13 Apr

நாட்டின் பொருளாதார மையமாக விளங்கும் மேற்கு இந்திய பிரதேசத்தில் குஜராத், மகாராஷ்டிரம், கோவா ஆகிய 3 மாநிலங்களும், டாமன் மற்றும் டையூ,  தாத்ரா மற்றும் நகர்ஹவேலி ஆகிய 2 யூனியன் பிரதேசங்களும் உள்ளன.

இந்தப் பகுதிகளிலிருந்து மக்களவைக்கு 78 எம்.பி.க்கள் தேர்வு செய்யப்படுகின்றனர். குஜராத்- 26, மகாராஷ்டிரம்- 48, கோவா- 2, டாமன் மற்றும் டையூ- 1, தாத்ரா மற்றும் நகர்ஹவேலி- 1 என்ற எண்ணிக்கையில் தொகுதிகள் உள்ளன.

இவற்றில் சென்ற தேர்தலில் பாஜக 72 தொகுதிகளில் வென்றது. காங்கிரஸ் 2 தொகுதிகளிலும் தேசியவாத காங்கிரஸ் 4 தொகுதிகளிலும் வென்றன.

2014 தேர்தல் நிலவரம்:

2014 தேர்தலில் பாஜகவின் வெற்றிப் பயணத்துக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்த பிரதேசம் இது. குஜராத்தில் மொத்தமுள்ள 26 தொகுதிகளிலும் பாஜக வென்றது. அப்போது மண்ணின் மைந்தர் நரேந்திர மோடி பிரதமர் வேட்பாளராகக் களமிறங்கியதால் குஜராத் முழுவதும் பாஜக அலை வீசியது.

அதேபோல, அண்டை மாநிலமான மகாராஷ்டிரத்திலும் பாஜகவின் செல்வாக்கு மிளிர்ந்தது. அங்குள்ள 48 தொகுதிகளில் பாஜக- 23, சிவசேனை-18, ஸ்வாபிமான் பக்ஷ-1 என தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி 42 இடங்களைக் கைப்பற்றியது. காங்கிரஸ்-2, தேசியவாத காங்கிரஸ்- 4 என ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி 6 இடங்களில் வென்று ஆறுதல் அடைந்தது.

மற்றொரு அண்மை மாநிலமான கோவாவில் உள்ள இரு தொகுதிகளும் பாஜக வசமாயின. டாமன்- டையூ, தாத்ரா- நகர்ஹவேலி ஆகிய இரு யூனியன் பிரதேசத் தொகுதிகளிலும் பாஜகவே வென்றது.

இவற்றில் குஜராத், மகாராஷ்டிரம், கோவா மாநிலங்களில் பாஜகதான் தற்போது ஆட்சியிலும் உள்ளது. பாஜக} காங்கிரஸ் ஆகிய இரு கட்சிகளின் மோதல் களமாக இந்தப் பிரதேசம் விளங்குகிறது.

குஜராத்தில் நேரடி மோதல்:

பிரதமர் மோடி முதல்வராக இருந்த மாநிலம் குஜராத். பாஜக தேசியத் தலைவர் அமித் ஷாவும் குஜராத் மாநிலத்தவர். எனவே அரசியல் தலைமையைப் பொருத்த வரை பாஜகவின் கரம் ஓங்கியுள்ளது. மோடி, அமித் ஷா- முதல்வர் விஜய் ரூபானி- துணை முதல்வர் நிதின்பாய் படேல் என்ற நால்வர் அணி பாஜகவுக்கு வலுவாக உள்ளது.

மூத்த தலைவர் கேசுபாய் படேல் ஒதுங்கி இருப்பதும், பாஜக முன்னாள் தலைவர் அத்வானி தேர்தலில் போட்டியிடாததும் கட்சிக்குள் சிறு சலசலப்பை ஏற்படுத்தினாலும், அதனை பாஜக தலைமை சரிசெய்துவிட்டது. அத்வானி வென்ற காந்திநகர் தொகுதியில் அமித் ஷாவே போட்டியிடுவதால் அனைவரது கவனமும் திசை திரும்பியுள்ளது.

மறுதரப்பில் காங்கிரஸ் கட்சியின் அகில இந்திய பொதுச்செயலாளரும் சோனியா காந்தியின் தனிச் செயலாளருமான அகமது படேல் காங்கிரஸ் கட்சியின்  பிரதானத் தலைவராக உள்ளார். உயர் ஜாதியினரான படேல்களை மிகவும் பிற்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்கக் கோரி போராட்டம் நடத்திய படிதார் ஆந்தோலன் தலைவர் ஹார்திக் படேல் தற்போது காங்கிரஸில் இணைந்துவிட்டார். அவரது வரவு காங்கிரஸ் கட்சிக்கு புத்துணர்வூட்டியுள்ளது. தலித் தலைவர் ஜிக்னேஷ் மேவானி காங்கிரஸ் கட்சியின் இன்னோர் இளம் தலைவர்.

காங்கிரஸ் கட்சியின் நேசக் கட்சிகளான தேசியவாத காங்கிரஸýம், பாரதிய பழங்குடியினர் கட்சியும் இம்முறை தனித்துப் போட்டியிடுகின்றன. தேசியவாத காங்கிரஸ் தலைவராக உள்ள சங்கர் சிங் வகேலா, பாஜகவிலும் காங்கிரஸிலும் தலைவராக இருந்த முன்னாள் முதல்வர். அவர் மாநிலத் தலைவராக இருப்பதால்தான் காங்கிரஸ் கூட்டணியில் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி சேரவில்லை. அதேபோல, காங்கிரஸ் கட்சியின் முன்னணித் தலைவராக இருந்த அல்பேஷ் தாகுர் கட்சியிலிருந்து விலகி இருப்பது அக்கட்சிக்கு தெற்கு குஜராத்தில் சறுக்கலாக உள்ளது.

2017 பேரவைத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சியின் வெற்றிக்கு பல இடங்களில் உதவிய பாரதிய பழங்குடியினர் கட்சித் தலைவர் சோட்டுபாய் வாஸவா காங்கிரஸ் கட்சித் தலைமையின் உதாசீனத்தால் தனித்துப் போட்டியிடுகிறார். கூட்டணியின்றி பாஜகவை தனித்துச் சந்திப்பது காங்கிரஸ் கட்சிக்கு பலவீனம்.

2017 தேர்தலின்போது, இம்மாநில சட்டப்பேரவையில் மொத்தமுள்ள 182 இடங்களில் பாஜக 100 இடங்களிலும்,  காங்கிரஸ் கூட்டணி 81 இடங்களிலும் (காங்கிரஸ்- 72, பாரதிய பழங்குடிக் கட்சி- 2. தேசியவாத காங்கிரஸ்- 1) வென்றன; சுயேச்சைகள் இரு இடங்களிலும் வென்றனர்; 4 இடங்கள் காலியாக உள்ளன. காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து 6 எம்எல்ஏக்கள் விலகி அதிர்ச்சி அளித்துள்ளனர். இதன் காரணமாக 6 இடங்கள் காலியாக உள்ளன. இங்குள்ள மொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 4.3 கோடி.

மகாராஷ்டிரத்தில் கூட்டணிகள் மோதல்:

மகாராஷ்டிரத்தில் பாஜக- சிவசேனை கூட்டணி அரசு ஆட்சி செய்கிறது. இவ்விரு கட்சிகளும் சில ஆண்டுகளாகவே ஊடலும் கூடலுமாக உள்ளன. பால் தாக்கரே காலத்தில் மகாராஷ்டிரத்தில் சிவசேனை பெற்றிருந்த தனிப்பட்ட செல்வாக்கை இப்போது பாஜக சுவீகரித்துவிட்டது. இதனை சிவசேனையால் ஜீரணிக்க முடியாததால் அவ்வப்போது பாஜகவை கடுமையாக விமர்சிக்கிறது. எனினும், ஹிந்துத்துவ அரசியல் அடிப்படையில் இரு கட்சிகளும் இயங்குவதால், தேர்தல் தருணத்தில் வேறு வழியின்றி சமரசம் செய்து கொள்கின்றன.

பாஜகவைச் சேர்ந்த தேவேந்திர பட்னவிஸ் முதல்வராக உள்ளார். இம்மாநிலத்தைச் சேர்ந்த  நிதின் கட்கரி மத்திய சாலைப் போக்குவரத்து மற்றும் நெடுஞ்சாலைத் துறை அமைச்சராக உள்ளார். நாடு முழுவதும் சாலை விரிவாக்கத் திட்டங்களை வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்தியதன் மூலமாக  சிறந்த அமைச்சர் என்ற பெயரைப் பெற்றிருக்கிறார் கட்கரி.

சிவசேனைத் தலைவர் உத்தவ் தாக்கரே, இந்திய குடியரசுக் கட்சித் தலைவர் ராம்தாஸ் அதாவலே, மகாராஷ்டிரா ஸ்வாபிமான் கட்சித் தலைவர் நாராயண் ராணே ஆகியோர்  பாஜக அணியிலுள்ள முக்கியமான தலைவர்கள்.

சென்ற 2014 தேர்தலில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியில் இடம் பெற்றிருந்த ஸ்வாபிமான் பக்ஷ, ராஷ்டிரீய சமாஜ் பக்ஷ கட்சிகள் இப்போது பிரிந்து சென்று விட்டன.  இவற்றில் ஸ்வாபிமான் பக்ஷ கட்சி தற்போது காங்கிரஸ் கூட்டணியில் சேர்ந்துவிட்டது. பகுஜன் விகாஸ் அகாடி கட்சி, யுவ ஸ்வாபிமான் கட்சி ஆகியவையும் காங்கிரஸ் அணியில் உள்ளன.

காங்கிரஸ் கட்சியின் உறுதுணையாக இம்மாநிலத்தில் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி உள்ளது. அக்கட்சியின் தலைவர் சரத் பவார், அவரது மகள் சுப்ரியா சுலே ஆகியோர் காங்கிரஸ் அணியின் பிரதானத் தலைவர்கள்.  காங்கிரஸ் முன்னாள் முதல்வர்கள் சுஷீல்குமார் ஷிண்டே,  அசோக் சவாண், பிருத்விராஜ் சவாண் ஆகியோரும் காங்கிரஸ் கட்சியின் முகங்கள்.

