Tag Archives: மொழிபெயர்ப்பு

கிராமிய வங்கி ஊழியர்களின் ஓய்வூதியப் போராட்டம்

28 Apr

-பி.எஸ்.எம்.ராவ்


கிராமிய வங்கியில் பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்றவர்கள் கடந்த 20 ஆண்டுகாலமாக நடத்திவரும் உரிமைப் போராட்டம்,  நமது நாட்டின் அதிகாரவர்க்கம் எவ்வாறு கீழ்நிலையிலுள்ளவர்களைப் புறக்கணிக்கிறது என்பதையும்,  ஜனநாயகத்தின் அடிப்படையான மக்கள்நல அரசு  என்ற கோட்பாட்டை முழுமையாக நிராகரிக்கிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

இந்த வங்கிகளில் பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்ற மூத்த குடிமக்களின் கூக்குரல்கள் விழலுக்கு இறைத்த நீராயின. இந்த ஓய்வூதியர்கள் 25,000 பேரில் சுமார் 3,500 பேர் ஏற்கெனவே காலமாகிவிட்டனர். இவர்கள் 1990-களில் தங்கள் ஓய்வூதியம் தொடர்பான கோரிக்கையை முன்வைத்தனர். அது 2003-இல் சட்டப் போராட்டமாக வடிவெடுத்தது. ஆயினும் இதுவரை இவர்களுக்கு நீதி கிடைக்கவில்லை. இனிமேல் கிடைத்தாலும், ஓய்வூதியம் பெறாமலே இறந்துபோன ஆத்மாக்கள் நற்கதி அடையுமா என்று தெரியவில்லை.   Continue reading

Advertisements

குழம்பிய குட்டையும் அரசியல் நிர்பந்தங்களும்

26 Mar

-அருண் நேரு

(2012-இல் வெளியான மற்றொரு பழைய கட்டுரை… காலத்தின் பொருத்தப்பாட்டால் மறுபதிவு செய்யப்படுகிறது. அப்போதும் மக்களை ஊடக மேதாவிகள் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதற்கான சான்றும் கூட).

கூட்டணி நாடகம் மீண்டும் அரங்கேறிவிட்டது. இதில் தவறொன்றும் கூற முடியாது. திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் சமாஜ்வாதிக்கும் அதிகாரப் பகிர்வு உள்ளிட்ட விஷயங்களில் கருத்து வேறுபாடு இருப்பது கூட்டணியில் சகஜம்தான். காங்கிரஸ் கட்சிக்குச் சொந்த அபிலாஷைகள் இருக்கத்தான் செய்யும். அதை நிறைவேற்றவே அக்கட்சி போராடும். அதுபோல திரிணமூல் காங்கிரஸுக்கும் சமாஜ்வாதிக்கும் சொந்தத் திட்டங்கள் இருக்கும். இப்போது ஐ.மு.கூட்டணி- 2 ஆட்சியிலும் காங்கிரஸிலும் நிலவும் குழப்பங்களுக்குத் தீர்வு காணும் பொறுப்பு சோனியா காந்திக்குத்தான் இருக்கிறது.

குடியரசுத் தலைவர் தேர்தலில் ஏ.பி.ஜே. அப்துல் கலாம் பெயர் அடிபடுவதில் அதிசயமில்லை. எண்ணிக்கையை அடிப்படையாகக் கொண்ட யதார்த்தமான அரசியல் களத்தில் இது இப்போது பேசும் பொருளாகி இருக்கிறது. எண்ணிக்கையை எட்ட பிராந்தியக் கட்சிகளின் பங்களிப்பு முக்கியத்துவம் பெற்றிருக்கிறது. பிராந்தியக் கட்சிகளிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்படுத்தினால் மட்டுமே காங்கிரஸ் கட்சிக்கு இப்பிரச்னையிலிருந்து மீள முடியும். ஆனால் இப்போதைக்கு காங்கிரஸ் கட்சிக்கு இது அறிவுப்பூர்வமான செயலாக இருக்காது. Continue reading

பிராந்தியக் கட்சிகளின் கூட்டணிக்கு அச்சாரம்?

21 Mar

-அருண் நேரு

(2012-இல் வெளியான பழைய கட்டுரை… காலத்தின் பொருத்தப்பாட்டால் மறுபதிவு செய்யப்படுகிறது. அப்போதும் மக்களை ஊடக அறிஞர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதற்கான சான்றும் கூட.)

