. இது நீரவ் முறைகேட்டால் ஏற்பட்ட இழப்பைவிட ரூ. 3,000 கோடிக்கு மேல் அதிகம்!  பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் சந்தை மூலதனம் (பங்குச் சந்தையில் உலவும் பங்கு மூலதனம்), இந்த முறைகேடு காரணமாக 15 நாட்களில் ரூ. 39,256 கோடியிலிருந்து ரூ. 23,856 கோடியாகச் சரிந்துவிட்டது.

இந்த பரிதாபகரமான சூழலிலிருந்து இந்திய வங்கிகள் தப்ப வேண்டுமானால், வங்கிகள் அனைத்தும் தனியார் மயமாக வேண்டும் என்று அசோசேம், ஃபிக்கி போன்ற வர்த்தக அமைப்புகள் யோசனை கூறியுள்ளன. அவர்கள் 2008-ஆம் ஆண்டு உலக அளவில் வங்கிகள் சந்தித்த நெருக்கடிக்கு தனியார் வங்கிகளே காரணம் என்பதை மறந்துவிட்டார்கள். பல தனியார் வங்கிகள் திவாலானதால்தான் 1970-களில் அவை தேசியமயமாக்கப்பட்டன என்ற வரலாற்று உண்மையையும் மறக்கக் கூடாது.

இதற்கு பொதுத்துறை வங்கி ஊழியர்களின் பொறுப்பற்ற தன்மையை நியாயப்படுத்துவதாகப் பொருளல்ல. தனியார் மயமாக்கத்தால் ஊழியர்களின் திறன் மேம்படும் என்றும் கூற முடியாது.  அதேசமயம், இந்த யோசனை பிரச்னையை திசை திருப்புவதாகவே காணப்படுகிறது.

இந்த விகாரத்தில் வங்கி ஊழியர்களை குற்றம் சாட்டும்போது, அவர்களைக் கண்காணிக்காமல் தவறவிட்ட நிர்வாகத்தையும் கண்டிக்க வேண்டும். அதேபோல,  வங்கி நிர்வாகங்கள் ஒழுங்காகச் செயல்படுகின்றனவா என்பதைக் கண்காணித்து சீர்படுத்த வேண்டிய அரசும் ரிசர்வ் வங்கியும் தமது கடமையிலிருந்து நழுவக் கூடாது. இதற்குப் பதிலாக, மாறி மாறி புகார்கள் கூறிக் கொண்டிருப்பதால் யாருக்கும் எந்தப் பயனும் விளையப் போவதில்லை.

இந்தப் பிரச்னையினால் வங்கிகள் மீது மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அவநம்பிக்கையைப் போக்க வேண்டுமானால், இப்போதைக்கு  இரு உறுதியான நடவடிக்கைகளை அரசு எடுக்க வேண்டும். முதலாவதாக,  அனைத்து வங்கிகளின் ஒட்டுமொத்த வாராக்கடன்கள், தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் அளவினை முழுமையாக ஆராய்ந்து வெளிப்படுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் இவற்றில் நிகழ்ந்துள்ள மோசடிகளை அறிய முடியும். நோயைக் குணப்படுத்த அதன் காரணத்தைக் கண்டறிவதும், அதை மறைக்காமல் இருப்பதும் அவசியம் அல்லவா?

அடுத்து வங்கிகளின் நிர்வாகங்கள், நடைமுறைகள், கட்டுப்பாடுகள் அனைத்தும் தாமதமின்றி முறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். நீரவ் மோடி கும்பல் 2011 முதல் 2017 வரை இந்த மோசடிகளை அரங்கேற்றி உள்ளது. ஆனால், அரசு, ரிசர்வ் வங்கி,  பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி நிர்வாகம் ஆகியவற்றின் புறநிலை ஆய்வுகளும், கண்காணிப்புகளும், தணிக்கைகளும் ஊழலைக் கண்டறிய முடியவில்லை. அதன் காரணத்தைக் கண்டறிந்து ஓட்டைகள் அடைக்கப்பட வேண்டும்.

வங்கிகளில் நிகழும் நிதி மோசடிகளின் சுமை மக்கள் மீதே விழும். கடன் மோசடிகளால் இழக்கப்படும் பணம் நாட்டுக்கு நிதிச் சுமையாகும். எனவே, மத்திய அரசும், ரிசர்வ் வங்கியும் கடும் நடவடிக்கைகளை எடுத்து, வங்கித் துறையை கட்டுக்குள் வைப்பது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

-தினமணி (09.03.2018)

குறை காண ஏதுமில்லை!