சிவசேனையிலிருந்து பிரிந்து ராஜ் தாக்கரே துவங்கிய மகாராஷ்டிர நவநிர்மாண் சேனை கட்சி காங்கிரஸ் கூட்டணியில் இடம்பெறாத போதும், பாஜகவுக்கு எதிராகவும் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஆதரவாகவும் பிரசாரம் செய்கிறது. இங்குள்ள மொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 8.73 கோடி.

2017 மார்ச்சில் நடைபெற்ற மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் மொத்தமுள்ள 288 தொகுதிகளில் பாஜக கூட்டணி 186 இடங்களில் வென்றது (பாஜக- 122, சிவசேனை- 63, இந்திய குடியரசுக் கட்சி- 1). காங்கிரஸ் கூட்டணி 86 இடங்களில் வென்றது (காங்கிரஸ்- 42, தேசியவாத காங்கிரஸ்-41, பகுஜன் விகாஸ் அகாடி – 3). சிபிஎம்} 1, மகாராஷ்டிர நவநிர்மாண் சேனை-1, ஏஐஎம்ஐஎம்-2, சுயேச்சைகள்- 7 உள்பட பிறர் 16 பேர் உள்ளனர்.

கோவாவில் இருமுனைப் போட்டி:

இரு மக்களவைத் தொகுதிகளைக் கொண்ட கோவாவில் பாஜகவுக்கும் காங்கிரஸýக்கும் நேரடிப் போட்டி நிலவுகிறது. வடக்கு கோவா- தெற்கு கோவா என இரு தொகுதிகளிலும் இருவேறுபட்ட அரசியல் காற்று வீகிறது. இங்குள்ள மொத்த வாக்காளர்களின் எண்ணிக்கை 11.27 லட்சம்.

இம் மாநிலத்தில் எந்தக் கட்சிக்கும் பெரும்பான்மை கிடைக்காத சூழலில் பாஜக குதிரைபேரத்தைக் கொண்டு ஆட்சியைக் கைப்பற்றிவிட்டதாக காங்கிரஸ் குற்றம் சாட்டுகிறது. இங்கு பாஜகவின் தோழமைக் கட்சியாக இருந்த மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சி இப்போது காங்கிரஸ் அணிக்கு மாறிவிட்டது.

கோவாவில் பாஜகவின் வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டவரான முன்னாள் முதல்வர் மனோகர் பாரிக்கர் அண்மையில் காலமானார். அவர்மீது மாநில மக்களுக்கு மிகுந்த அபிமானம் உள்ளது. அவரின்றி பாஜக சந்திக்கும் முதல் தேர்தல் இது. பாரிக்கர் மீதான அனுதாபம் வாக்குகளைப் பெற்றுத் தரும் என பாஜக நம்புகிறது.

பாஜக முதல்வராக பிரமோத் சாவந்த் உள்ளார். துணை முதல்வராக கோவா முன்னணிக் கட்சியின் தலைவர் விஜய் சர்தேசாய் உள்ளார். முன்னாள் முதல்வர் லட்சுமிகாந்த் பார்சேகரும்  பாஜகவின் முக்கியத் தலைவர்.

எதிர்த்தரப்பில், காங்கிரஸ் முன்னாள் முதல்வர் பிரதாப் சிங் ராணே, மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சியின் தலைவர் சுதின் தவாலிகர்,  முன்னாள் ஆர்எஸ்எஸ் தலைவரும் இந்நாள் பாஜக எதிரியுமான கோவா சுரக்ஷா மஞ்ச் தலைவர் சுபாஷ் வெலிங்கர் ஆகியோர் உள்ளனர். சிவசேனை இங்கு பாஜக கூட்டணியில் இல்லை.

மார்ச் 2017இல் நடைபெற்ற கோவா சட்டப் பேரவைத் தேர்தலில் மொத்தமுள்ள 40 தொகுதிகளில் பாஜக கூட்டணி 19 இடங்களிலும் (பாஜக-13, ம.கோ.க-3, கோ.மு.க- 3), காங்கிரஸ் கூட்டணி 18 இடங்களிலும் (காங்கிரஸ்- 17, தேசியவாத காங்கிரஸ்-1) வென்றன; சுயேச்சைகள் 3 இடங்களில் வென்றனர். சுயேச்சைகளின் ஆதரவோடு பாஜக ஆட்சியைப் பிடித்தது.

ஆனால் மனோகர் பாரிக்கர் உடல்நலக் குறைவு காரணமாக பாஜக ஆட்சி ஆட்டம் கண்டபோது,  சுயேச்சை உறுப்பினர்கள் பாஜகவில் சேர்க்கப்பட்டனர். தவிர,  பாஜகவை மிரட்டி வந்த தோழமைக் கட்சியான மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சியின் இரு உறுப்பினர்கள் பாஜகவில் சேர்க்கப்பட்டனர். அதனால் அக்கட்சி கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறியது. எனவே கோவாவில் பாஜக ஆட்சி தற்போது நூலிழைப் பெரும்பான்மையுடன் மட்டுமே உள்ளது. அணி மாறிய எம்எல்ஏக்களால் 4 காலியிடங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன.

டாமன்- டையூ,  தாத்ரா- நகர்ஹவேலி ஆகிய யூனியன் பிரதேசங்களிலும் காங்கிரஸ்-பாஜக இடையே போட்டி நிலவுகிறது. இம்மாநிலங்கள் துணைநிலை ஆளுநரின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டில் ஆளப்படுகின்றன; இவற்றில் சட்டப் பேரவைகள் இல்லை.

மாநிலங்களில் நிலவும் பிரச்னைகள்:

குஜராத், மகாராஷ்டிர மாநிலங்கள் ஜிஎஸ்டி வரிவிதிப்பால் பெரும் பாதிப்பை எதிர்கொண்டுள்ளன. இம்மாநிலங்களில் பாஜகவின் பாரம்பரிய வாக்கு வங்கியாக இருந்த வர்த்தகர்கள் இதனால் மத்திய அரசு மீது அதிருப்தி அடைந்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. உயர் மதிப்பு ரூபாய்  நோட்டுகள் ஒழிப்பு நடவடிக்கையும் இம்மாநிலங்களில் பெரும் தாக்கம் ஏற்படுத்தியுள்ளது.

படிதார் போராட்டத்தால் மாநில அரசுக்கு எதிராக எழுந்த அதிருப்தி இன்னமும் குறையவில்லை. இது வடக்கு குஜராத், செüராஷ்டிரப் பகுதிகளில் எதிரொலிக்கும் என காங்கிரஸ் நம்புகிறது. 2017 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பெற்ற வாக்குகளின் அடிப்படையில் 16 எம்.பி.க்களைப் பெற முடியும் என்பது காங்கிரஸ் கட்சியின் கணக்கு.

பாஜக, காங்கிரஸ் ஆகிய இரு கட்சிகளிலும் அதிருப்தியாளர்கள் பிரச்னை நிலவுகிறது. பல தொகுதிகளில் போட்டி வேட்பாளர்கள் களமிறங்குவதும் எதிரணியை ஆதரிப்பதும் இரு கட்சிகளுக்குமே சிக்கல். இதில் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டிருப்பது காங்கிரஸ் கட்சியே.

மகாராஷ்டிரத்தில்  விவசாயிகள் நடத்திய போராட்டம் பெரும் எழுச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இங்கு 2014 முதல் 2018 வரையிலான நான்கு ஆண்டுகளில் ஐயாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட விவசாயிகள் கடன் பிரச்னையால் தற்கொலை செய்து கொண்டிருக்கின்றனர். இதனால் விவசாயிகளிடையே நிலவும் அதிருப்தி காங்கிரஸ் கட்சிக்கு ஆதரவாக மாறுமா என்பது தேர்தலில் தெரியவரும்.

இருப்பினும், அண்மையில் மோடி அரசு  விவசாயிகளுக்கு அறிவித்த உதவித்தொகை திட்டம் தங்களுக்குக்  கைகொடுக்கும் என பாஜக நம்புகிறது. அதேசமயம், ராகுல் காந்தி அறிவித்துள்ள ஆண்டுக்கு ரூ. 72 ஆயிரம் ‘நியாய்’ உதவித் திட்ட வாக்குறுதி விவசாயிகளைக் கவரும் என்பது காங்கிரஸின் நம்பிக்கை.

விதர்பா தனி மாநிலக் கோரிக்கை, கோரேகானில் தலித் மக்கள் போராட்டம், மராட்டா மக்களின் இட ஒதுக்கீட்டுப் போராட்டம் ஆகியவையும் தேர்தலில் எதிரொலிக்கக் கூடும்.

இரும்புத்தாது உற்பத்தியில் முன்னணி வகித்து வந்த கோவா மாநிலம் சட்ட விரோத சுரங்கங்களால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டது. அதனால் அரசுக்கு ரூ. 35 ஆயிரம் கோடி இழப்பு ஏற்பட்டது. அதை எதிர்த்து போராட்டம் நடத்தியே பாஜக ஆட்சிக்கு வந்தது. அதன்படி, மனோகர் பாரிக்கர் முதல்வராக இருந்தபோது 2012இல் சட்டவிரோத சுரங்கங்கள் தடை செய்யப்பட்டன. இருப்பினும், அம்மாநிலத்தில் சுரங்க விவகாரம் நீறு பூத்த நெருப்பாக இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

சுற்றுலா மாநிலமான கோவாவில் கலாசாரக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு எதிர்வினை எழுவதால், அவ்விஷயத்தில் பாஜக சற்று அடக்கமாகவே இருக்கிறது. இருப்பினும் பாஜகவின் தோழமை அமைப்புகள் நடத்தும் போராட்டங்களால் சிறுபான்மையினரின் ஆதரவு குறைய வாய்ப்பிருக்கிறது.

குஜராத், கோவாவில் காலியாக உள்ள பேரவைத் தொகுதிகள் சிலவும் இடைத்தேர்தலைச் சந்திக்கின்றன. குறிப்பாக கோவாவில் 3 தொகுதிகளுக்கு நடைபெறும் இடைத்தேர்தல் முடிவுகள் அம்மாநில அரசியலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும்.