அருண் நேரு

கூட்டணிக் குழப்பங்கள், கொள்கைத் தடுமாற்றங்கள், கிரேக்கப் பொருளாதார நெருக்கடி, பிரிட்டனில் நிலவும் தொழில் மந்தநிலை போன்ற எதிர்மறையான நிகழ்வுகளிடையே நமது பொருளாதாரமும் வீழ்ச்சி அடைந்து வருவதாகத் தகவல்கள் வருகின்றன.

இந்த மோசமான நிலையிலும்கூட, நாட்டின் குடியரசுத் தலைவர் வேட்பாளராக நம்மால் பிரணாப் முகர்ஜியைத் தேர்வு செய்ய முடிந்திருக்கிறது; விரைவில் அவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படவும் இருக்கிறார்.

ஓர் அதிசயமான உண்மை என்னவென்றால், பிரணாப் முகர்ஜி காங்கிரஸ் கட்சியின் முதல் தேர்வாக இருக்கவில்லை என்பதுதான். எந்த ஒருவரது தகுதியையும் வாய்ப்பையும் வழக்கமான சதிக் கோட்பாடுகள் குலைத்துவிடும். இந்நிலையில், ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி அரசின் இரண்டாவது ஆட்சிக் காலத்தில் பிரணாப் முகர்ஜி அனைவரிடமும் நம்பிக்கை ஏற்படுத்துபவராகவும், எதிர்க்கட்சிகளிடமும் நடுநிலையாகச் செயல்படுபவராகவும் ஒரு நிலையான சக்தியாக விளங்கி வந்திருக்கிறார்.

சமாஜ்வாதி கட்சித் தலைவர் முலாயம் சிங் ஆரம்பத்தில் குடியரசுத் தலைவர் தேர்தல் களத்தைப் பற்றி சரிவரப் புரிந்துகொள்ளாமல் தான் இருந்தார். எனினும் ஐக்கிய ஜனதாதளம், அகாலிதளம், சிவசேனா போன்ற தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணிக் கட்சிகளின் பா.ஜ.க.வுக்கு எதிரான மனநிலையை சட்டென்று புரிந்துகொண்டார்.

சோனியா காந்தி சரியான நேரத்தில் மிகச் சரியான முடிவெடுத்திருப்பதாகவே நான் நினைக்கிறேன். இப்போது பிரணாப் முகர்ஜியை அனைவரும் சேர்ந்து ஒருமனதாகத் தேர்ந்தெடுத்தால் நல்ல முன்னுதாரணமாக இருக்கும். அடுத்து குடியரசு துணைத் தலைவர் தேர்தலில் அனைவரும் கவனம் செலுத்தலாம். Continue reading

வங்கிக் கடன் மோசடியும் அதற்கு அப்பாலும்…

9 Mar

-பி.எஸ்.எம்.ராவ்

 

பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் வைர வியாபாரி நீரவ் மோடி  நிகழ்த்திய பல்லாயிரம் கோடி மோசடி குறித்து பலதரப்பிலும் புகார்கள் கூறப்படுகின்றன. இந்த மோசடியில் மத்திய அரசு, ரிசர்வ் வங்கி, பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி, அதன் ஊழியர்கள், ஆடிட்டர்கள் உள்ளிட்ட பலருக்கும்  பொறுப்புண்டு. ஆனால் அனைவரும் தங்கள் பொறுப்பை பிறர் மீது சுமத்தவே விழைகிறார்கள். இதன்காரணமாக, இந்த மோசடியின் முழுமையான பரிமாணம் கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் போகிறது.  இது நீரவ் மோடி கும்பலின் மோசடியைவிட அபாயகரமானது.

இந்த மோசடியின் விரிவான விவரங்கள் ஏற்கனவே பலமுறை விளக்கப்பட்டுவிட்டன.  எனினும் இதன் சுருக்கத்தை இப்போது நினைவுபடுத்திக் கொள்வது, இதன் பின்புலத்தில் மறைந்துள்ள மேலும் பல மோசடிகளையும் அறிய உதவும்.

மும்பை, பிராடி ஹவுஸில் உள்ள பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் கிளை, தனது வாடிக்கையாளரான நீரவ் மோடிக்கு உதவும் வகையில், வெளிநாடுகளிலுள்ள அலகாபாத் வங்கி, ஆக்சிஸ் வங்கி, பாரத ஸ்டேட் வங்கி,  யூனியன் வங்கி ஆகியவற்றின் கிளைகளுக்கு கடன் பத்திர ஒப்பந்தக் கடிதம் (லெட்டர் ஆஃப் அண்டர்டேக்கிங்}எல்ஓயு) அளித்தது. அதன் அடிப்படையில் நீரவ் மோடி, அவரது மாமா மெஹல் சோக்ஸி ஆகியோரின் நகை வர்த்தக நிறுவனங்கள் எந்தக் கேள்வியுமின்றி வெளிநாட்டு வங்கிக் கிளைகளில் ரூ. 12,717 கோடி கடன் பெற்றன.