4 Feb

-எஸ்.குருமூர்த்தி

முந்தைய அரசின் ஊழல்கள், தள்ளாடும் நிலையில் கைவிடப்பட்டிருந்த பொருளாதாரம், வெளி வர்த்தகப் பற்றாக்குறை, கொள்கைக் குழப்பங்களால் இந்தியப் பொருளாதாரம் மிக மோசமான நிலையில் இருந்தது. எனவே, மத்திய நிதியமைச்சர் அருண் ஜேட்லியின் முதல் மூன்று நிதிநிலை அறிக்கைகளும், தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் இருந்த இந்தியப் பொருளாதாரத்தை மீட்கும் நோக்கம் கொண்டவையாக மட்டுமே இருந்தன. சென்ற நிதிநிலை அறிக்கை  பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கையின் தாக்கத்தால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகளின் பின்னணியில் அமைந்திருந்தது.

முந்தைய நிதிநிலை அறிக்கைகளைப் போலல்லாமல்,  முற்றிலும் தடைகளற்ற நிலையில் தற்போதைய 2018-19 ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கையை தாக்கல் செய்திருக்கிறார் அருண் ஜேட்லி. ஜி.எஸ்.டி. அறிமுகத்தால் சில பாதிப்புகள் இருந்தாலும்கூட, அரசுக்கு கணிசமான அளவில் தற்போது வருவாயும் ஏற்பட்டிருக்கும் நிலையில் இந்த நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

கடந்த மூன்றரை ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட பல்வேறு நடவடிக்கைகளின் விளைவாக அடைந்திருக்கும் வலுவான பொருளாதாரத்தின் அடிப்படையில் தான்,  இந்த 2018-19 ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கை தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கிறது.  பண மதிப்பிழப்பு நடவடிக்கை, ஜி.எஸ்.டி. ஆகியவற்றால் சரிவு கண்டு மீண்டெழுந்த உற்பத்தித் துறை மற்றும் சேவைத் துறைகளும், இயல்புநிலைக்குத் திரும்பிவிட்ட ஒட்டுமொத்த பொருளாதார வளர்ச்சியும் (ஜி.டி.பி.) இந்த நிதிநிலை அறிக்கைக்கு வலு  சேர்த்திருக்கின்றன. Continue reading

2017: சோதனைகளைக் கடந்த ஆண்டு!

27 Dec

 

இந்த ஆண்டு இந்தியப் பொருளாதாரத்துக்கு சோதனையான ஓர் ஆண்டு. இதுவரையில் இருந்த பல வரையறைகள் தகர்க்கப்பட்ட ஆண்டும்கூட. சுதந்திரம் பெற்ற பிறகான இத்தனை ஆண்டுகளில் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தம் தொடர்பான அடிப்படை முயற்சிகள் நடைபெற்ற ஆண்டும் இதுவே. அந்தச் சீர்திருத்தங்களால் ஏற்பட்ட தடைகளையும் தாண்டி, இந்தியப் பொருளாதாரம் நாலுகால் பாய்ச்சலில் முன்னேறத் துவங்கி இருப்பதையும் ஆண்டின் கடைசி மாதங்களில் காண முடிந்தது.

சொல்லப்போனால் இந்தச் சீர்திருத்தம் 2016 ஆகஸ்டிலேயே துவங்கிவிட்டது. பலமுனை வரிவிதிப்பை இந்தியா கைவிட்டு, சரக்கு மற்றும் சேவை வரி (ஜி.எஸ்.டி.) விதிப்பு என்ற ஒரே மறைமுக வரி அமைப்புக்கு மாறுவதற்கு அடித்தளமிடப்பட்டது அப்போதுதான். 2002-இல் அன்றைய பிரதமர் வாஜ்பாய் துவங்கிவைத்த வரி சீர்திருத்தத்துக்கான முனைப்பு 2017-இல் நிறைவேறியது. 2016 ஆகஸ்டில் அரசியல் சாஸன 101-வது திருத்த மசோதா மக்களவையில் 2016 ஆகஸ்ட் 3-லும், மாநிலங்களவையில் ஆகஸ்ட் 8-லும் நிறைவேற்றப்பட்டது. பிறகு அனைத்து மாநில சட்டப் பேரவைகளிலும் அத்திருத்தம் ஏற்கப்பட்டது. இறுதியாக ஜி.எஸ்.டி. சட்டம் 2017 ஜூலை 1 முதல் நாடு முழுவதும் அமலானது. Continue reading