மொத்தத்தில் சென்ற தேர்தலில் பெற்ற வெற்றியைத் தக்கவைக்க பாஜக போராடுகிறது.  இம்மாநிலங்களில் ஆளும் கட்சியாகவும் பாஜக இருப்பதால் மாநில அளவிலான அதிருப்தியையும் சமாளித்தாக வேண்டியுள்ளது. அதேசமயம், எதிர்க்கட்சியான காங்கிரஸ் புத்தெழுச்சியுடன் பாஜகவை எதிர்கொள்கிறது. இதில் வெல்லப்போவது யார்?  இதற்கான விடை காண சில வாரங்கள் காத்திருப்பதைத் தவிர நமக்கு வேறு வழியில்லை.

***

பெட்டிச் செய்தி…

மாநிலப் பேரவைகளில் கட்சிகளின் பலம்:

குஜராத்
மொத்த இடங்கள்:  182ஆளும் அணி- 101
பாஜக- 100
சுயேச்சை- 1எதிர்க்கட்சி அணி- 74
காங்கிரஸ்-70
பாரதிய பழங்குடியினர் கட்சி- 2
தேசியவாத காங்கிரஸ்- 1
சுயேச்சை- 1காலி- 7
***

மகாராஷ்டிரம்
மொத்த இடங்கள்: 288

ஆளும் அணி- 186
பாஜக- 122
சிவசேனை- 63
இந்திய குடியரசுக் கட்சி- 1

எதிர்க்கட்சி அணி- 83
காங்கிரஸ்- 42
தேசியவாத காங்கிரஸ்- 41

பிறர்- 19
விவசாயிகள், தொழிலாளர் கட்சி- 3
பகுஜன் விகாஸ் அகாடி கட்சி- 3
ஏஐஎம்ஐஎம்- 2
சிபிஎம்- 1
பாரிபா பகுஜன் மகாசங்கம்- 1
மகாராஷ்டிர நவநிர்மாண் சேனை- 1
சமாஜ்வாதி கட்சி-1
சுயேச்சைகள்- 7
***

கோவா
மொத்த இடங்கள்: 40

ஆளும் அணி- 20
பாஜக-14
கோவா முன்னணி கட்சி- 3
சுயேச்சைகள்- 3

எதிர்க்கட்சி அணி- 16
காங்கிரஸ்-14
தேசியவாத காங்கிரஸ்- 1
மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சி- 1

காலி- 4

– தினமணி தேர்தல் உலா (13.04.2019)

Advertisements

வடக்கு இந்தியாவில் வலிமை யாருக்கு?

10 Apr

 

பொதுவாக வட இந்தியா என்று நாம் அழைக்கும் பகுதியில் தக்காணத்துக்கு வடக்கே உள்ள அனைத்துப் பகுதிகளும் அடங்கி இருப்பதாக நினைக்கிறோம். உண்மையில் வட இந்தியா என்பது 5 மாநிலங்கள், 2 யூனியன் பிரதேசங்கள் மட்டுமே அடங்கிய நிலப்பகுதி ஆகும்.

நமது நாட்டை சீராக நிர்வாகம் செய்ய வசதியாக, 1956ஆம் ஆண்டு மாநில மறுசீரமைப்பு சட்டம் இயற்றப்பட்டு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டன. அப்போது, இந்தியக் குடிமைப் பணி ஆட்சியாளர்களின் நிர்வாகத்துக்காக 5 பிரதேசங்கள் பிரிக்கப்பட்டன. அவை: வட இந்தியா, மேற்கு இந்தியா, மத்திய இந்தியா, கிழக்கு இந்தியா, தென் இந்தியா. இவை அல்லாது, 1971இல் உருவாக்கப்பட்ட வடகிழக்கு மாநிலங்களின் கூட்டமைப்பும் ஒரு பிரதேசமாக தற்போது கருதப்படுகிறது.

29 மாநிலங்கள், 7 யூனியன் பிரதேசங்கள்:

இந்தப் பிரதேசங்களில் உள்ள மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களின் விவரம்:

வட இந்தியா: சண்டிகர் (யூ.பி), தில்லி (யூ.பி), ஹரியாணா, இமாச்சல் பிரதேசம், ஜம்மு-காஷ்மீர், பஞ்சாப், ராஜஸ்தான்.

மேற்கு இந்தியா: கோவா, குஜராத், மகாராஷ்டிரம், டாமன்– டையூ (யூ.பி), தாத்ரா- நகர்ஹவேலி (யூ.பி)

மத்திய இந்தியா: சத்தீஸ்கர், மத்தியப்பிரதேசம், உத்தரகண்ட், உத்தரப் பிரதேசம்.

கிழக்கு இந்தியா: பிகார், ஜார்க்கண்ட், ஒடிஸா, மேற்கு வங்கம்.

தென் இந்தியா: ஆந்திரப் பிரதேசம், கர்நாடகம், கேரளம், புதுச்சேரி (யூ.பி) தமிழ்நாடு, தெலங்கானா, லட்சத் தீவுகள் (யூ.பி), அந்தமான் நிகோபார் தீவுகள் (யூ.பி).

வடகிழக்கு இந்தியா: அருணாசல பிரதேசம், அஸ்ஸாம், மணிப்பூர், மேகாலயம், மிஸோரம், நாகலாந்து, சிக்கிம், திரிபுரா.

தேர்தலில் பிரதேச மாறுபாடுகள்:

இந்தியா மாபெரும் மக்கள்தொகை கொண்ட தேசம். இதன் பிரதேசங்களும் புவியியல் ரீதியாக பல்வேறு மாறுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளன. பல வகையான மொழிகள், இனக்குழுக்கள்,  வழிபாட்டு முறைகள், அரசியல் அபிலாஷைகள் கொண்ட மக்களின் ஒருங்கிணைந்த வடிவமே இந்தியா என்ற நாடாக இருக்கிறது.

இருப்பினும், கடந்த 70 ஆண்டுகளுக்கு மேலான, விடுதலைக்குப் பிந்தைய அரசியல் வரலாறு நமது நாட்டை எண்திசைகளிலும் ஒன்றுபடுத்தி, பண்படுத்தி இருக்கிறது. பலகட்டங்களாக நடத்தப்படும் மக்களவைத் தேர்தல் மூலமாக ஜம்மு-காஷ்மீர் முதல் தமிழ்நாடு வரையிலும், அருணாச்சலப் பிரதேசம் முதல் குஜராத் வரையிலும், நமது ஒருமைப்பாடு மேலும் உறுதியாகிறது.

எனினும், பலவிதமான அரசியல் நிலைப்பாடுகளை ஒவ்வொரு பகுதியிலும் காண முடிகிறது. மாநில சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்கள், மக்களவைத் தேர்தல்கள், உள்ளாட்சித் தேர்தல்கள் என நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் ஆங்காங்கே தேர்தல் நடைமுறை தொடர்கிறது. தற்போது நாடு எதிர்கொள்ளும் 17வது மக்களவைத் தேர்தல் 7 கட்டங்களாக நடத்தப்படுகிறது. இதில் பிரதேச வாரியாக நிலவும் அரசியல் நிலைப்பாடுகள் குறித்து அலசுவது தற்போதைய தேவையாக உள்ளது. முதலாவதாக வட இந்திய மாநிலங்களில் நிலவும் அரசியல் கள நிலவரத்தைக் காணலாம்.

இரு கட்சிகளுக்கு இடையிலான களம்:

வட இந்திய மாநிலங்களைப் பொருத்த வரை, காங்கிரஸ், பாஜக என்ற இரு தேசியக் கட்சிகளுக்கு நேரிடையான போட்டி நிலவுகிறது. இதில் அண்மைக்காலமாக ஆம் ஆத்மி கட்சியும் இணைந்திருக்கிறது. இப்பிரதேசத்தில் உள்ள சண்டிகர் முழுமையான யூனியன் பிரதேசம். அங்கு சட்டப் பேரவை இல்லை..

நாட்டின் தலைநகரான தில்லி யூனியன் பிரதேசமாக இருந்தாலும் அங்கு சட்டப் பேரவை உண்டு. வட மாநிலங்களில் 6 சட்டப் பேரவைகள் உள்ளன. இவற்றில் தற்போது தில்லியில் ஆம் ஆத்மி கட்சி ஆள்கிறது. ஹரியாணா, இமாச்சலப் பிரதேசம் ஆகிய மாநிலங்களில் பாஜகவும், பஞ்சாப், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் காங்கிரஸ் கட்சியும் ஆள்கின்றன. ஜம்மு காஷ்மீர் மட்டும் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சியின் கீழ் உள்ளது.

இந்த 6 சட்டப் பேரவைகளில் மொத்தமுள்ள பேரவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை 632. இவற்றில் காங்கிரஸ் 240 தொகுதிகளிலும், பாஜக கூட்டணி 223 தொகுதிகளிலும் (பாஜக- 203, அகாலிதளம்- 18, ஜ.கா.ம.கட்சி-லோனே- 2) வெற்றி பெற்றுள்ளன. ஆம் ஆத்மி கட்சி-85, மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சி – 28, தேசிய மாநாடு- 15, இந்திய தேசிய லோக்தளம்- 18 உள்பட பிற கட்சிகள் வசம் 169 தொகுதிகள் உள்ளன.

சென்ற 2018 டிசம்பரில் ராஜஸ்தானில் நடந்த பேரவைத் தேர்தலிலும், 2017இல் பஞ்சாபில் நடந்த பேரவைத் தேர்தலிலும் காங்கிரஸ் வென்றது. 2014இல் இமாச்சலில் நடந்த பேரவைத் தேர்தலிலும் 2017இல் ஹரியாணாவில் நடந்த தேர்தலிலும் பாஜக வென்றது. 2015இல் நடந்த பேரவைத் தேர்தலில் தில்லியில் ஆம் ஆத்மி கட்சி வென்றது.

2014இல் ஜம்மு காஷ்மீரில் நடந்த பேரவைத் தேர்தலில் யாருக்கும் பெரும்பான்மை கிடைக்கவில்லை. எனினும் முதலிடம் பெற்ற மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியும் (28), இரண்டாமிடம் பெற்ற பாஜகவும் (25) இணைந்து 2016இல் ஆட்சி அமைத்தன. மெஹபூபா முஃப்தி முதல்வரானார். பாஜகவுக்கு துணை முதல்வர் பதவி அளிக்கப்பட்டது. ஆனால், கொள்கை மாறுபாடுகளால் அந்த அரசு 2018 ஜூனில் கவிழ்ந்தது. தற்போது அங்கு மத்திய ஆட்சி நடைபெறுகிறது.