வெளிநாட்டு வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுவோர் சிரமமின்றி வர்த்தகம் செய்ய ஏதுவாக கொண்டுவரப்பட்ட முறையே எல்ஓயு. இதன்படி, நீரவ் மோடி நிறுவனத்துக்கு வெளிநாட்டு வங்கிகள் அந்நாட்டு நாணயத்தில் கடனளிக்க பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி பொறுப்பேற்றுக் கொண்டது.

இது ஒரு வங்கி வர்த்தக நடைமுறை. இதற்காக நீரவ் மோடி பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கிக்கு வட்டியும், கட்டணமும் செலுத்துவார். ஆயினும் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அந்தக் கடனை அடைக்காவிட்டால் வங்கி நடவடிக்கை எடுக்கும். இதுவே நடைமுறை.

இந்தக் கடனுக்கு ஈடாக, இந்தியாவில் நூறு சதவீத அடமானம் வைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். தவிர,  இந்தக் கடனை 90 நாள்களுக்குள் நீரவ் மோடி திருப்பிச் செலுத்தாவிட்டால், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி, கடனளித்த வெளிநாட்டு வங்கிக்கு அந்தப் பணத்தைத் திருப்பித் தரும். இந்த கால வரையறையை நீரவ்  கும்பல் ஓராண்டாக  உயர்த்திக் கொண்டது. தவிர, இந்தியாவில் அதற்கு ஈடான அடமானமும் வைக்கப்படவில்லை.

அதாவது, நீரவ் மோடியும் மெஹல் சோக்ஸியும் பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி அலுவலர்கள் சிலருடன் கள்ளக் கூட்டணி வைத்துக்கொண்டு, பழைய கடன்களை அடைக்காமலே, எல்ஓயு முறையில் வெளிநாடுகளில் இயங்கும் பல வங்கிகளில் புதிய கடன்களைப் பெற்றுள்ளனர். இதுதான் மோசடியின் அடிப்படை.

இந்த எல்ஓயு முறைக்கு உதவ உலகளாவிய  ‘ஸ்விப்ட்’ என்ற கணினி வழி ஒப்பந்தப் பரிமாற்ற முறை 1973-ஆம் ஆண்டு முதல் நடைமுறையில் உள்ளது. உலக நாடுகளின் வங்கிகளிடையிலான பாதுகாப்பான நிதிப் பரிமாற்றத்துக்கு இதற்காக ஒப்பந்தம் உள்ளது. இதன்படி அனுப்பப்படும் எல்ஓயு உத்தரவாதக் கடிதங்கள் எந்தத் தயக்கமும் இன்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த வசதியைத் தான் நீரவ் மோடி கும்பல் துஷ்பிரயோகம் செய்துள்ளது.

எந்த ஒரு வங்கியிலும் ஸ்விப்ட் முறையில் எல்ஓயு அனுப்பப்பட்டால் அதை ‘கோர் பாங்கிங் சிஸ்டம்’ எனப்படும் மையக் கட்டுப்பாட்டு முறையுடன் (சிபிஎஸ்) இணைக்க வேண்டும். அவ்வாறு செய்தால் மட்டுமே வெளிநாடுகளில் வாடிக்கையாளருக்காகச் செய்யப்படும் நிதிப் பரிமாற்றங்கள் வங்கிப் பேரேட்டில் பதிவாகும். ஆனால், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் சில ஊழியர்கள் நீரவ் மோடியுடன் கைகோத்துக் கொண்டு,  இந்த பரிமாற்றங்களை சிபிஎஸ் முறையிலிருந்து மறைத்துவிட்டனர்.

எனவேதான் இப்போது, வரும் மார்ச் 30-க்குள் நாட்டிலுள்ள அனைத்து வங்கிகளும் தனது ஸ்விப்ட் பரிமாற்றங்கள் அனைத்தையும் சிபிஎஸ் முறையில் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்று தற்போது ரிசர்வ் வங்கி கெடு விதித்திருக்கிறது.