தலைவர்களின் செல்வாக்கு:

தில்லியில் ஆம் ஆத்மி கட்சியின் தலைவர் அரவிந்த் கேஜரிவால் முதல்வராக உள்ளார். இங்கு பாஜகவின் விஜய் கோயல், ஹர்ஷவர்த்தன், ஆகியோரும், காங்கிரஸ் கட்சியின் ஷீலா தீட்சித்தும் முன்னணித் தலைவர்கள்.

ஹரியாணாவில் பாஜக முதல்வராக மனோகர் லால் கட்டார் உள்ளார். இங்கு காங்கிரஸ் கட்சிக்கு குறிப்பிடத் தக்க தலைவர் இல்லை. இந்திய தேசிய லோக்தளம் கட்சியின் தலைவர் ஓம் பிரகாஷ் சௌதாலா ஊழல் வழக்கில் சிரையில் இருக்கிறார்.

இமாச்சலில் பாஜகவின் ஜெய்ராம் தாக்குர் முதல்வராக உள்ளார். இங்கு காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர் வீரபத்ர சிங் உள்ளார். ஊழல் வழக்குகள் காரணமாக அவரது செயல்பாடுகள் முடங்கி உள்ளன.

ஜம்மு-காஷ்மீரில் மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சித் தலைவி மெஹபூபா முஃப்தி, தேசிய மாநாட்டுக் கட்சித் தலைவர்கள் பரூக் அப்துல்லா, உமர் அப்துல்லா, பாஜக தலைவர் நிர்மல் குமார் சிங், ரவீந்தர் ரெய்னா, ராம் மாதவ், காங்கிரஸ் கட்சித் தலைவர்கள் குலாம் நபி ஆசாத், மங்கத்ராம் சர்மா ஆகியோர் முன்னணித் தலைவர்கள்.

பஞ்சாபில் காங்கிரஸ் சார்பில் அமரீந்தர் சிங் முதல்வராக உள்ளார். கிரிக்கெட் வீரராக இருந்து பாஜக எம்.பி. ஆகி காங்கிரஸ் கட்சிக்குச் சென்ற நவ்ஜோத் சிங் சித்து பிரதானத் தலைவராக உருவெடுத்திருக்கிறார். பாஜக சார்பில் கமல் சர்மாவும், சிரோன்மணி அகாலிதளம் கட்சியின் சார்பில்  முன்னாள் முதல்வரான பிரகாஷ் சிங் பாதல், அவரது மகன் சுக்பீர் சிங் பாதல் ஆகியோரும் முன்னணித் தலைவர்கள்.

ராஜஸ்தானில் காங்கிரஸ் சார்பில் அசோக் கெலாட் முதல்வராகவும், சச்சின் பைலட் துணை முதல்வராகவும் உள்ளனர். இங்கு முன்னாள் முதல்வர் வசுந்தரா ராஜே சிந்தியா பாஜகவின் முன்னணித் தலைவர். பாஜகவில் இருந்து விலகிய ஜஸ்வந்த் சிங்கின் மகன் மன்வேந்திர சிங், கண்ஷ்யாம் திவாரி ஆகியோர் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்துவிட்டனர்.

மொத்தமுள்ள 5 மாநிலங்கள், 2 யூனியன் பிரதேசங்களில் தற்போது பாஜக -3 (இமாச்சல், ஹரியாணா, சண்டிகர்), காங்கிரஸ்- 2 (ராஜஸ்தான், பஞ்சாப்), ஆம் ஆத்மி கட்சி- 1 (தில்லி), பிறர் (ஜம்மு காஷ்மீர்) ஆகியோரின் செல்வாக்கு அதிகமாக உள்ளது.

2014 தேர்தல் நிலவரம்:

இந்தப் பிரதேசத்தில் மொத்தமுள்ள எம்.பி.க்களின் எண்ணிக்கை 66. சென்ற 2014 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மக்களவைத் தேர்தலில் இவற்றில் 53 தொகுதிகளை பாஜக கூட்டணி கைப்பற்றியது. காங்கிரஸ் 4, ஆம் ஆத்மி கட்சி- 4, இந்திய தேசிய லோக்தளம்- 2, மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சி- 3 ஆகியவை மீதமுள்ள இடங்களில் வென்றன.

அந்தத் தேர்தலில் ஜம்மு காஷ்மீரில் முதல்முறையாக 3 இடங்களில் வென்ற பாஜக 34.4 சதவீத வாக்குகளைப் பெற்று காங்கிரஸ் கட்சிக்கு அதிர்ச்சி அளித்தது. சண்டிகர் (1), தில்லி (7/7), இமாச்சல் (4/4), ராஜஸ்தான் (25/25), ஹரியாணா (7/10) பஞ்சாப் (6/13) ஜம்மு காஷ்மீர் (3/6) என பாஜக கூட்டணியின் வெற்றி அமைந்திருந்தது.

காங்கிரஸ் கட்சி ஹரியாணா (1/10), பஞ்சாப் (3/13) என 4 இடங்களில் மட்டுமே வென்றது. ஆம் ஆத்மி கட்சி பஞ்சாபில் மட்டும் (4/13) வென்றது. இ.தே.லோக்தளம் ஹரியாணாவிலும் (2/10), மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சி ஜம்மு காஷ்மீரில் (3/6) இடங்களிலும் வென்றன.

இந்த முறை இரு சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்களில் வென்று ஆட்சியை மீட்டுள்ள காங்கிரஸ் கட்சி புத்துணர்வுடன் போராடுகிறது. ராஜஸ்தானில் விவசாயக் கடன்கள் தள்ளுபடி செய்யப்பட்டதும், அசோக் கெலாட் தலைமையும், பாஜகவில் நிலவும் அதிருப்தியும் காங்கிரஸ் கட்சியின் பலங்கள்.

மோடியின் தலைமையைக் கூறி முந்தைய எண்ணிக்கையை விட அதிக இடங்களில் வெல்ல பாஜக வியூகம் வகுக்கிறது. இம்முறை ராஜஸ்தானில் இக்கட்சி லோக் தந்திரிக் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்துள்ளது. பஞ்சாபில் அமரீந்தர் சிங், ஆம் ஆத்மி கட்சிகள் மீது ஏற்பட்டுள்ள அதிருப்தி பாஜக- அகாலிதளம் கூட்டணிக்கு உதவும் என அக்கூட்டணி நம்புகிறது. ஹரியாணா, சண்டிகர், இமாச்சலில் பாஜகவின் நிலையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. எனினும் இமாச்சலில் மாநில ஆட்சிக்கு எதிரான மக்கள் மனநிலையை சாதகமாக்க காங்கிரஸ் துடிக்கிறது.

தலைநகர் தில்லியில் சென்ற பேரவைத் தேர்தலில் ஆம் ஆத்மி கட்சிக்குக் கிடைத்த அமோக வரவேற்பும் செல்வாக்கும், முதல்வர் அரவிந்த் கேஜரிவாலின் அடாவடிச் செயல்பாடுகளால் குறைந்திருக்கின்றன. கடந்த மக்களவைத் தேர்தலில் மோடிக்கு ஆதரவாகக் காணப்பட்ட அதேபோன்ற ஆதரவு நிலை மீண்டும் திரும்புகிறது. எனவேதான் காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைக்க ஆம் ஆத்மி கட்சி விரும்புகிறது.

ஜம்மு காஷ்மீரைப் பொருத்த வரை, அந்த மாநிலத்தின் அரசியலை ஜம்மு, லடாக், காஷ்மீரப் பள்ளத்தாக்கு என்று மூன்றாகப் பிரித்துக் காண வேண்டியுள்ளது. காஷ்மீரப் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள 3 தொகுதிகளில் முஸ்லிம்கள் பெரும்பான்மையினராக உள்ளனர். அங்கு மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சியோ, தேசிய மாநாடு கட்சியோ தான் வெல்ல முடியும். அதேபோல, ஜம்மு (2), லடாக்கில் (1) காங்கிரஸ் அல்லது பாஜக வெல்ல முடியும். ஒருகாலத்தில் ஜம்முவில் பிரபலமாக இருந்த ஜம்மு காஷ்மீர் சிறுத்தைகள் கட்சி இப்போது செல்வாக்கை இழந்துவிட்டது. தற்போது இம்மாநிலத்தில் குடியரசுத் தலைவர் ஆட்சி நீடிப்பதும் இத்தேர்தலில் எதிரொலிக்கும்.

முக்கிய பிரச்னைகள்:

ஜம்மு காஷ்மீரில் பாகிஸ்தான் ஆதரவு பயங்கரவாதிகள் நிகழ்த்தும் வன்முறை பெரும் சிக்கலாக உருவெடுத்துள்ளது. இதனை ம.ஜ.கட்சியும், தே.மா.கட்சியும் கண்டிப்பதில்லை. தே.மா.கட்சியுடன் காங்கிரஸ் கட்சி தொகுதி உடன்பாடு கண்டுள்ளது. கல்லெறி சம்பவங்களும், ராணுவ ஆதிக்கமும் இத்தேர்தலில் அதிக அளவில் பேசப்படும். மாநிலத்தின் சுய ஆட்சிக்கான 370வது ஷரத்து நீக்கம், முஸ்லிம் பெண்களின் முத்தலாக் விவகாரம், எல்லை தாண்டிய பயங்கரவாதம் ஆகியனவும் தேர்தலில் பிரதான இடம் வகிக்கின்றன.

ஹரியாணா, பஞ்சாப், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் விவசாயிகளின் கடன் பிரசனை பெரிதாகப் பேசப்படுகிறது. மத்திய அரசு அறிவித்த விவசாயிகளுக்கான உதவித் திட்டம் பாஜகவுக்கு ஓரளவு சாதகமாக உள்ளது. ஹரியாணாவில் ஜாட்களின் போராட்டம், ராஜஸ்தானில் குஜ்ஜார்களின் இட ஒதுக்கீடு போராட்டம் ஆகியன முக்கிய பிரச்னைகள். பஞ்சாபில் போதைப்பொருள் கடத்தல் பெரும் விவகாரமாகி இருக்கிறது. தலைநகர் தில்லியில் மாநிலத்துக்கு கூடுதல் வழக்க வேண்டுமென்ற கோரிக்கை எழுப்பப்பட வாய்ப்பு இருக்கிறது.

இத்தனை பிரச்னைகள் இருந்தாலும், பாகிஸ்தானை ஒட்டிய எல்லைப் பகுதி மாநிலங்களாக இருப்பதால், இந்திய அரசின் ராணுவ நடவடிக்கைகள் பாஜகவுக்கு சாதகமாக மாற வாய்ப்புகள் உள்ளன.

அண்மைக்காலமாக சரிவடைந்து வந்த பாஜகவின் செல்வாக்கு, பாலகோட் தாக்குதல், பொருளாதாரரீதியாக இட ஒதுக்கீடு ஆகிய நடவடிக்கைகளுக்குப் பிறகு மீண்டிருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. இருப்பினும், ஜனநாயகத்தில் வாக்காளர்களே எஜமானர்கள். அவர்களின் வாக்க்குகள் எப்படி மாறும் என்பது மே 23ஆம் தேதி தெரிந்துவிடும்.

***

பெட்டிச் செய்தி:

சட்டப் பேரவைகளில் கட்சிகள் நிலவரம்

  1. தில்லி

மொத்த இடங்கள்: 70

ஆம் ஆத்மி கட்சி- 66

பாஜக- 4

காங்கிரஸ்- 0

 

  1. ஹரியாணா

மொத்த இடங்கள்: 90

பாஜக- 52+1

காங்கிரஸ்- 17

இ.தே.லோக்தளம்- 18

பிறர்- 2

 

  1. இமாச்சலப் பிரதேசம்

மொத்த இடங்கள்: 68

பாஜக- 46

காங்கிரஸ்- 21

சிபிஎம்- 1

 

  1. ஜம்மு- காஷ்மீர்

மொத்த இடங்கள்: 87

மக்கள் ஜனநாயகக் கட்சி- 28

தேசிஅ மாநாடு கட்சி- 15

பாஜக- 25 +2

காங்கிரஸ்- 12

சிபிஎம்-1

பிறர்- 4

 

  1. பஞ்சாப்

மொத்த இடங்கள்: 117

காங்கிரஸ்- 78

பாஜக-3

அகாலிதளம்- 14

ஆம் ஆத்மி கட்சி- 19

பிறர்- 3

 

  1. ராஜஸ்தான்

மொத்த இடங்கள்: 200

காங்கிரஸ்- 112

பாஜக- 73

பக்ஜன் சமாஜ் கட்சி- 6

சிபிஎம்- 2

பிறர்- 7.

 

-தினமணி – தேர்தல் உலா (09.04.2019)

மானமுள்ள தமிழரா நீங்கள்?

7 Apr

 

2009இல் இலங்கையில் உள்நாட்டுப் போர் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தபோது, அந்நாட்டு அரசுக்கு பலவகையிலும் உதவியது, மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான அன்றைய ஐ.மு.கூட்டணி அரசு. அதன்மூலமாகவே விடுதலைப்புலிகளை சிங்கள ராணுவம் நிர்மூலம் செய்தது.

அங்கு இலங்கையில் வம்சாவளித் தமிழர்களை கொத்துக் குண்டுகளால் இலங்கை ராணுவம் துவம்சம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, இங்கே நாம் மக்களவைத் தேர்தலில் ஆழ்ந்திருந்தோம். ‘இந்திராவின் மருமகளே வருக!’ என்று வரவேற்பிதழ் வாசித்துக் கொண்டிருந்தார் தமிழினத் தலைவர் மு.க.

அப்போது ஐ.மு.கூட்டணி அரசில் திமுக அங்கம் வகித்தது. ஆனால், ஈழத் தமிழர்கள் மீதான போரை நிறுத்துமாறு இந்திய அரசு இலங்கையை வலியுறுத்தவில்லை. மாறாக திரைமறைவில் பல ராணுவ உதவிகளை அளித்தது. இதனை அன்றைய இலங்கை அதிபரும் இன்றைய எதிர்க்கட்சித் தலைவருமான மஹிந்த ராஜபக்ஷேவே அண்மையில் பெங்களூரில் தி ஹிந்து நடத்திய கருத்தரங்கில் தெரிவித்திருக்கிறார்.

காண்க: தி ஹிந்து செய்தி
https://www.thehindu.com/…/article26…/BINARY/RajapaksaSpeech

2009 மக்களவைத் தேர்தல் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐ.மு.கூட்டணிக்கும் பாஜக தலைமையிலான தே.ஜ.கூட்டணிக்கும் இடையிலானதாக இருந்தது. பாஜக வெல்லக் கூடும் என்ற எதிர்பார்ப்பும் இருந்தது. அதன் காரணமாகவே, இலங்கை ராணுவத்தால் சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட பிரபாகரன் உள்ளிட்ட விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பின் தலைவர்கள் பலரும் மறைவிடங்களில் இருத்தப்பட்டனர். இந்தியாவில் தேர்தல் முடிவுகள் வெளிவந்த பிறகு (மே 16, 2009), பாஜக வெல்லவில்லை என்பது தெரிந்த பிறகே, அங்கு பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டார் (மே 17, 2009). இதை நாம் அனைவரும் அறிவோம்.

அந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் வேறு மாதிரியாக அமைந்திருந்தால், வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனும் கொல்லப்பட்டிருக்க மாட்டார்; இலங்கை உள்நாட்டுப் போரும் திசை மாறி இருந்திருக்கும்; குறைந்தபட்சம், லட்சக் கணக்கான ஈழத் தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள். ஆனால், விதி வலியது. ஈழத் தமிழருக்காக முதலைக் கண்ணீர் சிந்திய திமுகவைத் தான் ஈழத் தமிழர்கள் நம்பி ஏமாந்தார்கள். திமுகவோ, இலங்கை ராணுவத்துக்கு ஆயுத உதவி செய்த மன்மோகன் சிங் அரசைத் தாங்கிக் கொண்டிருந்தது.

இலங்கையில் போர் உச்சத்தை அடைந்தபோது, தமிழக மக்கள் பதைபதைத்தனர். எந்தவித நியாய உணர்வுமின்றி விமானங்களிலிருந்து கொத்துக் குண்டுகளை வீசும் சிங்கள ராணுவத்தின் அடாவடி கண்டு தமிழ் மக்கள் ஆவேசம் அடைந்திருந்தனர். அப்போது, மக்களின் உணர்வை மடைமாற்ற திமுக தலைவர் மு.கருணாநிதி ஓர் உண்ணாவிரத நாடகத்தை அரங்கேற்றினார்.

காண்க: கருணாநிதி உண்ணாவிரதம் (ஒன் இந்தியா இணைப்பு)
https://tamil.oneindia.com/…/tn-lankan-crisis-karunanidhi-o…

சென்னை அண்னா சமாதியில் 2009 ஏப்ரல் 27 ஆம் தேதி காலை முதல் மதியம் வரை அரை நாள் உண்ணாவிரதம் இருந்தார் அவர். இலங்கையில் போர் நிறுத்தம் செய்யும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கப்போவதாக அவர் அறிவித்தார். அதையடுத்து, அன்றைய உள்துறை அமைச்சர் ப.சிதம்பரம் இலங்கை அரசிடம் பேசிவிட்டதாகவும், போர் நிறுத்தம் செய்யப்படுவதாகவும் தெரிவித்தார். அதை ஏற்று கருணாநிதி அன்று அரைநாள் உண்ணாவிரதத்துடன் தனது கடமையை நிறைவு செய்தார். ஆனால், இலங்கையில் போர் நிறுத்தப்படவில்லை என்பதை அவரும் அறிவார்; நாம் அனைவரும் அறிவோம். மறுநாளே ‘போரை நிறுத்துவதாக இந்திய அரசுக்கு எந்த உறுதிமொழியும் அளிக்கப்படவில்லை’ என்று இலங்கை அரசு அறிவித்ததை யாரும் மறந்திருக்க முடியாது.

அன்று கருணாநிதி நினைத்திருந்தால் மத்திய அரசை ஆட்டிப் படைத்திருக்கலாம். இலங்கைப் போரையும் நிறுத்தி ஆயிரக் கணக்கான தமிழ் மக்களை சாவின் விளிம்பிலிருந்து காப்பாற்றி இருக்கலாம். ஆனால் பதவி சுகமும், சொத்து சேர்க்கும் வேகமும்தான் திமுகவினருக்கு பெரிதாக இருந்ததே தவிர, ஈழ சகோதரத் தமிழ் மக்கள் மீது அவர்களுக்கு கிஞ்சித்தும் பாசம் இருக்கவில்லை. தேர்தல் முடிவுகள் வெளியானபோதும், அமைச்சரவையில் செல்வாக்கான துறைகளைப் பெறத்தான் திமுகவினர் போராடினர் என்பதையும், பிரபாகரன் கொல்லப்பட்டதைக் கூட அவர்கள் பொருட்படுத்தவில்லை என்பதையும் தமிழகம் நேரில் கண்டது.

ஆனால், தமிழினவாதம் பேசும் மூடப்பதர்கள் இன்றும் திமுகவைத்தான் மாய்ந்து மாய்ந்து ஆதரிக்கின்றனர். கேட்டால் மதவாத பாஜக ஆட்சிக்கு வந்துவிடக் கூடாது என்கின்றனர். இதே மதவாத பாஜகவின் பிரதமர் நரேந்திர மோடி யாழ்ப்பாணம் சென்ற முதல் இந்தியப் பிரதமர் என்பதையோ, அங்கு போரால் பாதிக்கப்பட்ட ஈழத் தமிழர்களுக்கு மோடியின் அரசு ஆயிரக் கணக்கான வீடுகளைக் கட்டிக் கொடுத்து வருவதையோ அறியாதவர்கள் போல அவர்கள் நடிக்கிறார்கள்.

இலங்கைக்கு நல்ல நோக்கத்துடன் அமைதிப்படையை அனுப்பிய அன்றைய பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியை எதிர்த்தவர்கள்தான் இவர்கள். அமைதிப்படையின் நோக்கம் திசை மாறி விடுதலைப்புலிகளுக்கு எதிரானதாக மாற்றப்பட்டது- இலங்கை அரசின் சூழ்ச்சியால். அந்த அபத்த நாடகத்தில் அநியாயமாக பலியானார் ராஜீவ்.