இந்த மோசடியில் நீரவ் மோடிக்கோ, மெஹல் சோக்ஸிக்கோ பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி நேரடியாக கடன் அளிக்கவில்லை. ஆனால் அவர்கள் வெளிநாடுகளில் இயங்கும் பிற வங்கிகளின் கிளைகளில் கடன் பெற உத்தரவாதம் அளித்திருக்கிறது. ரொக்கப் பரிமாற்றம் இல்லாத இந்த வகையிலான வங்கிச் செயல்பாடுகளில் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அந்தக் கடன் திருப்பிச் செலுத்தப்பட்டதா என்று கண்டறிந்து நடவடிக்கை எடுப்பது அவசியம். இத்தகைய ரொக்கமற்ற கடன்கள், வங்கிப் பேரேட்டில்  முழுமையான கடன்கள் பிரிவில் இடம் பெறாது; மாறாக, அவசரத் தேவை என்னும் விதத்தில் தற்செயல் கடன்களாகவே (கன்டிஜென்சி லயபிலிட்டிஸ்) பட்டியலிடப்படும்.

ஒருவகையில் இதுவும் வாராக்கடன் போன்றதே (என்பிஏ). வங்கியில் முறைப்படி விண்ணப்பித்து கடன் பெற்றவர் குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் அதை வட்டியுடன் திருப்பச் செலுத்த முடியாத நிலை ஏற்பட்டால் அது வாராக்கடன் ஆகிறது. அது வங்கிப் பேரேட்டில் பதிவாகி இருக்கும். ஆனால், எல்ஓயு முறையில் வெளிநாடுகளில் பெற்ற கடன் திரும்ப வராவிட்டால், அதற்கு உத்தரவாதம் அளித்த வங்கியின் மறைமுகமான வாராக்கடனாகவே அது மாறும். இதுவே பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் தற்போது நிகழ்ந்துள்ளது.

இவ்விஷயத்தில் நீரவ் மோடிக்கு அளிக்கும் கடன் உத்தரவாதங்கள் சுமையாகும்,  பணம் திரும்ப வராது என்று தெரிந்தே சில வங்கி ஊழியர்களும் அலுவலர்களும் செயல்பட்டுள்ளனர். அதற்கு அவர்கள் நீரவிடம் கையூட்டு பெற்றிருக்கலாம். இதனால் அந்த வங்கி தற்போது ரூ. 12,717 கோடியை இழந்துள்ளது. எனவே தான் இதனை ஊழல் என்கிறோம்.

வங்கியின் வாராக்கடன்களும், மறைமுகமான தற்செயல் கடன் பொறுப்புகளும் வங்கியின் மூலதனத்தில் துண்டு விழ வைப்பவை. இவற்றில் முதலில் வாராக்கடன்கள் குறித்துக் காணலாம்.

2017 செப்.  30 -ஆம் தேதி நிலவரப்படி,  இந்தியாவில் உள்ள பொதுத்துறை வங்கிகள் (ரூ. 7,33,974 கோடி),  தனியார் வங்கிகளின் (ரூ. 1,02,808 கோடி) மொத்த வாராக்கடன் அளவு ரூ. ரூ. 8.37 லட்சம் கோடி ஆகும். இது பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி முறைகேடு வெளிவருவதற்கு முன் எடுக்கப்பட்ட மதிப்பீடாகும். இந்த வாராக்கடன்களின் அளவு மார்ச் 2018}இல் ரூ. 9.5  லட்சம் கோடியை எட்டக் கூடும். இதுவேகூட மறைக்கப்பட்ட புள்ளிவிபரங்களின் அடிப்படையிலானது என்று சிலர் விமர்சிக்கின்றனர். ஏனெனில் கடந்த சில ஆண்டுகளில் சுமார் ரூ. 6 லட்சம் கோடி அளவிலான வங்கிகளின் வாராக்கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டுள்ளன.

வங்கியின் ஆண்டறிக்கையில் தொடர்ந்து சுமையாக வாராக்கடன்கள் இருந்தால் அதன் பங்குச்சந்தை மதிப்பு வீழ்ச்சி அடையும். அதைத் தவிர்க்க அவ்வப்போது ரிசர்வ் வங்கி அனுமதியுடன், வசூலிக்கவே முடியாத கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்படுவது வழக்கம்.  அதற்கு உதவியாக மத்திய அரசு வங்கிகளுக்கு குறிப்பிட்ட அளவுக்கு நிதி ஒதுக்கும். இந்த நடைமுறை இல்லாவிட்டால் நமது வங்கிகளின் வாராக்கடன் அளவு மேலும் பல மடங்காகி இருக்கும் என்று விமர்சகர்கள் கூறுகின்றனர். ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் துணைஆளுநர் கே.சி.சக்கரவர்த்தி, வாராக்கடன்களின் அளவு ரூ. 20 லட்சம் கோடியாக இருக்கலாம் என்கிறார்.