அன்றெல்லாம் காங்கிரஸ் கட்சியை விஷமாக வெறுத்தவர்கள் இன்று ராஜீவின் மகன் தலைமை வகிக்கும் காங்கிரஸுக்கு கொடி பிடிக்கிறார்கள். ஆக, இவர்களது இனமானம், மொழிப்பற்று என்பதெல்லாம் வெறும் வெளிவேஷம்.

இந்தியாவில் தேசிய ஒருமைப்பாட்டை வலுப்படுத்தும் உறுதியான அரசு அமைந்துவிடக் கூடாது என்பது மட்டுமே இவர்களது கவலை. அவர்களது பகல் கனவுக்கு முட்டுக்கட்டையாக மோடி இருப்பதால், எதிரிக்கு எதிரி நண்பன் என்ற வகையில் இவர்கள் திமுக- காங்கிரஸ் கூட்டணியை ஆதரிக்கிறார்கள்.

இன்று இலங்கை அரசுடன் இந்திய அரசு நேசமாக இருப்பதுடன், தனது பிரதேச மேலாண்மையையும் நிரூபித்து வருகிறது. அதனால்தான் கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் இலங்கை ராணுவத்தால் தமிழக மீனவர்கள் பெருமளவில் சுட்டுக் கொல்லப்படவில்லை. மோடி அரசு பதவியேற்ற பிறகான இந்த ஐந்தாண்டுகளில் ஒரே ஒரு மீனவர் மட்டுமே கொல்லப்பட்டிருக்கிறார். ஐ.மு.கூட்டணி ஆட்சி நிலவிய 2004-20014 வரையிலான காலத்தில் இலங்கை ராணுவம் எல்லை கடக்கும் தமிழக மீனவர்களை எப்போது வேண்டுமாயினும் சுட்டுக் கொல்லும் நிலை இருந்ததை மறக்க முடியாது. அவ்வாறு கொல்லப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை நூற்றுக்கு மேல் இருக்கும்.

காண்க: தமிழக_மீனவர்கள்_மீது_இலங்கை_கடற்படையின்_தாக்குதல்கள் (விக்கி இணைப்பு)

https://ta.wikipedia.org/…/%E0%AE%A4%E0%AE%AE%E0%AE%BF%E0%A….

ஆக, இலக்கைத் தமிழர் விவகாரமோ, தமிழக மீனவர்கள் விவகாரமோ, எதுவாயினும் தமிழகத்தில் உள்ள தமிழினப் போலிகள் நடத்தும் நாடகங்களே பெருமளவிலான சேதாரத்தை ஏற்படுத்தி உள்ளன. இவர்கள் அனைவரும் ஆதரிக்கும் திமுக- காங்கிரஸ் கூட்டணியால் என்ன வகையான மாற்றங்களை நிகழ்த்த முடியும்?

வரலாற்றிலிருந்து படிப்பினை பெறாதவர்களுக்கு உலகம் தொடர்ந்து படிப்பினையை அளித்துக் கொண்டே இருக்கும். அனுபவம்தான் நமது ஆசான். இதை உணராதவர்கள் பகுத்தறிவுவாதி என்றோ, முற்போக்காளர் என்றோ கதைப்பதில் பொருள் இல்லை.

தன்மானமுள்ள தமிழின உணர்வாளர்கள் சிந்திக்க வேண்டிய தருணம் இது.

அரை நாள் உண்ணாவிரதம் இருந்த கருணாநிதியா? குஜராத்தில் பிறந்தவராயினும் இலங்கைத் தமிழருக்கு வீடுகள் கட்டித் தரும் மோடியா? யார் உண்மையானவர்?

எந்தப் பக்கம் நீங்கள் நிற்கப் போகிறீர்கள்?
தமிழினப் படுகொலை நிகழ்த்தியவர்களை ஆதரிப்பவர்களையா?
இலங்கையில் சிதைக்கப்பட்ட தமிழர்தம் வாழ்வை மீட்க முயற்சிப்பவர்களையா?

உங்கள் சகோதரர்களின் எதிகாலம் உங்கள் கையில்!

 

-முகநூல் பதிவு (07.04.2019)

வெற்றியை நிர்ணயிக்கும் கூட்டணி அரசியல்

6 Apr

இந்தியாவில் இதுவரை 6 பிரதமர்கள் கூட்டணி அரசுகளை நடத்தி இருக்கிறார்கள். கூட்டணி அரசுகளில் அதிக காலம் நீடித்தது, மன்மோகன் சிங் பிரதமராக இருந்த காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி  (2004-2014). மிகக் குறுகிய காலம் நீடித்த அரசு ,  தேவே கவுடா பிரதமராக இருந்து ஐக்கிய முன்னணி அரசு (324 நாள்கள்).

இந்தக் கூட்டணி அரசுகளின் கதை மிக சுவாரசியமானது. 1975இல் இந்திரா காந்தி கொண்டு வந்த நெருக்கடி நிலைக்கு எதிராக நாடு தழுவிய அளவில் எதிர்க்கட்சிகளின் கூட்டணி முயற்சி துவங்கியது. அப்போது ஸ்தாபன காங்கிரஸ், லோக்தளம், பாரதீய ஜன சங்கம்,  பிரஜா சோஷலிஸ்டு, சம்யுக்த சோஷலிஸ்டு உள்ளிட்ட 11 கட்சிகள் ஒருங்கிணைந்து ஜனதா கட்சியாக உருவெடுத்தன.

1977 தேர்தலில் அந்தக் கட்சி 298 தொகுதிகளில் வென்று ஆட்சியைப் பிடித்தது. மொரார்ஜி தேசாய் பிரதமர் ஆனார். இதை கூட்டணி அரசாகக் கருத முடியாது. ஆயினும் அரசியல் கட்சிகள் இணைந்து செயல்பட முடியும் என்பதற்கான முன்னோட்டமாக தேசாய் அரசு அமைந்தது. பிறகு ஜனதா பிளவுபட்டு, காங்கிரஸ் ஆதரவுடன்  சரண் சிங் பிரதமரானார்.

ஜனதா அரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு இந்திரா காந்தி 1980இல் மீண்டும் பிரதமரானார். 1984இல் இந்திரா காந்தி படுகொலையை அடுத்து நடந்த தேர்தலில் காங்கிரஸ் 426 தொகுதிகளில் அமோக வெற்றி பெற்று ராஜீவ் காந்தி பிரதமரானார். காங்கிரஸ் கட்சிக்கு எதிராக எதிர்க்கட்சிகள் கூட்டணி சேர வேண்டிய தேவை அப்போது ஏற்பட்டது.

***

இது முன்னணிகள்- கூட்டணிகள் யுகம். வலிமையான அரசியல் கூட்டணி அமைக்காவிடில் தேர்தலில் முழுமையான வெற்றியை அறுவடை செய்ய இயலாது. எனவேதான் முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் அனைத்தும் ஒத்த கருத்துடைய கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைக்கின்றன.

தேர்தல் களத்தில் வெல்வது மட்டுமல்ல, தனது பிரதான எதிரி வெல்லாமல் தடுப்பதும் ஒரு வியூகமே. அந்த அடிப்படையிலேயே தேர்தல் கூட்டணிகளும் தொகுதி உடன்பாடுகளும் செய்து கொள்ளப்படுகின்றன. வாக்குகள் சிதறாமல் தடுப்பதும், பலதரப்பட்ட மக்களின் வாக்குகளை ஒன்றுசேர்ப்பதும் கூட்டணி அரசியலின் இலக்குகள்.

தற்போது 17வது மக்களவைக்கான தேர்தல் களைகட்டிவிட்டது. ஆளும் பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணிக்கும், எதிர்க்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்திருக்கும் காங்கிரஸ் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணிக்கும்தான் பிரதானப் போட்டி.

கேரளம், மேற்கு வங்கம் ஆகிய மாநிலங்களில் மட்டும் இடதுசாரிக் கூட்டணி சொல்லிக் கொள்ளும்படியாக இருக்கிறது. பிற மாநிலங்களில் அந்தந்தப் பிரதேச நிலவரத்துக்குத் தகுந்தாற்போல காங்கிரஸ் அல்லது மாநிலக் கட்சிகளுடன் இடதுசாரிக் கட்சிகள் கூட்டணி அமைப்பது வழக்கமாக இருக்கிறது.

இவற்றில் இரு பிரதானக் கூட்டணிகளே தேர்தல் களத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்தப்போகின்றன. இத்தேர்தலில் வெற்றியை நிர்ணயிக்கும் காரணியாக கூட்டணி நிர்வாகம் இருக்கப்போகிறது. அந்த வகையில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியே முதலிடத்தில் இருக்கிறது.

2014 தேர்தலில் 29 கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்த பாஜக, இம்முறை 24 கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்துள்ளது. அவற்றில் அகாலிதளம், சிவசேனை, ஐக்கிய ஜனதாதளம், அதிமுக, அஸ்ஸôம் கண பரிஷத், பாரத் தர்ம ஜனசேனா ஆகியவை முக்கியமான கட்சிகள்.

சென்ற தேர்தலில் தே.ஜ.கூட்டணியில் இடம்பெற்ற கூர்க்கா ஜனமுக்தி மோர்ச்சா (ஜிஜேஎம்), இந்திய ஜனநாயகக் கட்சி, கொமுதேக, மதிமுக, ஹரியாணா ஜன்ஹித் காங்கிரஸ்,  ராஷ்ட்ரீய லோக் சமதா கட்சி (ஆர்எல்எஸ்பி), ஹிந்துஸ்தான் அவாம் மோர்ச்சா (ஹெச்ஏஎம்), ராஷ்ட்ரீய சமாஜ் பக்ஷா,  சுவாபிமான் பக்ஷா ஆகிய 9 கட்சிகள் இந்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் அணிக்கு மாறியுள்ளன.

இந்தக் கூட்டணியிலிருந்து வெளியேறிய  தெலுங்குதேசம் கட்சி ஆரம்பத்தில் காங்கிரûஸ ஆதரித்தபோதும், ஆந்திர மாநிலத்தில் தனியாகவே போட்டியிடுகிறது. கோவாவில் பாஜக நடத்திய அதிரடி அரசியலால் பாதிக்கப்பட்ட மகாராஷ்டிரவாதி கோமந்தக் கட்சி இம்முறை தனித்துப் போட்டியிடுகிறது.

அதேசமயம்,  அதிமுக, ஐக்கிய ஜனதாதளம், அஸ்ஸôம் கணபரிஷத், புதிய தமிழகம், தமாகா, பாரத் தர்ம ஜனசேனா உள்ளிட்ட 6 புதிய கட்சிகள் தே.ஜ.கூட்டணியில் ஐக்கியமாகி உள்ளன.

கூட்டணி அமைப்பதில் பாஜக தேசியத் தலைவர் அமித் ஷா சாமர்த்தியமாகச் செயல்பட்டிருக்கிறார். மகாராஷ்டிரத்தில் பாஜக மீது அதிருப்தியுடன் இருந்த சிவசேனை கட்சியை கூட்டணியில் தொடர்ந்து இருக்கச் செய்ததும், அஸ்ஸôமில் அஸ்ஸôம் கண பரிஷத்தை கூட்டணியில் தொடரச் செய்ததும் அவரது முக்கியமான களப்பணி.

அதேசமயம், பாஜகவுக்கு மாற்றாக தன்னை முன்னிறுத்தும் காங்கிரஸ் கட்சி, அதற்கேற்ற வகையில் கூட்டணி முயற்சிகளை மேற்கொள்ளவில்லை. இது அக்கட்சியின் அதீதத் தன்னம்பிக்கையா,  பிற எதிர்க்கட்சிகளின் அலட்சியமா என்பது தெரியவில்லை.

தே.ஜ.கூட்டணியிலிருந்து விலகிவந்த 9 கட்சிகளுடனும், ஜம்மு காஷ்மீரில் தேசிய மாநாடு கட்சி, அஸ்ஸôமில் ஏஐயூடிஎஃப், தமிழகத்தில் திமுக, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி, தெலங்கானாவில் தெலங்கானா ஜன சமிதி, கர்நாடகத்தில் மதச்சார்பற்ற ஜனதாதளம் ஆகிய கட்சிகளுடனும் கூட்டணி அமைத்துள்ளது காங்கிரஸ். ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியிலுள்ள கட்சிகளின் எண்ணிக்கை தற்போது 32 ஆக உள்ளது. இவற்றில் பல சிறிய கட்சிகள்.

எனினும், பாஜகவுக்கு எதிரான கொள்கை கொண்ட சமாஜ்வாதி கட்சி, பகுஜன் சமாஜ் கட்சி, தெலுங்குதேசம்,  திரிணமூல் காங்கிரஸ்,  ராஷ்ட்ரீய லோக்தளம் கட்சிகளை தனது அணிக்குள் கொண்டுவர காங்கிரஸ் கட்சியால் இயலவில்லை.  இதற்கு தேசிய அளவில் காங்கிரஸ் கட்சியின் செல்வாக்கு சரிந்து வருவதே காரணம்.

நாடு முழுவதும் பரவலான அரசியல் அமைப்பும் ஆதரவும் உள்ள கட்சியாக இன்றும் இருப்பது காங்கிரஸ் கட்சி மட்டுமே. அந்த நிலையை பாஜக அடைந்ததால்தான் ஆட்சியைப் பிடிக்க இயன்றது. இந்த நிலையை பாஜக அடையக் காரணமானது அதன் கூட்டணி அரசியல் ராஜதந்திரம்தான் என்று சொன்னால் மிகையில்லை.

வாஜ்பாய்} அத்வானி காலம் துவங்கி, மோடி} அமித்ஷா காலம் வரை பல்வேறு மாநிலங்களில் வெற்றிகரமான கூட்டணிகளை உருவாக்கி அதையே தங்கள் கட்சியின் பலமாக வளர்த்தெடுப்பது தேர்தல் வியூகமாக இருந்து வருகிறது. இந்த விஷயத்தில் இன்னமும் காங்கிரஸ் பின்தங்கியுள்ளது. வடகிழக்கு மாநிலங்களில் பாஜக செயல்படும் வேகத்தைக் கண்டு காங்கிரஸ் பாடம் படிக்க வேண்டும்.

2014 மக்களவைத் தேர்தலின்போது, பாஜக தலைமையிலான தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி 29 கட்சிகள் கொண்டதாக இருந்தது. காங்கிரஸ் கட்சிக்கு எதிரான வாக்குகளை ஒருங்கிணைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டு பாஜக அதை சாதித்தது. 1998 முதல் 2004 வரை வாஜ்பாய் தலைமையிலான அரசு இருந்தபோது பாஜக பெற்ற கூட்டணி அரசியல் அனுபவங்கள் அதற்கு வெகுவாக உதவின.

மாறாக, 2004 முதல் 2014 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஆளும் கட்சியாக இருந்த காங்கிரஸ் தனது எதேச்சதிகாரத் தன்மையால் தோழமைக் கட்சிகளை பெருமளவில் இழந்தது. 2014  தேர்தலின்போது ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியில் 10 கட்சிகள் மட்டுமே இடம் பெற்றிருந்தன. அவற்றிலும் தேசியவாத காங்கிரஸ்,  ராஷ்ட்ரீய ஜனதாதளம், இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் ஆகியவை மட்டுமே குறிப்பிடத் தக்கவை.

காங்கிரஸ் அரசு மீதான ஊழல் புகார்களும், அதற்கு வலுவான கூட்டணி அமையாததும் பாஜகவுக்கு சாதகமாகின. மோடியின் சூறாவளிப் பிரசாரமும், பாஜகவின் பலம் வாய்ந்த கட்டமைப்பும், தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணியின் வலிமையும் அக்கூட்டணிக்கு 336 இடங்களில் வெற்றியைத் தந்தன.

அந்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் அடைந்த படுதோல்வி,  யாரும் எதிர்பாராதது. மோடி அலையில் வீழ்ந்த காங்கிரஸ் 44 தொகுதிகளில் மட்டுமே வென்று,  பிரதான எதிர்க்கட்சிக்கான அந்தஸ்தையும் இழந்தது. அதன் கூட்டணிக் கட்சிகள் 16 இடங்களில் வென்றன. அதன்மூலமாக, ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் பலம் 80 ஆக இருந்தது.

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் மோடி அரசு மேற்கொண்ட பண மதிப்பிழப்பு, ஜிஎஸ்டி உள்ளிட்டவற்றால் ஏற்பட்ட பாதிப்பை முன்னிறுத்தியும், மோடி நிறைவேற்றாத தேர்தல் வாக்குறுதிகளை சுட்டிக்காட்டியும் பிரசாரம் செய்துவரும் காங்கிரஸ் கட்சி, இம்முறை பாஜகவை வீழ்த்தி ஆட்சியை மீட்கும் முனைப்பில் இருக்கிறது.

இன்றைய நிலையில் பாஜகவுக்கு சமமாக மோதும் நிலையில் காங்கிரஸ் கட்சி இல்லை என்பது அனைவரும் அறிந்த உண்மை. ஆனால் அதை ஏற்கும் மனப் பக்குவம் காங்கிரஸ் தலைவர்களிடம் காணப்படவில்லை என்பதே எதிர்க்கட்சிகளின் வருத்தம்.

உதாரணமாக, தில்லி, ஹரியாணா, பஞ்சாப் மாநிலங்களில் காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைக்க ஆம் ஆத்மி கட்சி தயாராக இருந்தது. ஆனால், பஞ்சாப் முதல்வர் அமரீந்தர் சிங்கும், தில்லி முன்னாள் முதல்வர் ஷீலா தீட்சித்தும் கடும் எதிர்ப்பு தெரிவித்ததால், அந்தக் கூட்டணி சாத்தியமாகவில்லை.  இதந் காரணமாக இம்மாநிலங்களில் ஏற்படப்போகும் மும்முனைப்போட்டி பாஜகவுக்கே சாதகமாகும்  நிலை காணப்படுகிறது.

மேற்கு வங்க மாநிலம் திரிணமூல் காங்கிரஸ் கட்சியின் கோட்டையாக இருந்து வருகிறது. இங்கு முதல்வராக உள்ள மம்தா பானர்ஜி முன்னாள் காங்கிரஸ்காரர்தான். ஆனால்,  சென்ற சட்டசபைத் தேர்தலில் செய்த  காங்கிரஸ் கட்சி செய்த தவறை மம்தா மன்னிக்கத் தயாராக இல்லை. அங்கு நடந்த பேரவைத் தேர்தலில் தனது பிரதான எதிரியான மார்க்சிஸ்ட் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைத்துப் போட்டியிட்ட காங்கிரஸ் கட்சியை மம்தா பானர்ஜி நம்ப மறுக்கிறார். தவிர, பிரதமர் நாற்காலி மீது அவருக்கும் ஒரு கண் இருக்கிறது.  எனவே அங்கு மொத்தமுள்ள 42 தொகுதிகளுக்கும் மம்தா வேட்பாளர்களை அறிவித்துவிட்டார்.

காங்கிரஸ் கட்சியுடன் கூட்டணி அமைப்பது குறித்து ஆலோசித்துவந்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், காங்கிரஸ் தலைவர்களின் பேராசை காரணமாக பின்னடைந்து விட்டது. தற்போது அக்கட்சியும் தனது வேட்பாளர் பட்டியலை அறிவித்துவிட்டது. இதன்மூலமாக, மேற்கு வங்க மாநிலத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட கட்சியாகிவிட்டது காங்கிரஸ். இத்தனைக்கும் இங்கு காங்கிரஸ் கட்சிக்கு 9.5 சதவீத வாக்குகள் உண்டு.

திரிணமூல் காங்கிரஸ், பாஜக,  இடதுசாரிக் கூட்டணி, காங்கிரஸ் என நான்கு முனைப் போட்டி ஏற்பட்டால் அது சிறுபான்மையினரின் வாக்குகளைச் சிதறச் செய்துவிடும். அது பாஜகவுக்கே ஆதாயம் என்று புலம்பி இருக்கிறார் மேற்கு வங்க மாநில காங்கிரஸ் தலைவர் சோமன் மித்ரா. அதற்கேற்றாற்போல, பாஜகவின் செல்வாக்கு அம்மாநிலத்தில் பல மடங்கு அதிகரித்திருக்கிறது. இம்முறை மேற்கு வங்கத்தில் உண்மையான போட்டி மம்தாவுக்கும் மோடிக்கும் தான்.