உண்மையில் இதைவிட பல மடங்கு அதிகமாக தற்செயல் கடன் பொறுப்புகள் இருக்கக்கூடும். அவற்றை வங்கி ஆண்டறிக்கையில் சேர்க்காமல் இருப்பது, அவற்றின் வர்த்தக மீறல்களை மறைக்க உதவுகிறது. எல்ஓயு, வங்கி கடன் பத்திர ஓப்பந்தம் (லெட்டர் ஆஃப் கிரெடிட்- எல்ஓசி) போன்றவை இதற்கு பயன்படுத்தப்படுகின்றன. எனினும், பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி முறைகேடு, இந்த நடைமுறையிலுள்ள சிக்கலை  அம்பலப்படுத்திவிட்டதால், வாராக்கடன்களின் அளவு நம்மை திகைக்க வைப்பதாக அமையலாம். ஏனெனில் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களும் வாராக்கடன்களின் மற்றொரு வடிவமே.

உதாரணமாக,  2017 மார்ச் வரையிலான காலகட்டத்தில் பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின்  தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் அளவு ரூ. 3.32 லட்சம் கோடி. இதில் மும்பை கிளையில் நீரவ் மோடி கும்பல் நடத்திய முறைகேட்டின் அளவு மட்டுமே ரூ. 12,171 கோடி!   இத்தனை நாட்கள் இது எவ்வாறு மறைக்கப்பட்டிருந்தது?

நாட்டிலுள்ள அனைத்து வங்கிகளின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் ஒட்டுமொத்த அளவு ரூ. 151.61 லட்சம் கோடியாகும். இது நாட்டின் ஓராண்டு உள்நாட்டு உற்பத்தி மதிப்பைவிட (ஜிடிபி- ரூ. 141.58 லட்சம் கோடி) அதிகமாகும். தவிர, அனைத்து வங்கிகளின் ஒட்டுமொத்த சொத்து மதிப்பான ரூ. 149.94 லட்சம் கோடியை விட இது அதிகம்.

இதுபோன்ற கடன்களை எந்த அளவுக்கு அனுமதிக்கலாம் என்பதற்கு ரிசர்வ் வங்கி வரையறை விதித்துள்ளது. வங்கியின் சொத்து மதிப்பில் 36 சதவீதத்தை  ஸ்டேட் வங்கிகளும், 41 சதவீதத்தை பிற தேசிய வங்கிகளும் தற்செயல் பொறுப்புக் கடனாக அளிக்கலாம். ஆனால் தனியார் வங்கிகள் 106 சதவீதத்துக்கு மேல் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களை அளிக்கின்றன. சில வெளிநாட்டு வங்கிகளோ 927 சதவீதத்துக்கு மேல் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களை அளிக்கின்றன.

இந்தியாவின் வங்கி வர்த்தக்கத்தில் வெளிநாட்டு வங்கிகளின் பங்களிப்பு 4 சதவீதம் முதல் 5 சதவீதம் மட்டுமே.  ஆனால் அவற்றின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் மதிப்பு ரூ. 75 லட்சம் கோடியாக  உள்ளது. அதாவது நாட்டின் தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களில் சரிபாதி வெளிநாட்டு வங்கிகளால் உருவானவை.

இத்தகைய நிலையில், தற்செயல் பொறுப்புக் கடன் முறையில் மேலும் பல மடங்கு கடன் முறைகேடுகள் நடந்திருக்க வாய்ப்புள்ளதை யாரும் மறுக்க இயலாது. ஒரே ஒரு பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியில் நிகழ்ந்த முறைகேடு மூலமாகவே இந்திய வங்கித் துறையின் நம்பகத்தன்மை பாதிக்கப்பட்டு விட்டது.

இதன் காரணமாக அந்த வங்கியின் பங்குகள் வீழ்ச்சி அடைந்ததால் பங்குச்சந்தையில் ரூ. 15,400 கோடி இழப்பு ஏற்பட்டது. இது நீரவ் முறைகேட்டால் ஏற்பட்ட இழப்பைவிட ரூ. 3,000 கோடிக்கு மேல் அதிகம்!  பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கியின் சந்தை மூலதனம் (பங்குச் சந்தையில் உலவும் பங்கு மூலதனம்), இந்த முறைகேடு காரணமாக 15 நாட்களில் ரூ. 39,256 கோடியிலிருந்து ரூ. 23,856 கோடியாகச் சரிந்துவிட்டது.

இந்த பரிதாபகரமான சூழலிலிருந்து இந்திய வங்கிகள் தப்ப வேண்டுமானால், வங்கிகள் அனைத்தும் தனியார் மயமாக வேண்டும் என்று அசோசேம், ஃபிக்கி போன்ற வர்த்தக அமைப்புகள் யோசனை கூறியுள்ளன. அவர்கள் 2008-ஆம் ஆண்டு உலக அளவில் வங்கிகள் சந்தித்த நெருக்கடிக்கு தனியார் வங்கிகளே காரணம் என்பதை மறந்துவிட்டார்கள். பல தனியார் வங்கிகள் திவாலானதால்தான் 1970-களில் அவை தேசியமயமாக்கப்பட்டன என்ற வரலாற்று உண்மையையும் மறக்கக் கூடாது.

இதற்கு பொதுத்துறை வங்கி ஊழியர்களின் பொறுப்பற்ற தன்மையை நியாயப்படுத்துவதாகப் பொருளல்ல. தனியார் மயமாக்கத்தால் ஊழியர்களின் திறன் மேம்படும் என்றும் கூற முடியாது.  அதேசமயம், இந்த யோசனை பிரச்னையை திசை திருப்புவதாகவே காணப்படுகிறது.

இந்த விகாரத்தில் வங்கி ஊழியர்களை குற்றம் சாட்டும்போது, அவர்களைக் கண்காணிக்காமல் தவறவிட்ட நிர்வாகத்தையும் கண்டிக்க வேண்டும். அதேபோல,  வங்கி நிர்வாகங்கள் ஒழுங்காகச் செயல்படுகின்றனவா என்பதைக் கண்காணித்து சீர்படுத்த வேண்டிய அரசும் ரிசர்வ் வங்கியும் தமது கடமையிலிருந்து நழுவக் கூடாது. இதற்குப் பதிலாக, மாறி மாறி புகார்கள் கூறிக் கொண்டிருப்பதால் யாருக்கும் எந்தப் பயனும் விளையப் போவதில்லை.

இந்தப் பிரச்னையினால் வங்கிகள் மீது மக்களுக்கு ஏற்பட்ட அவநம்பிக்கையைப் போக்க வேண்டுமானால், இப்போதைக்கு  இரு உறுதியான நடவடிக்கைகளை அரசு எடுக்க வேண்டும். முதலாவதாக,  அனைத்து வங்கிகளின் ஒட்டுமொத்த வாராக்கடன்கள், தற்செயல் பொறுப்புக் கடன்களின் அளவினை முழுமையாக ஆராய்ந்து வெளிப்படுத்த வேண்டும். அப்போதுதான் இவற்றில் நிகழ்ந்துள்ள மோசடிகளை அறிய முடியும். நோயைக் குணப்படுத்த அதன் காரணத்தைக் கண்டறிவதும், அதை மறைக்காமல் இருப்பதும் அவசியம் அல்லவா?

அடுத்து வங்கிகளின் நிர்வாகங்கள், நடைமுறைகள், கட்டுப்பாடுகள் அனைத்தும் தாமதமின்றி முறைப்படுத்தப்பட வேண்டும். நீரவ் மோடி கும்பல் 2011 முதல் 2017 வரை இந்த மோசடிகளை அரங்கேற்றி உள்ளது. ஆனால், அரசு, ரிசர்வ் வங்கி,  பஞ்சாப் நேஷனல் வங்கி நிர்வாகம் ஆகியவற்றின் புறநிலை ஆய்வுகளும், கண்காணிப்புகளும், தணிக்கைகளும் ஊழலைக் கண்டறிய முடியவில்லை. அதன் காரணத்தைக் கண்டறிந்து ஓட்டைகள் அடைக்கப்பட வேண்டும்.

வங்கிகளில் நிகழும் நிதி மோசடிகளின் சுமை மக்கள் மீதே விழும். கடன் மோசடிகளால் இழக்கப்படும் பணம் நாட்டுக்கு நிதிச் சுமையாகும். எனவே, மத்திய அரசும், ரிசர்வ் வங்கியும் கடும் நடவடிக்கைகளை எடுத்து, வங்கித் துறையை கட்டுக்குள் வைப்பது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

-தினமணி (09.03.2018)