பிகாரில் மகா கூட்டணி என்று வெகுவாகப் பேசப்பட்ட காங்கிரஸ்- ஆர்ஜேடி- ஐக்கிய ஜனதாதளம் கூட்டணி  2015இல் நடந்த சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் பிரமாண்ட வெற்றி பெற்று பாஜகவுக்கு அதிர்ச்சி வைத்தியம் அளித்தது. ஆனால் லாலு பிரசாத் யாதவ் குடும்பத்தின் குடைச்சல்களால் மனம் நொந்த முதல்வர் நிதிஷ்குமார் சில மாதங்களில் கூண்டோடு தே.ஜ.கூட்டணிக்கு மாறி பாஜக ஆதரவாளராகிவிட்டார். இங்கு பாஜக- ஐக்கிய ஜனதாதளம் கூட்டணி வலிமையாக உள்ளது.

குஜராத்திலும், பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட மகா கூட்டணியை காங்கிரஸ் கட்சியால் அமைக்க முடியவில்லை. காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்து தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சிக்கு மாறிய சங்கர் சிங் வகேலா உபயத்தால் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சி தனித்துப் போட்டியிடுவதாக அறிவித்துவிட்டது. அதன் பேரவைத் தேர்தல் தோழரான பாரதீய பழங்குடியினக் கட்சியும் காங்கிரஸ் கூட்டணியில் சேர மறுத்துவிட்டது. இறுதியில், மோடியின் மண்ணில்  காங்கிரஸ் தனிப்பயணியாகத் தத்தளிக்கிறது.

ம.பி, ராஜஸ்தான், சத்தீஸ்கர், ஜார்க்கண்ட் மாநிலங்களில் காங்கிரஸ் கட்சி வலுவுடன் உள்ளது. ராஜஸ்தானில் ஜாட் தலைவரின் கட்சியான ராஷ்ட்ரீய லோக்தந்திரிக் கட்சியுடனும், பாஜக அதிருப்தியாளர் கண்ஷியாம்  திவாரியின் கட்சியுடனும் முதல்வர் அசோக் கெலாட் முயற்சியால் கூட்டணி அமைந்திருக்கிறது. தமிழகத்தில் திமுக தலைமையிலான கூட்டணியில் இடம்பெற்றதும், கர்நாடகத்தில் மதச்சார்பற்ற ஜனதாதளத்துடன் அணி சேர்ந்ததும், ஜம்மு காஷ்மீரில் தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியுடன் உடன்பாடு கண்டதும் குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் எனலாம்.

இருப்பினும், அதிக எம்.பி.க்களைக் கொண்ட உத்தரப் பிரதேசத்தில் காங்கிரஸ் கட்சியின் வறட்டுப் பிடிவாதத்தால், பாஜகவுக்கு எதிரான மகா கூட்டணி அமையும் வாய்ப்பு நழுவியது.  ராகுலை பிரதமர் வேட்பாளராக ஏற்க மனமில்லாத சமாஜவாதி கட்சியும், பகுஜன் சமாஜ் கட்சியும் புதிய கூட்டணியை உருவாக்கிவிட்டன. இதில் ராஷ்ட்ரீய ஜனதாதளமும் இடம்பெற்றுள்ளது. இங்கு மொத்தமுள்ள 80 தொகுதிகளில் சமாஜவாதி- 37, பகுஜன் சமாஜ்-38, ஆர்ஜேடி-3 தொகுதிகளில் போட்டியிடுகின்றன. காங்கிரஸ் கட்சியின் நட்சத்திரத் தொகுதிகளான ரேபரேலி, அமேதி ஆகியவற்றில் மட்டும் காங்கிரûஸ ஆதரிப்பதாக மாயாவதி அறிவித்தார்.

இதற்குப் போட்டியாக,  மகான் தளம், அப்னா தளம் (கோண்டா) போன்ற சிறு கட்சிகளுடன் கூட்டணி அமைத்தது காங்கிரஸ். தவிர, முலாயம் சிங் குடும்பத்தினரும் மாயாவதியும் போட்டியிடும் 7 தொகுதிகள் தவிர்த்து 73  தொகுதிகளில் போட்டியிடுவதாக மாநில காங்கிரஸ் தலைவர் ராஜ் பாப்பர் அறிவித்தார். இதனால் கோபமடைந்த மாயாவதி, காங்கிரஸ் கட்சியின் தயவு தங்களுக்குத் தேவையில்லை என்றார்; உ.பி.யில் காங்கிரஸ் கட்சி குழப்பத்தை ஏற்படுத்த வேண்டாம் என்று அவர் எச்சரித்தார்.

இவ்வாறாக,  கூட்டணி அமைக்கும் விஷயத்தில் பாஜக ராஜதந்திரத்துடன் செயல்பட்டு வரும் சூழலில், காங்கிரஸ் கட்சி கிடைத்த நல்ல வாய்ப்புகளையும் வீணடித்து வந்துள்ளது. மத்தியில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருப்பது பாஜகவின் கூட்டணி முயற்சிகளுக்கு சாதகமாக உள்ளது. அந்த வாய்ப்பு காங்கிரஸ் கட்சிக்கு இல்லை.

இந்த இரு அணிகளிலும் இடம்பெறாத தெலங்கானா ராஷ்டிர சமிதி, ஒய்எஸ்ஆர் காங்கிரஸ், பிஜு ஜனதாதளம் ஆகிய கட்சிகள் தேர்தலுக்குப் பிறகு ஆளும் கட்சியாக வருபவரையே ஆதரிக்கும் என நம்பலாம்.

பொதுவாக, நம்பகத் தன்மை,  அரசியல் லாபம்,  எதிர்கால நன்மை, தலைமைப் பண்பு  ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொண்டே தேர்தல் கூட்டணிகள் அமைகின்றன. அந்த வகையில்,  பாஜக பலம் குறைந்த மாநிலங்களில் தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி வலுப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. காங்கிரஸ் கட்சியிடமோ, ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணியிலோ இத்தகைய தெளிவைக் காண முடியவில்லை.

கொள்கை அடிப்படையில் அல்லாது வெற்றியை இலக்காகக் கொண்டே தேர்தல் கூட்டணிகள் அமைகின்றன. தேர்தலுக்குப் பின் கூட்டணி உடைவதும், அணி மாற்றமும் நாம் கண்டதே. வரும் மக்களவைத் தேர்தலும் அதற்கு விதிவிலக்காக இருக்கப் போவதில்லை.

***

பெட்டிச் செய்தி-1

தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி:

1. பாஜக
2. அதிமுக
3. பாமக
4. தேமுதிக
5. புதிய நீதிக் கட்சி
6. புதிய தமிழகம்
7. என்.ஆர்.காங்கிரஸ்
8. தமாகா
9. பாரத் தர்ம ஜனசேனா
10. கேரள காங்கிரஸ் (தேசியம்)
11. ஆர்எஸ்பி (பி)
12. சிவசேனை
13. இந்திய குடியரசு கட்சி (அதாவலே)
14. அனைத்து ஜார்க்கண்ட் மாணவர் சங்கம்
15. அஸ்ஸôம் கண பரிஷத்
16. மணிப்பூர் மக்கள் கட்சி,
17. நாகா மக்கள் முன்னணி
18. மிசோ தேசிய முன்னணி
19. சிக்கிம் கிராந்திகாரி மோர்ச்சா
20. தேசிய மக்கள் கட்சி (மேகாலயம்)
21. அப்னா தளம் (சோனோவால்)
22. சிரோன்மணி அகாலி தளம்
23. ஐக்கிய ஜனதாதளம்
24. லோக் ஜனசக்தி.

***

பெட்டிச் செய்தி-2

ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி:

1. இந்திய தேசிய காங்கிரஸ்
2. தேசியவாத காங்கிரஸ்
3. ஸ்வாபிமான் பக்ஷா
4. ராஷ்ட்ரீய சமாஜ் பக்ஷா
5. இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக்
6. திமுக
7. விடுதலைச் சிறுத்தைகள்
8. மதிமுக
9. இந்திய ஜனநாயகக் கட்சி
10. கொமுதேக
11. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (தமிழகம்)
12. இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (தமிழகம்)
13. ராஷ்ட்ரீய ஜனதாதளம்
14. ஹிந்துஸ்தான் அவாம் மோர்ச்சா
15. லோக்தந்திரிக் ஜனதாதளம்
16. ராஷ்ட்ரீய லோக் சமதா கட்சி
17. விகாஸ் ஷீல் இன்சாப்
18. மதச்சார்பற்ற ஜனதாதளம்
19. கர்நாடகா பிராக்யவந்த ஜனதா
20.  ஜார்க்கண்ட் முக்தி மோர்ச்சா
21. ஜார்க்கண்ட் விகாஸ் மோர்ச்சா
22. கேரள காங்கிரஸ் (ஜேக்கப்)
23. கேரள காங்கிரஸ் (மாணி)
24. அப்னா தளம் (கோண்டா)
25. மகான் தளம்
26. அமைதிக் கட்சி
27. தெலங்கானா ஜன சமிதி
28. திரிபுரா பூர்வகுடி மக்கள் கட்சி
29. ஏஐயூடிஎஃப், அஸ்ஸாம்.
30. சிக்கிம் ஜனநாயக முன்னணி
31. தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி
32. சிபிஐ-எம்எல் (பிகார்).

***

பெட்டிச் செய்தி-3

இதுவரை பதவி வகித்த கூட்டணி பிரதமர்கள்…

வ.எண்  /  பிரதமர் / கூட்டணி /  காலம்

1. வி.பி.சிங்- தேசிய முன்னணி- 1989 டிச. 2 முதல் 1990 நவ. 10 வரை

2. தேவே கவுடா- ஐக்கிய முன்னணி- 1996 ஜூன்1 முதல் 1997 ஏப் 21 வரை

3. ஐ.கே.குஜ்ரால்- ஐக்கிய முன்னணி -1997 ஏப். 21 முதல் 1998 மார்ச் 19 வரை

4. அடல் பிகாரி வாஜ்பாய்- தேசிய ஜனநாயகக் கட்டணி- 1998 மார்ச் 19 முதல் 2004 மே 22 வரை

5. மன்மோகன் சிங் -ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி- 2004 மே 22 முதல் 2014 மே 26 வரை

6. நரேந்திர மோடி-  தேசிய ஜனநாயகக் கட்டணி- 2014 மே 26 முதல் தற்போது வரை.

 

-தினமணி – தேர்தல் உலா (03.04.2019)